✧₊˚🍵꒱ retweeted
พูดแบบเห็นแก่ตัวคือกูอยากให้ใครสักคนบอกว่ากูเป็นโลกทั้งใบของเขา บอกว่าเขาขาดกูไม่ได้ การไม่มีกูมันแย่มันไม่ดี แต่ลึกๆกูก็หวังว่าเขาจะสบายดีแม้จะไม่มีกูนั่นแหละ
✧₊˚🍵꒱ retweeted
อิ้งมันไม่ใช่ภาษาพ่อภาษาแม่ พูดๆใช้ๆ ไปเถอะ อย่าทำตัวเหมือนคนอ้วนที่ลดน้ำหนักได้แล้วมาบุลลี่คนอ้วนอีกที
✧₊˚🍵꒱ retweeted
บางครั้ง ชีวิตก็เหนื่อยจนไม่รู้ จะหันไปพึ่งใคร
เคว้งจนไม่รู้ว่า ตัวเองควรเดินไปทางไหน
✧₊˚🍵꒱ retweeted
ประโยคนี้อ่านกี่ทีก็ชอบ
"ชีวิตเรายังต้องเดินไปอีกไกล อย่าไปเสียใจกับคนที่ไม่คิดจะเดินไปด้วยกัน"
✧₊˚🍵꒱ retweeted
‘ไม่ต้องกินข้าวด้วยกันก็ได้ถ้าต้องรีบขนาดนี้’ โคตรเป็นประโยคที่จึกในใจมากเหมือนมีคนมาเคาะระฆังใส่ว่าตอนนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ในตอนนี้ จำได้ว่าแม่ก็เคยพูดแนวนี้ใส่เหมือนกันตอนช่วงปั่นวิจัยแล้วไม่มีเวลาโทรหาแม่ จนแม่ต้องเป็นฝ่ายโทรหาเองแล้วบอกว่าแม่รบกวนเวลาไม่นาน แค่คิดถึง (🥹)
✧₊˚🍵꒱ retweeted
ติดปากคำว่า ไม่เป็นไร มากจนมันกลายเป็นนิสัยไปละ จริง ๆ ในใจคือเป็นแต่เวลามีคนถามเหมือนมันตอบไปอัตโนมัติเองโดยไม่ผ่านความรู้สึกจริง ๆ อะ ทั้ง ๆ ที่ในใจกุจะตายห่าอยู่แล้วอีสัด เป็นมากถึงมากที่สุด กุไม่พอใจมาก กุเสียใจมาก แต่ว่าไม่เป็นไร เออ ๆ


























