Zekeriya EFİLOĞLU (@Z_Efiloglu) header
Zekeriya EFİLOĞLU (@Z_Efiloglu) profile picture

🔥 Eğitimci & Yazar 📚 32 kitap babası ▶️ Aile İçi İletişim, Aile Sevgisi 🎤 Dijital Dünya Çocuklarımız ve Ailemiz konulu konferanslar vermektedir.

İstanbul
Joined March 2015
Photo by Zekeriya EFİLOĞLU (@Z_Efiloglu)Photo by Zekeriya EFİLOĞLU (@Z_Efiloglu)Photo by Zekeriya EFİLOĞLU (@Z_Efiloglu)Photo by Zekeriya EFİLOĞLU (@Z_Efiloglu)Photo by Zekeriya EFİLOĞLU (@Z_Efiloglu)Photo by Zekeriya EFİLOĞLU (@Z_Efiloglu)Photo by Zekeriya EFİLOĞLU (@Z_Efiloglu)Photo by Zekeriya EFİLOĞLU (@Z_Efiloglu)Photo by Zekeriya EFİLOĞLU (@Z_Efiloglu)Photo by Zekeriya EFİLOĞLU (@Z_Efiloglu)
❤️ ELAZIĞ, GELİYORUZ! ❤️ **Elazığ ❤️ Elazığ ❤️ Elazığ!** Dijital dünyanın çocuklarımız ve ailemiz üzerindeki etkilerini konuşmak, bilinçlenmek ve geleceğimize birlikte ışık tutmak için Elazığ'da buluşuyoruz! 🎤 21 Kasım | Saat 15.30 📌 Konferans: Dijital Dünya, Çocuklarımız ve Ailemiz 📚 21-22 Kasım | İmza Günleri ⚘️ Çocuklarımızın dijital dünyada güvenle büyümesi, ailelerimizin bu süreçte doğru adımlar atabilmesi ve geleceğimizi birlikte şekillendirebilmek için sizleri de aramızda görmekten büyük mutluluk duyacağız. Sevgiyle, bilgiyle ve güzel paylaşımlarla buluşmak dileğiyle... Haydi Elazığ! Bu güzel buluşmada hep birlikte olalım! ❤️
2
12
427
Zekeriya EFİLOĞLU retweeted
Oysa ruhun mukaddes gıdası süslü vitrinlerde, fani pazarlarda satılmaz; o gıda ancak alnın toprakla buluştuğu secdenin o derin sessizliğinde ve ilahi mizanla yıkanmış vicdanın dupduru berraklığında bulunur." 🌼🌿 @Z_Efiloglu 🩵 💦 #mazeretkütüphamesi 📕📖
2
14
127
673
Ah o ciğeri beş kuruş etmeyen insanlar...
9
21
2
101
1,517
Haller ve huylar da bulaşıcıdır...
2
9
1
67
1,091
İnsanlar sizi neden anlamaz biliyor musunuz?
5
14
2
67
1,599
Zekeriya EFİLOĞLU retweeted
Aşk ve zikir, o pası söken en kuvvetli cevherdir; sayılarak takılmadan, sayısız kere hem de..." 📿🤲🏻 Zekeriya Efiloglu 🩵💦 #mazeretkütüphanesi📕📖
2
50
343
Zekeriya EFİLOĞLU retweeted
Çünkü rahmet, insanı sarmak için gelir; fakat insan yürümüyorsa sarılacak bir bahane oluşmaz. Zira vuslat ancak yolda olanın nasibidir; bekleyenin değil."🤍🌺 @Z_Efiloglu 🩵 #mazeretkütüphanesi📕📖
4
22
274
1,205
Kimseye huzurunuz bozdurmayın...
11
1
94
1,358
Komşum, 38 yıl yaşadığı evi satışa çıkarmıştı. Ona nereye taşındığını sordum. “Daha küçük bir yere…” dedi. 74 yaşındaydı, emekli olmuştu ve çocukları yıllar önce evden taşınmıştı. Bir hafta sonra onu arabasının yolunda durmuş, eve bakarken gördüm. Taşınmakla ilgili fikrini değiştirip değiştirmediğini sordum. Dedi ki: “Buranın en son ne zaman gürültülü olduğunu hatırlamaya çalışıyorum.” Ne diyeceğimi bilemedim. Ön bahçeyi işaret etti. “Çocuklarım tam şurada top oynardı.” Sonra üst kattaki pencereyi gösterdi. “Kızım o odada gitar çalışırdı. Kötü çalardı, yaklaşık altı yıl boyunca.” Güldü. “Beni çıldırtırdı.” Sonra dönüp garaja baktı. “Bu evin sessiz olmasını dileyerek yıllarımı harcadım.” Duraksadı. “Komik, değil mi?” Birkaç gün sonra toplanmasına yardım ettim. Her odanın bir hikâyesi vardı. Bisiklet kazasından kalma, koridor duvarındaki bir göçük; çocukların boyunu ölçen kapı pervazındaki kurşun kalem izleri; bir doğum günü gecesi yaşanan bir felaketten kalma, mutfak tavanındaki bir leke. Bana kapı pervazını gösterdi. En küçük oğlunun son boy işareti 2009'dandı. Parmaklarını üzerinde gezdirdi. “Buranın üzerini hep boyamayı düşünmüştüm.” dedi. Sonra garaja geldik. Kancalara asılı üç eski bisiklet vardı. Patlak lastikler. Paslı zincirler. Birinde hâlâ küçük pembe bir sepet vardı. Onları atmamı isteyip istemediğini sordum. Başını salladı. “Henüz değil.” Bir süre orada öylece durdu. Sonra dedi ki: “Tuhaf olan ne biliyor musun? Her hafta sonu bunları tamir etmekten şikâyet ettiğimi hatırlıyorum.” Gülümsedi. “Bir patlak lastiği daha tamir etmek için her şeyimi verirdim.” Nakliye kamyonu gelmeden önceki sabah çocukları yardıma geldi. Üçü de artık büyümüşlerdi; işleri, aileleri ve yoğun hayatları vardı. Bir saat içinde ev bambaşka hissettirdi. Biri pizza yüzünden tartışıyordu. Biri bandı bulamıyordu. Kızı mutfakta gülüyordu. En küçük oğlu bağırdı: “Baba, tornavida nerede?” Hemen cevap vermedi. Öylece durup gülümsedi. Sonra garaja gitti, tornavidayı bulup uzattı. O akşam pizza söyleyip salonun zemininde oturdular, çünkü mobilyalar çoktan gitmişti. Merdiveni iade etmek için uğradım. Çocuklarının arasında oturmuş gülüyordu. Beni görünce, “Şunu dinle.” dedi. Sordum: “Neyi?” “Gürültüyü…” dedi. Ve onun yüz ifadesinin değişmesini izledim. Yere dağılmış oyuncaklar. Kimsenin kaldırmadığı bulaşıklar. Başka odadan gelen müzik. Odaklanmaya çalışırken sorulan sorular. Hep bir şeye ihtiyacı varmış gibi görünen insanlar. Günlük hayat biraz daha sessiz olsun diye ne kadar çok zaman harcıyoruz. Ve bazen, bıktığımız gürültünün, ömrümüzün geri kalanını yeniden duyabilmeyi dileyerek geçireceğimiz bir hayatın sesi olduğunu fark etmiyoruz. En son söylediği daha da canımı yaktı. "Yaslanacak bir yürek varsa yaşlanmaktan korkma evlat." dedi. O günden beri bunu düşünüyorum. Yıllar önce vefat eden eşini hürmetle yad ediyordu. Yaşım ilerlemişti ve hala yalnız yaşıyordum. Ertesi gün sevdiğim kıza evlenme teklif etmek için kuyumcuya gittim… Ve ona "Gürültümüz eksik olmasın…" diyecektim.
3
10
120
8,886
Kendimi sana şikayet ediyorum Allah'ım...
4
9
1
72
1,746
İnsanın başına gelebilecek en güzel nasip nedir?
4
45
6
273
9,764
Değilim ki Üstüme geliyor hayatın yükü Kederime derman olmuyor türkü Çaresiz sonunda bitecek öykü Ön sözün içinde yıl değilim ki Anılar elimde beyaz bir gelin Önünden kurtuldum çağlayan selin Eğer unutursam n’olur ahvalim Sonsuza uzayan yol değilim ki Fikrim ateşlerde pişti de yandım Ecelim önüme düştü de yandım Aklımca şirazem şaştı da yandım Rabbine sevdalı kul değilim ki İçimde fırtına isyanlar gizli Sevgiler yeşermez buğday benizli Sözcükler söyledim türkülü sazlı Fazlayı diyecek dil değilim ki Kaybolur içimde aşkın telvesi Bir kahve molası hayat nefesi İçtim tek yudumda doğan güneşi Yalana dolanmış fal değilim ki Hüzünler yağıyor dört mevsim serde Tabipler çaresiz bendeki derde Alazlanır sevdam öptüğüm yerde Tenine savrulan kül değilim ki Sırrımı vermişim kurşun kaleme Artık o duyursun beni âleme Baykuşlar tünemiş gönül kaleme Ben isli toprağım kil değilim ki Zekeriya gitti sevenler bir bir Bir tek bedenime açıldı kabir Kuyumda kayboldum eyleme tabir Yusuf’a uzanan el değilim ki
3
48
1,101
Kadın kainatın özü, yüreğimizin sözü, gecenin en aydınlık yüzüdür. Kadın, bazen bir silah, bazen derin bir ah, bazen de felahtır. Kadın sapasağlam bir kapı, yıkılmayan bir yapı, kadın kalbimizde tapudur. Kadın, kadim bir arkadaş, bulunmaz bir sırdaş, dertlerimize hâldaştır. Kadın, tek başına ev, kusursuz bir dev, kadın içimizde bir alevdir. Kadın, cennetin bir bahçesi, hayatın pür neşesi, her yolun bir köşesidir. Kadın bitmeyen zaman, en mükemmel an, kadın kocaman bir vatandır. Kadın yazılmayan şiir, coşkun akan nehir, kadın eşsiz bir sihirdir. Kadın hayatın anlamı, mutluluğun tamamıdır. Kendine Bir İyilik Yap kitabımdan...
2
7
48
1,105
Ekrana baktığımız kadar eşimizin yüzüne bakmıyoruz...
1
42
996
Üzülmeye değmez...
2
14
2
100
2,105