Sabah durakta iki yaşlı amcanın konuşmasına şahit oldum, Kürtçe konuşuyorlardı. Biri diyordu ki yaşlanınca insanın arkadaşı kalmaz, kimse seninle muhatap olmaz, hanımın öldü mü de dünya sana haram olur, kolun kanadın kırılır. Amca sabah sabah ciğerimi söktün.
Bazı insanları gerçekten anlayamıyorum. Kendilerini mükemmel sanıp etrafa ego saçmaları, o çok bilmiş konuşmaları. Keşke kendinizi bir de dışarıdan görebilseniz. Kusura bakmayın ama eziksiniz, bunun başka bir açıklaması yok.