_zssz retweeted
มึงหลอนมากๆ "เต threemandown" ‼️💢
ทะเลาะกับคนบ้านตรงข้าม เอาถึงตาย
จุดเริ่มต้นเเค่ไปทิ้งขยะหน้าบ้านเขา
ของเขาเล่นวางไว้ทุกส่วนของบ้าน
ทะเลาะหนักสุดคือต่อยกับพ่อตัวเอง
เล่นเอาถึงตาย ตอนนี้คนที่อยู่ไม่ใช่พ่อ
อาจารย์คนที่ช่วยเขาบอกว่าเดียวจะเอาของออก
เเต่คนที่ทำจะกลับมาเติม วันนึงบ้านตรงข้าม
ก็เอากับข้าวมาให้ เเละชวนไปกินข้าวในบ้าน
ทั้งๆที่ทะเลาะกัน คือของมันกลับไปหาเขา 😱🤧
Readers added context they thought people might want to know
วิดีโอในโพสต์ ถูกนำมารีอัพโหลดใหม่ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของช่อง ซึ่งผิดกฎ content
help.x.com/en/using-x/ori…
original
youtube.com/watch?v=BSGvdG…
_zssz retweeted
ละชีเหมาะกับทวิตเตอร์มาก ไปอยู่ไหนมาน้อ55555555555555
อย่ามาหาว่าว่ากูโง่นะจ๊ะที่กูซื้อติ๊กฟ้าในราคาเป็น 10,000 มันสร้างรายได้ได้นะจ๊ะมีน้องน้องแท็กมาบอกกูแล้ว แล้วกูได้เจออาชีพในฝันกูแล้วค่ะ “ ด่าคนจนรวย” กูจะตั้งหน้าตั้งตาด่าอีพวกขายคิวกูทุกวันทุกชั่วโมงทุกนาที ขนาดเน็ตกูหมดกูก็รีบเติมมาด่าใหม่ทันที กูจะสร้างตำนานบทใหม่ กูจะเป็นเทพีสงคราม กูจะเป็นประธานมูลนิธิคนโซเดียมสูง และกูจะด่าจนรวยให้ได้
_zssz retweeted
เป็นกุจบตั้งแต่ส่งเอกสารลงกลุ่มญาติแล้ว ตัวใครตัวมัน
แม่เส้นเลือดในสมองตีบ แล้วโทรมาบอกให้ลูกสาวลาออกจากงาน กลับเชียงใหม่มาดูแล
ลูกสาวถามกลับแค่ประโยคเดียว
“แม่ ตอนแบ่งบ้าน แม่บอกว่าหนูเป็นคนที่แต่งออกไปแล้ว พอตอนนี้ต้องการคนดูแล หนูกลับมาเป็นลูกสาวแม่อีกแล้วเหรอ”
แม่ร้องไห้อยู่ปลายสาย
แม่ไม่รู้เลยว่า อีกไม่กี่วัน ลูกสาวจะไปเจอจดหมายจากธนาคาร ในลิ้นชักข้างเตียงของแม่
พาริน อายุ 38 เป็นนักบัญชีอยู่กรุงเทพฯ
ณัฐ น้องชาย อายุ 35 เปิดอู่ซ่อมรถอยู่เชียงใหม่
พ่อเสียไปตั้งแต่ลูกๆ ยังเด็ก แม่ขายกับข้าวในตลาด เลี้ยงลูกสองคนมาคนเดียว
พารินเรียนมหาวิทยาลัยด้วยเงินกู้ กยศ. เสาร์อาทิตย์ไปเป็นพนักงานเสิร์ฟ
ณัฐเรียนไม่จบ ม.ปลาย แม่เอาเงินเก็บทั้งชีวิตมาเปิดอู่ให้
พารินไม่เคยค้านสักคำ
ทำงานปีแรก เงินเดือน 15,000 เธอส่งให้แม่เดือนละ 3,000
พอเงินเดือนขึ้นเป็น 38,000 เธอส่ง 5,000
แม่ป่วย เธอจ่าย ตู้เย็นเสีย เธอซื้อใหม่ น้องแต่งงาน เธอใส่ซอง 50,000
ปีนั้นเธอเพิ่งซื้อคอนโดเล็กๆ ต้องผ่อนทุกเดือน
หกปีก่อน แม่เรียกเธอกลับเชียงใหม่
บนโต๊ะมีเอกสารโอนบ้านวางอยู่
บ้านสองชั้นที่พ่อกับแม่ซื้อที่ดินปลูกไว้ตั้งแต่หนุ่มสาว รวมที่ดินแล้วมูลค่า 2.8 ล้านบาท
“บ้านนี้ยกให้ณัฐ เขาเป็นลูกผู้ชาย ต้องเลี้ยงครอบครัว ต้องมีหลักประกัน”
พารินถามว่า “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ บอกหนูล่วงหน้าสักคำไม่ได้เหรอ”
แม่ขมวดคิ้ว “จะบอกทำไม แกแต่งออกไปแล้ว ยังจะกลับมาแย่งกับน้องอีกเหรอ”
ณัฐที่นั่งอยู่ข้างๆ พูดขึ้นมา
“พี่ไม่ต้องห่วง บ้านให้ผม ต่อไปเรื่องดูแลแม่ ผมรับเองทั้งหมด”
คืนนั้น พารินร้องไห้อยู่ในห้องคนเดียวนานมาก
ไม่ใช่เพราะบ้าน
แต่เพราะเธอเพิ่งเข้าใจว่า เงินทุกบาทที่ให้มาตลอดหลายปี ในสายตาแม่มันคือ “หน้าที่”
แต่พอพูดถึงสมบัติในบ้าน เธอกลายเป็นคนนอกทันที
วันรุ่งขึ้น เธอกลับกรุงเทพฯ
หกปีหลังจากนั้น เงิน 5,000 ไม่เคยขาดสักเดือน
ปีที่แล้ว แม่เส้นเลือดในสมองตีบ
พารินบินกลับเชียงใหม่ทันที ลางานสิบวันเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาล
ณัฐกลางวันเปิดอู่ กลางคืนแวะมาบ้างเป็นครั้งคราว
ตอนออกจากโรงพยาบาล หมอบอกว่าต้องทำกายภาพบำบัดอีกนาน และต้องมีคนดูแลตลอด
พารินเสนอให้จ้างผู้ดูแล เดือนละ 15,000
ประโยคแรกที่ณัฐพูดคือ “แพงขนาดนั้น? ผมจะเอาเงินที่ไหน”
พารินบอกว่า “พี่ออกให้ก่อน”
สองเดือน ค่าผู้ดูแลกับค่ากายภาพ เธอจ่ายไปเกือบ 40,000
พอเดือนที่สาม ณัฐโทรมา
“ไม่จ้างแล้วนะผู้ดูแล แพงเกิน พี่กลับมาดูแลเองไม่ดีกว่าเหรอ ยังไงพี่เขยก็มีรายได้อยู่แล้ว”
แม่รับสายต่อ
“แกเงินเดือนแค่ไม่กี่หมื่น ขาดเงินเดือนแกไปคนเดียว บ้านก็ไม่อดตายหรอก แกเป็นลูกสาว ดูแลแม่มันเป็นหน้าที่ไม่ใช่เหรอ”
พารินถาม “ตอนยกบ้านให้ณัฐ เขาบอกว่าจะดูแลแม่เองทั้งหมดไม่ใช่เหรอ”
แม่ตอบ “นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้น้องเขาก็ลำบาก”
“แล้วหนูล่ะ หนูไม่ลำบากเหรอ”
แม่ไม่ตอบ
แล้วพารินก็ถามประโยคนั้นออกไป
ปลายสายเงียบไปนาน แล้วแม่ก็ร้องไห้
“แม่เลี้ยงแกมาจนโต ขอให้กลับมาดูแลแค่ไม่กี่เดือน แกมานั่งคิดบัญชีกับแม่เหรอ”
ไม่กี่วันต่อมา ณัฐโพสต์ในไลน์กลุ่มครอบครัว
“พี่ผมอยู่กรุงเทพฯ สบายดี แม่ป่วยขนาดนี้ ยังไม่ยอมกลับมาดูแล”
แนบรูปแม่นั่งรถเข็นอยู่คนเดียว
ป้าทักแชตส่วนตัวมา “เงินหาใหม่ได้ แต่แม่มีคนเดียวนะ”
น้าบอกว่า “น้องเขาต้องเลี้ยงทั้งครอบครัว เป็นพี่ก็ช่วยแบกหน่อย”
พารินไม่ตอบใคร
สุดสัปดาห์นั้น เธอกลับเชียงใหม่ไปช่วยแม่จัดเอกสารสิทธิ์การรักษา
แล้วในลิ้นชักข้างเตียงของแม่ เธอก็เจอจดหมายฉบับนั้น
ใบแจ้งชำระหนี้สินเชื่อจำนองจากธนาคาร
ผู้กู้: ณัฐ
ทรัพย์ที่จำนอง: บ้านหลังนั้น
วันที่กู้: แปดเดือนหลังโอนบ้าน
ในลิ้นชักยังมีสมุดบัญชีของแม่
หกปีที่ผ่านมา ทุกเดือนที่เงิน 5,000 ของเธอเข้า วันรุ่งขึ้นจะมีเงิน 3,000 โอนออกไปบัญชีของณัฐ
หมายเหตุเขียนว่า: ค่าเทอมหลาน
พารินนั่งอยู่ข้างเตียง มือสั่นไม่หยุด
“หลักประกัน” ที่แม่ยกให้ลูกชาย ถูกจำนองให้ธนาคารไปนานแล้ว
เงินที่เธออดออมส่งมาทุกเดือน เอาไปเลี้ยงลูกของน้อง
และแม่ รู้ทุกอย่าง
คืนนั้น พารินส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มครอบครัว
ไม่ด่าใคร ไม่อธิบายอะไรสักคำ
มีแต่รูป
สลิปโอนเงินหกปี 72 ใบ ส่งทีละใบ
ใบเสร็จค่าผู้ดูแล
ใบเสร็จโรงพยาบาล
สองรูปสุดท้าย
วันที่โอนบ้าน
กับใบแจ้งหนี้จำนองจากธนาคาร
กลุ่มเงียบไปทั้งคืน
ป้าที่บอกว่า “แม่มีคนเดียว” ไม่โผล่มาพูดอีกเลย
วันรุ่งขึ้น ณัฐบุกมาหาเธอ
“พี่หมายความว่าไง พูดไปพูดมา ก็ยังติดใจเรื่องบ้านอยู่ใช่ไหม”
พารินมองหน้าเขา
“ติดใจ? บ้านหลังนั้นตอนนี้เป็นของแกเหรอ”
“มันเป็นของธนาคาร”
หน้าณัฐซีดลงทันที
พารินวางกระดาษแผ่นหนึ่งลงบนโต๊ะ
“จ้างผู้ดูแลต่อ ทุกเดือนพี่ออกครึ่งหนึ่ง โอนตรงให้ผู้ดูแล ไม่ผ่านมือใครทั้งนั้น”
“แกอยู่ใกล้ กลางคืนกับเรื่องฉุกเฉินแกรับผิดชอบ”
“เรื่องให้พี่ลาออก ไม่ต้องพูดถึงอีก”
น้องสะใภ้ทำท่าจะพูด พารินหันไปมอง
“ชีวิตครอบครัวพวกเธอหยุดไม่ได้ แล้วชีวิตฉันหยุดได้ตามใจงั้นเหรอ”
ไม่มีใครพูดอะไรอีก
สามเดือนต่อมา แม่เริ่มถือไม้เท้าเดินได้ช้าๆ
พารินพาแม่ไปทำกายภาพเสร็จ สองแม่ลูกนั่งรอรถอยู่หน้าโรงพยาบาล
จู่ๆ แม่ก็จับมือเธอไว้
พารินคิดว่า ในที่สุดแม่คงจะพูดอะไรสักอย่าง
แม่พูดว่า
“หนี้บ้านของน้อง ช่วงนี้เขาผ่อนไม่ค่อยไหว…แกช่วยเขาหน่อยได้ไหม”
พารินนิ่งไปหลายวินาที
แล้วก็ดึงมือกลับ
รถมาถึง เธอพยุงแม่ขึ้นรถ ปิดประตูให้เรียบร้อย แล้วกลับกรุงเทพฯ คนเดียว
ตั้งแต่เดือนถัดมา เงิน 5,000 เธอไม่โอนให้แม่อีก
ค่าผู้ดูแลยังจ่ายครบทุกบาท โอนตรงให้ผู้ดูแล
แม่โทรมาด่าว่าเธอใจดำ
ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำยังไง?
ดัดแปลงจากประสบการณ์จริงของเพื่อน
_zssz retweeted
ไฟล์ทเมื่อกี้โดนผดสโยนถาดอาหารใส่เพราะไม่ได้อาหารที่ตัวเองสั่งไว้ และเรื่องทั้งหมดเกิดจากการที่อี 45A (ตัวต้นเรื่อง) มันสั่งอาหารพิเศษ แต่พอขึ้นเครื่องมาเสือกไปเปลี่ยนที่นั่งกับ 45E ด้วยเหตุผลส้นตีนอะไรก็ไม่ทราบ อาหารพิเศษของมันเลยถูกเสิร์ฟไปให้คนที่มันเปลี่ยนที่นั่งด้วย
_zssz retweeted
โอ้โหหห ทวิตเตอร์ สังคมมิตรภาพแห่งการแบ่งปัน!! พี่เขาแจกละเอียดมากก แยกยันไฟล์ .md พร้อมวิธีดีเทลแบยละเอียด ใครกำลังสนใจอยากจะทำเอาของพี่เขาไปศึกษาต่อ หรือปรับแก้ของตัวเองดู
เริ่ดเกินน คุณพี่ ใจบุญสุดๆ
แจกคัมภีร์แม่แบบการสั่งงาน AI Agent: ตั้งแต่การเขียนบทละครแนวตั้ง 18 ช็อต, การควบคุม Meta AI ผ่าน ADB, การตรวจสอบคุณภาพเสียงพากย์สด-ตรงปาก, จนถึงการตัดต่อรวมไฟล์อัตโนมัติ (Zero-TTS / 100% Native Generation) พร้อมเวปแอปสำหรับอ่านไฟล์ .md
drive.google.com/file/d/1FkM…
_zssz retweeted
อันนี้ไม่ได้บูลลี่นะ ทำงานกับคนไม่เก่งแม่งเหนื่อยมาก พูดเรื่องเดิมเป็นล้านรอบ ไม่เก่งไม่ว่า แต่ไม่คิดพัฒนา ตำแหน่งอื่นต้องมาช่วยตัวเองเกิน 50% อะ คุยในที่ประชุมเข้าใจทุกอย่าง ออกมาไม่ทำสักอย่าง ถาม 4 ตอบ 8 เหมือนเหนื่อยกับงานตัวเองแล้วยังต้องมาเหนื่อยประคองงานคนอื่นด้วย
_zssz retweeted
นี่ไง เขาเลยบอกว่าเวลาเดต เราตัดสินกันได้ตั้งแต่มื้ออาหารมื้อแรกเลย
โตมาเป็นยังไงมันดูออกหมดเลยจริงๆนะเว้ย
- มีมารยาทบนโต๊ะอาหาร แปลว่าโดนอบรมมาระดับนึง
- ใส่ใจเพื่อนร่วมโต๊ะ อันนี้แปลว่าพื้นฐานครอบครัวดี
- หูตาไว ช่างสังเกต อันนี้แปลว่า โตมาแบบโดนฝึกความเป็นสุภาพบุรุษ สุภาพสตรีมาน่ะ
คนอาจจะมองว่า เรื่องของกินเล็กน้อยมันซท้อใหม่ได้ แต่ก็เพราะความเล็กน้อยนี้แหละที่ซื้อใจคนทั่วไปได้
ส่วนตัวเป็นคนไม่ขอชิมอาหารใครเลย
ไม่ยุ่งกับจาน หรืออาหารของคนอื่น
ต่อให้วางอยู่ในบ้าน ถ้าแม่กะพ่อไม่เรียกไปชิมก็ไม่ไปแตะ
แล้วลูกบ้านนี้เป็นทุกคน
เห็นน้ำน่ากินแช่ในตู้เย็น ก็จะแค่ถามว่าซื้อที่ไหนมา แล้วสั่งมากินเอง
ยกเว้นอีกฝ่ายจะบอกว่า ชิมไหม หรือซื้อมาฝากเอาไปกินสิ
จะกัดอาหารคนละคำในชิ้นเดียว
มันไม่ไฮจีนนนน 55555 บ้านเราก็ไม่ทำเว้ย
เลยติดนิสัยว่า ซื้อของจะซื้อเผื่อ
เอาวางไว้แล้วจะเรียกให้มากินทุกคน
ไม่ก็ไลน์บอกว่าซื้อนี่มาฝากนะ
เป็นการอนุญาตให้พี่กะน้องกิน
เป็นบ้านที่ไม่แย่งอาหารกันกินเลย
จะตักของในจานที่ตัวเองไม่กิน
อย่างเราไม่กินผัก ก็จะถามความสมัครใจของพี่ก่อนว่าเอาผักไหม
แล้วให้มันคีบผักไปก่อน เราถึงลงมือกิน
ไม่ให้ของเหลือน่ะ
จะแบ่งอะไรให้ใคร จะต้องแบ่งก่อน
ไม่กินก็ไม่ยัดเยียดให้
น้องชายนี่เจอฝึกหนักเลย พ่อไม่ชอบผู้ชายเอาเปรียบผู้หญิง ทุกวันนี้มันยังโทรมาหาเราทุกเช้า ถามว่าวันนี้ทำอะไร ไปไหน ให้ไปเป็นเพื่อนไหม
เปิดประตูรถ เปิดประตูบ้าน ยกของหนักมันทำเองหมด รถเข็นงี้เข็นเอง กระเป๋าก็ดึงจากมือเราไปถือ คือมันโดนฝึกมาให้ดูเเล เอาใจใส่คนอื่นอะ กะพี่สาวเรามันก็เป็น
พ่อแม่ถือคติว่า เลี้ยงลูกให้คนเขาชมจะไม่เลี้ยงให้เขาด่าว่า โตมายังไง 555555555
แล้วมันหูตาไวมากครั้งนึงเคยไปซื้อของเซเว่นกะมัน นี่ก็เดินมึนๆจะไปสั่งลูกชิ้นทอดหน้าเซเว่นกิน เห็นกลุ่มเด็กเเว๊นซ์ขับรถมาจอดเป็นสิบคัน เรากำลังจะล่วงหยิบลูกชิ้นใส่ตระกร้าให้เขาทอด น้องชายรีบดึงเราวิ่งไปในเซเว่น ปากมันก็กระซิบบอกพ่อค้าว่า พี่ๆเด็กมันมีปืน
อีนี่ก็หันซ้ายหันขวา งง อะไรๆๆๆๆๆ
มันก็ผลักๆเราเข้าเซเว่น เห็นแต่พ่อค้าลูกชิ้นวิ่งตามเรามา แบบพอประตูปิดปั๊บ เสียงปืนดังปัง!
ไอ้เด็กนี่ลูบแขนปลอบเรา ไม่เป็นไรๆๆ ปลอดภัยแล้วๆ
ได้ยินแต่เสียงมันบอกน้องเซเว่นว่า ล๊อคร้านคับๆ ข้างนอกคนจะยิงกัน
ฉันก็นั่งสั่นงกๆแพนิคอยู่ จะบ้าาาาา
เอ้อ แต่เนี้ยมันอุ่นใจไง แต่คบกะแฟนเก่ามันก็บ๊นบ่นว่าตัวอย่างดีไม่เอาไปคัดกรอง 555555
กะแฟนคนปัจจุบันซี้กันมาก รักพี่เขยกว่าดิฉันอีก
_zssz retweeted
โครตเลิศ ก็ลงรูปให้รู้ไปเลยว่ากูไปด้วยกันจ้าาา แฟนไม่แฟนไม่รู้ แต่ที่รู้ๆ กูสะใจว่ะ รำคาญอีพวกสาระแนกับการมีแฟนของนาง ถ้ากูรวย มีเงิน มีชื่อเสียงระดับลิซ่า กูก็เลือกคนหล่อไว้ก่อนจ้า อย่างน้อยก็เป็นอาหารตาเยียวยาจิตใจกูในวันเหนื่อยๆ ยิ่งนิสัยดีด้วยอีก กูจะต้องการอะไรอีก
_zssz retweeted
พออยู่จีนหลายปีสังเกตเลยว่าคนไทยนี่ดูแลตัวเองดีมาก จะว่าอาหารจีนทำให้มีกลิ่นปากก็ไม่ใช่ เพราะเวลาคุยกัยคนไทยที่จีนแทบไม่ได้กลิ่น
แต่เพื่อนคนจีนคือฉ่ำมาก ทั้งหญิงชาย(แต่ก็ไม่ใช่ทุกคน) บางคนที่ดูแลตัวเองดีก็มักจะมีลูกอมติดตัว และยื่นให้เพื่อนกิน 5555 คงรู้สึกแต่ไม่พูด
และอีกอย่าง คนที่มีลมหายใจมังกร ก็ขยันพูดเหลือเกินนะ
_zssz retweeted
ดูใน TikTok เรื่องพิมรี่พาย ชีโดนโกงทุเรียน แล้วชีบอกมีข้าราชการมาเกี่ยวด้วย คือตั้งใจทำกันเป็นขบวนการเพื่อมาหลอกเอาตังชี ชีเล่าว่าสั่งทุเรียนไป 30 ล้าน จ่ายตังไปแล้ว แต่ได้ทุเรียนแช่แข็งข้ามปี มาส่งให้ แล้วเค้าบอกเอาป่ะ ไม่เอา ยกคืน แล้วก็เสียตังค์ไปเลย👁️👄👁️ คือรวมแก๊งกันทั้งชาวสวน คนคัดทุเรียน คนยกของลง หลอกตั้งแต่ต้นน้ำยันปลายน้ำตั้งใจหลอกละ เอาตังค์มาหารกัน โห่
_zssz retweeted
ไม่ reply all ก้ตายห่าสิคะ ทุกคนที่เกี่ยวข้องต้องได้รับทราบ เหนไม่เหนก้เรื่องของมึงแต่กรุมีหลักฐานว่าส่งให้มึงรับทราบแล้วค่ะ โดนแทงตอนหลังไม่ใช่เรื่องตลก
_zssz retweeted
การลบ cc คือเสียมารยาทจ้า งง culture การทำงานอะ มึงจะintrovert แม้กระทั่งบน เมลล์เลยหรอ
_zssz retweeted
ไม่ชอบเลยอ่ะ เพราะมันดันตรง 5555555 คือมันเป็นศาสตร์ของสถิติ แสดงว่าคนเจอเหมือนกันเยอะแน่เลย นี่เจอวิกฤติจริงๆคือช่วงอายุ 29-30 เพราะมีเปลี่ยนงานด้วยและต้องเก็บเงินไว้สำหรับแผนในอนาคตหลายอย่าง เลยรู้สึกอึดอัดมากๆ แต่พอผ่านมาได้คือกราฟชีวิตพุ่งเลย sometimes the hardest roads lead to the strongest versions of ourselves. 🩷










































