Zakaria Abshir

"Bir akşam, çok konuşan bir genç, çarşı kapısında oturan, uzun ve beyaz sakallı yaşlı bir adam gördü. Onunla sohbet etmek istedi. Yanına gidip selam verdi dedi ki: “Amca, sana bir soru sorabilir miyim?” Yaşlı adam: “Sor evladım” dedi. Genç: “Uyurken sakalını yorganın üstüne mi koyarsın, altına mı?” Yaşlı adam bir süre sustu. Böyle bir şeyi daha önce hiç düşünmemişti. “Bu gece dikkat ederim” dedi. Gece olunca yaşlı adam sürekli bunu düşünmeye başladı. Ama bir türlü rahat edemedi: Sakalını yorganın üstüne koyduğunda kendini boğuluyor gibi hissetti. Altına koyduğunda da yine rahatsız oldu. Sabaha kadar uyuyamadı. Ertesi gün erkenden pazara gidip o genci buldu. Onu görünce yakalayıp dövmeye başladı Ve dedi ki: “Ben kırk yıldır bu sakalla yaşıyorum, ne uyurken ne yerken ne içerken hiç rahatsız olmadım! Ama dün gece senin yüzünden uyuyamadım. Üste koysam boğuluyor gibi oldum, alta koysam yine rahat edemedim! İnsan zihnini faydasız meselelerle meşgul ettiğinde bulanır; tabiî olanı problem hâline getirir ve huzurunu dışarıda değil, kendi düşüncelerinde kaybeder.