บบ retweeted
Sunmin, Director รายการ GDC
คอนเสิร์ตครบรอบ 10 ปีของหลีหย่งชิน ฝ่าฟันอุปสรรคนานัปการจนได้มาถึงเซี่ยงไฮ้ในที่สุด มีเขา มีพวกเขา มีคุณ มีพวกคุณ จากปีแรกเดินทางมาสู่ปีที่สิบ จากคนคนเดียว ในที่สุดก็ได้เดินมาเจอกลุ่มผู้คนมากมาย ความรู้สึกที่ได้รับแตกต่างจากตอนที่ไปดูที่ประเทศไทย หากจะบอกว่าคอนเสิร์ตที่ไทยเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้งและพลังอันน่าทึ่ง เวทีที่เต็มไปด้วยเสียงเชียร์ถาโถมและกลิ่นอายความฮาร์ดคอร์แล้วล่ะก็ รอบที่เซี่ยงไฮ้กลับให้ความรู้สึกอบอุ่นและผ่อนคลายเหมือนได้กลับมาอยู่รวมตัวกัน มีความรู้สึกสบายๆ ที่ได้รำลึกความหลังกับเพื่อนเก่าและอ้อนแฟนเพลงเล็กน้อย หวานละมุนกำลังดีไม่เลี่ยน ท่ามกลางวันในหน้าหนาวที่อากาศเริ่มเย็นลงในเซี่ยงไฮ้ ก็อบอุ่นกำลังพอดีและเปี่ยมไปด้วยความจริงใจ ออกไปลุยสร้างผลงานให้เต็มที่นะ แต่อย่าลืมกลับมาบ่อยๆ ด้วยนะ! 💜🐈⬛
#TEN #TEN10thAnniversaryShanghai #TENCORE0110Concert
บบ retweeted
TEN:CORE0110 | 10th Anniversary Concert in SHANGHAI
#TEN #TEN10thAnniversaryShanghai
#TENCORE01110Concert
เตนล์บอกว่ามันเป็นคอนสิบปีของตัวเองที่ซฮ แล้ว 10 ปีก่อนในชีวิตตปท.ก็ได้เจอเพื่อนที่ชื่อวินวิน แล้วคิดว่าคอน 10 ปีครั้งนี้วินวินก็เหมาะที่จะมา แล้วก็คถมากๆ เลยแบบเฮ้วินๆมาทำสเตจร่วมกันมั้ย ต่งก็ตอบโอเค้! แล้วมันก็เกิดขึ้น
ส่วนต่งบอกดีใจมากๆ อยู่หลังสเตจเห็นโชว์เตน ทั้งร้องทั้งเต้น เพลิดเพลินมากเลย ได้เจอทุกคนก็แฮปปี้ แล้วเห็นทุกคนใส่แต่เสื้อม่วง เพราะผมอะรู้ว่าแฟนคลับของเตนฮยองคือสีม่วงใช่ปะ พอเห็นพวกม่วงๆมาซัพพอร์สเตนแล้วทัชใจมากๆ ดีใจแทนพี่เตนเลย
เตนเลยบอกต่อว่าเราไม่ได้เต้นเลิฟลี่ด้วยกันมากี่ปีแล้ว 6 ปีปะ ใช่มั้ย 7 ปีแล้วหรอ ละสิ่งที่น่าโมโหคือไม่มีเวลาได้ซ้อมด้วยกันเยอะเลย เมื่อวานมาถึงที่เวนิวก็ซ้อมกัน 3-4 รอบ แต่ร่างกายพวกเราก็คุ้นเคย(กับท่า)ไปเองเลย
แล้วเตนก็บอกชอบเพลงใหม่วินวินนะ คนน้องก็บอกเดี๋ยวจะได้เห็นพี่เตนเต้น
cr. xhslink.com/o/Ap1YXACyOJV
บบ retweeted
รู้สึกขอบคุณเตนล์มาก ๆๆๆ ถึงมากที่สุดที่ชวนวินวินมาทำสเตจร่วมกัน ในฐานเมนวินวินมันโคตรจะดีใจที่ได้เห็นวินวินบนสเตจอีกครั้ง ขอบคุณเตนล์มากจริง ๆ
เตนล์บอกว่ามันเป็นคอนสิบปีของตัวเองที่ซฮ แล้ว 10 ปีก่อนในชีวิตตปท.ก็ได้เจอเพื่อนที่ชื่อวินวิน แล้วคิดว่าคอน 10 ปีครั้งนี้วินวินก็เหมาะที่จะมา แล้วก็คถมากๆ เลยแบบเฮ้วินๆมาทำสเตจร่วมกันมั้ย ต่งก็ตอบโอเค้! แล้วมันก็เกิดขึ้น
ส่วนต่งบอกดีใจมากๆ อยู่หลังสเตจเห็นโชว์เตน ทั้งร้องทั้งเต้น เพลิดเพลินมากเลย ได้เจอทุกคนก็แฮปปี้ แล้วเห็นทุกคนใส่แต่เสื้อม่วง เพราะผมอะรู้ว่าแฟนคลับของเตนฮยองคือสีม่วงใช่ปะ พอเห็นพวกม่วงๆมาซัพพอร์สเตนแล้วทัชใจมากๆ ดีใจแทนพี่เตนเลย
เตนเลยบอกต่อว่าเราไม่ได้เต้นเลิฟลี่ด้วยกันมากี่ปีแล้ว 6 ปีปะ ใช่มั้ย 7 ปีแล้วหรอ ละสิ่งที่น่าโมโหคือไม่มีเวลาได้ซ้อมด้วยกันเยอะเลย เมื่อวานมาถึงที่เวนิวก็ซ้อมกัน 3-4 รอบ แต่ร่างกายพวกเราก็คุ้นเคย(กับท่า)ไปเองเลย
แล้วเตนก็บอกชอบเพลงใหม่วินวินนะ คนน้องก็บอกเดี๋ยวจะได้เห็นพี่เตนเต้น
cr. xhslink.com/o/Ap1YXACyOJV
บบ retweeted
💜น้องเตนล์เก่งมากครับ
🐱ขอบคุณค้าบ
เป็นสิ่งที่อยากบอกอยากชมน้องเตนล์จริงๆ ว่าน้องเตนล์เก่งมาก
#TEN #TEN10thAnniversaryShanghai #TENCORE0110Concert
บบ retweeted
ใครปล่อยแมวเหมียวล์หลุด เดี๋ยวก็โดนจับไปหรอก₍˄·͈ ‧̫ ·͈˄₎♡
#TEN #TEN10thAnniversaryShanghai #TENCORE0110Concert
บบ retweeted
ทุกคนเข้าใจกุใช่มั้ย สเตจนี้ใช้เวลาตั้ง7ปีเลยนะถึงจะได้เห็นวินวินกับเตนในเพลงนี้อีกครั้งㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ
บบ retweeted
คลิปงานเปรตผ่านหน้าทล.ทีไรแล้วเจ่บใจชห ทำอุบาดกับเอกโสทุกรอบ รอบสุดท้ายที่ไปคือเอาไปนั่งอยุ่ในงานหลายชม.แต่ไม่ให้รางวัลทั้งๆที่โหวตชนะเกือบทุกรายการ สุดท้ายปิดจบที่แดซังใหญ่รางวัลเดียว พอขึ้นมาสปีชพชยก๊อกแตก เพราะเห็นฟคร้องไห้กันทั้งฮอล เมมเบ้อคนอื่นก็พากันฮึ้บ ช่วยกันปลอบเม้มเบ้อปลอบฟค ที่อิมแพคใจสุดสุดคือสปีชของพี่จงแดที่ฟาดหน้าอีเอมเปรตเต็มๆ พี่บอกว่า “ขณะที่ผมได้ชมงานประกาศรางวัล MAMA วันนี้ มันทำให้ผมนึกถึงประโยคนึงที่ตรึงใจผมไว้ครับ ดนตรีไม่มีสิ่งที่เรียกว่าการแข่งขันครับทุกคน โปรดมอบความรักให้กับเราต่อไป และรัก KPOP ให้มากๆเช่นกันนะครับ” หลังจากนั้นเอกโสไม่ไปงานมันอีกเลยจนถึงทุกวันนี้🥲
บบ retweeted
แต่นี่ชอบการแก้แค้นของแอ๋วมาก หลังจากจบงานของเอมเปรตที่ฮ่องกง วันถัดไปเอกโสกลับไปงานของแตงที่เกาหลีต่อ แอ๋วมันเอาทุกความแค้นของเมื่อวานไปลงที่เสียงกรี๊ดกับแฟนชานท์เรียบร้อย เอกโสงานแตงก็คือลุกรับรางวัลรัวๆ แอ๋วมันชานท์กันดังจนโกชอคจะแตกตั้งแต่ตอนรับรางวัล ตอนแสดง คือทุกช็อตที่กล้องจับหน้าเอกโสอะ ศลปที่ไปร่วมงานวันนั้นอึ้งกันหมด ยิ่งตอนประกาศแดซัง AOTY มานชานท์กะเอาโกชอคพังโคตรสะใจจจจ ก็นะนี่มันถิ่นเราป๊า ภูเขาแถบนี้เราคือราชา👑
cr. clip meracam (youtube)🙏
คลิปงานเปรตผ่านหน้าทล.ทีไรแล้วเจ่บใจชห ทำอุบาดกับเอกโสทุกรอบ รอบสุดท้ายที่ไปคือเอาไปนั่งอยุ่ในงานหลายชม.แต่ไม่ให้รางวัลทั้งๆที่โหวตชนะเกือบทุกรายการ สุดท้ายปิดจบที่แดซังใหญ่รางวัลเดียว พอขึ้นมาสปีชพชยก๊อกแตก เพราะเห็นฟคร้องไห้กันทั้งฮอล เมมเบ้อคนอื่นก็พากันฮึ้บ ช่วยกันปลอบเม้มเบ้อปลอบฟค ที่อิมแพคใจสุดสุดคือสปีชของพี่จงแดที่ฟาดหน้าอีเอมเปรตเต็มๆ พี่บอกว่า “ขณะที่ผมได้ชมงานประกาศรางวัล MAMA วันนี้ มันทำให้ผมนึกถึงประโยคนึงที่ตรึงใจผมไว้ครับ ดนตรีไม่มีสิ่งที่เรียกว่าการแข่งขันครับทุกคน โปรดมอบความรักให้กับเราต่อไป และรัก KPOP ให้มากๆเช่นกันนะครับ” หลังจากนั้นเอกโสไม่ไปงานมันอีกเลยจนถึงทุกวันนี้🥲
บบ retweeted
TEN:CORE0110 SHANGHAI | Paint Me Naked 💜🐈⬛
#TEN10thAnniversaryShanghai
#TENCORE0110Concert
บบ retweeted
ตอนแรกนึกภาพไม่ออกว่าอยู่กันยังไง แล้ว4 องศา...แต่พอเห็นรูปนี้ในเฟส คือแย่มกว่าที่คิดมากกก เด็ก100 กว่าชีวิต รวมๆแล้วผู้โดยสาร300 คน ทำไมแอร์เอเชียห่วยได้ขนาดนี้อะ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH
รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน
เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น.
ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ
จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น.
พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น.
และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ
ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร
ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า
“แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?”
พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป
สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน?
ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน
แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย
ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน
เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่
หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก
เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน
ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ
จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม
มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก”
กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
“พรุ่งนี้ผมมีงานครับ”
แล้วเดินออกไป
คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ?
ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน
หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป
ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า
“สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?”
“พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?”
“แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?”
“ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?”
แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้
ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?”
เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า
เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ
แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก
ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า
“If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“












































