Arya

هنوز هم بنظرم عجیب‌ترین اپیزودِ تن‌تن، پروازِ ۷۱۴ بود؛ همون بچگی هم که دیدمش برام خیلی مرموز و عجیب بود اتفاقاتی که توش میوفتاد؛ مخصوصاً قسمتِ فرازمینی‌هاش. امشب بعد از ۱۴،۱۵ سال ریواچ‌ش کردم و حال داد واقعاً.

Dogman (2018)

بریژیت باردو هم از دست رفت؛ عجب سالِ نحسی! (۱۹۳۴-۲۰۲۵)

نامِ بنای بالا سمت راست «طاق‌های‌بتنی» بود (ساخته‌شده در سال ۱۹۸۳) ولی مردم بخاطر تمسخر رهبر وقت شوروی، یوری آندروپوف، به این بنا نامِ «گوش‌های آندروپوف» رو نسبت دادن و بعدها هم به همین اسم معروف شد؛ موقعیت مکانی‌ش هم در شهر تفلیس، پایتخت گرجستانِ فعلی بود و سال ۲۰۰۵ هم تخریب شد.

بنظرم حذفِ پلاک لیزری یکی از بزرگترین ضربه‌هارو به زیبایی‌شناسیِ ماشین‌هایی که در سطحِ شهر می‌بینیم زد. (عکس از اینستاگرامِ ساسان توکلی فارسانی)

واقعاً عمر عجیب زود می‌گذره، ۷ سال شد که اینجام. #MyXAnniversary

«جهانگیر درویش» عزیز رو است دست دادیم؛ واقعاً متاثر شدم. خوشحالم که تونستم تو این سالی که گذشت دوبار فرصتِ دیدن‌ش رو پیدا کنم، انسانِ نازنینی بود. حیف!

بنای زیبای خیابانِ نادری این روزها، اوقاتِ آخرش را سپری می‌کند…

رقصِ کبوتر‌ها، مسجد جامعِ عتیق، اصفهان، ۱۰ شهریور ۱۴۰۳.

از بهترین‌های رازانِ شمالی.

من خطاب به استادم وقتی طرحم به تحویل نمی‌رسه :

من در ۸۷ سالگی.

سیراک مِلکُنیان، نقاشِ معاصرِ ایرانی-ارمنی، امروز در سنِ ۹۳ سالگی در کانادا درگذشت.

«معماریِ بلوکِ شرق» (فابریکا، تفلیس، مردادِ ۱۴۰۳.)

دیوارنگارهٔ تراز بر جداره‌های تفلیس؛ ۱۵ مرداد ۱۴۰۳.

یک فرِیم از بلایی که بر سرِ معماری‌مون آوردیم در دههٔ ۸۰ و ۹۰ شمسی؛ شما متریال ها و خودِ طراحیِ نماها رو نگاه کنید؛ اون فونت و حتی نام‌گذاریِ میوه‌فروشی رو ببینید؛ واقعاً فقط میشه تأسف خورد. =)) (تهران، شمس‌آباد، حوالیِ میدان بهشتی، ۵ مردادِ ۱۴۰۳)