نیکیتای دوم

دیروز سوار سنتنیال شدم. چطور بگم انگار وارد دنیای دیگه میشی.

چرا هیچکی در مورد شیش هفت سال پیش توییتر فارسی حرف نمیزنه؟ یکی عکس کاخ میذاشت میگفت نشستم تو خونه. یکی عکس پرایوت جت منشن میکرد میگفت دارم میام. اون یکی عکس ایفون طلا میذاشت که بذار بهت زنگ بزنم. بقیه هم عکس صندلی و شربت میذاشتن برای پذیرایی از منشن خوانان :))))

زندگی اونقدر پیچیده شد یادم رفته بود یه زمانی حصین و صادق باهم فیت میدادن.

نمیدونید چقدر میتونه ناراحت کننده باشه حتی کسیو واسه ساده ترین گفتگوها نداشته باشی. نمیدونم مثلا فلان چیزو خریدم٫ امروز رفتم فلان جا٫ این سریاله رو دارم میبینم چمیدونم فلان موزیک چقد قشنگه یا امروز یه نی‌نی بانمک دیدم.

از مشکلات متولدین ۷۹ اینطوری براتون بگم که مثلا سرکارمون تو دفتر ما ۵ نفریم دوتاشون متولد اوایل هفتادن و دوتاشون اواسط هشتاد. و من با هیچکدوم نمیتونم ارتباط بگیرم🫠 پیش اینا حس میکنم ۶۰ سالمه و پیش اونا حس میکنم بچه‌‌ام. 😭 جدی نه تو دهه هفتاد جا میشیم نه هشتاد.

شدیدا دلم میخواد تتو بزنم ولی تاحالا از هیچ طرحی خوشم نیومده😭

یه روز کارمون میگیره.

سریع‌ترین زمان جواب دادن رفیقم:

از یه جایی به بعد کانتکتای فارسی گوشیت از انگلیسی‌ها بیشتر میشن.

اون شخصیت من که قبل از دی ماه ۴۰۴ وجود داشت هیچوقت قرار نیست برگرده. من توی این ۸ ماه یه انسان دیگه شدم.

بچها شما آدما به دلتون میشینن؟

امروز یه نینی کوچولو درحالی که یه فیله سوخاری دستش بود و تند تند یه جمله نامفهوم رو تکرار میکرد و باباش اهمیتی نمیداد٫ مامانش برگشت کفت داره میگه سس بریز :))))) بامزه ترین چیزی که در ۳ ماه اخیر دیدم

امروز چه غمگین و تنهام. (هرروز)

ادم میره توییت‌های چندسال قبلشو میخونه روند زوال و بدبختی میکوبه توی صورتش. جدی قبلا چقدر همچی خوب بود:))

از اول تابستون دچار یه کلافگی ممتد شدم. نمیدونم بخاطر گرماست یا قرصام یا پی ام اس یا کلا زندگی.