هر زمان که به ایران فکر می‌کنید، در نظر بگیرید، در میان ما، آن‌ها هم که به ما زخم زده‌اند، آن‌ها که به ما بد کرده‌اند، آن‌ها که پا کج گذاشته‌اند، آن‌ها که خطا کرده‌اند، آن‌ها که د‌ست‌شان نداریم هم ایرانی هستند. زشت و زیبا و فرشته و شیطان همه ایران هستیم. همه با هم یک پیکره هستیم به نام ایران. ما برای هم کافی هستیم و بر ماست کنار آمدن‌مان با هم، ساختن یا سوختن‌مان کنار هم، شکوفا شدن و پیش رفتن‌مان یا خطا رفتن و بازگشتن و دوباره تلاش کردن‌مان. ایران سالیانی است که باقی است و حتماً کماکان پاینده می‌ماند: فقط گاهی ما به خود یادآوری کنیم تا بدانیم ایران با همه ما ایران است. سیلی به صورت دوست نزدن هنر نیست، مشت گره کرده را بر صورت آن که در چشم ما راه خطا رفته، فرود نیاوردن، کلید نجات ماست. تا روزی که ما به هم بازگردیم.