The true toll of the January 2026 uprising in Iran remains unknown, veiled by a deliberate blackout. Reports suggest tens of thousands of deaths. Victims were gunned down in hospital beds, many succumbed to easily treatable injuries through fear of hospitalisation, and countless others were consigned to mass graves. Among the fallen were many children; lives stolen in a brutal campaign of suppression.
Families only reclaimed their loved ones by paying thousands of dollars or signing a coerced confession; falsely branding the victim as a state militant.
My Former colleague Morad Vaisi @RezaVaisi of the London-based Iran International TV has become a voice for the fallen, honouring each victim on air with the solemn title "Born of Iran، sacrificed for the homeland".
By reciting their names, he transforms anonymous casualties into martyrs of the nation, defying the state’s attempt to erase their identities and humiliate their family members.
This song, by anonymous artists from inside Iran, is dedicated to the sons and daughters of Iran who lost their lives for freedom.
Lyrics:
You and I, we know each other
By the fury within our chants
By the glint of eyes behind the masks
By the trail of blood upon the square
We knew each other
Perhaps somewhere in our dreams
Perhaps we never met up close
But our dreams reached eachother
Born of Iran
Sacrificed for the homeland
You gave your life
For freedom
Your name will forever remain on our lips,
And in the lump in our throat every night.
You are the one who stood tall
Your blood in this weary soil
Watered the seeds of hope
Your heart blossomed and turned the winter
Into a spring with the scent of liberty
Under this flag, we have sworn
That we will avenge you
Either we live and we dance
Or we live and we die
Born of Iran
Sacrificed for the homeland
You gave your life
For freedom
Your name will forever remain on our lips,
And in the lump in our throat every night.
You are the one who stood tall
#IranMassacre
#IranWar
Atosa retweeted
بچه ها میدونستید ایرانی خارج از کشور حق اظهار نظر در مورد ایران نداره ولی عثمان از پاکستان، عبدالله از قطر ، محمد از افغانستان، حمزه از تونس، بلال از بنگلادش، ابراهیم از مصر، عبدول از عراق، احمد از ترکیه ، خالد از مراکش ، طارق از امارات و فیصل از عربستان داره؟🧐
Atosa retweeted
واقعا چرا یه تحصنی ، تجمعی جلوی مجلسی، قوه قضاییهای، جایی نمیکنیم برای تغییر مجازات زنکشی خانوادگی و پدران دخترکش؟
تا کی #هشتگ؟
تو سوپرمارکت پسرک سیزده، چهاردهسالهای با مامانش دعوا میکرد. دور بود و نمیفهمیدم چی میگه ولی معلوم بود فارسی حرف میزنه، یا دست کم ملغمۀ فارسالمانی خاص مهاجرها. دست و سرش رو تکون میداد و پا به زمین میکوبید و با غیض یه چیزایی میگفت. مادر خیلی نرم و یواش جواب میداد و سعی میکرد آرومش کنه. پسره داد نمیزد ولی پچ پچ هم نمیکرد. آخرش هم با قهر روی پاشنه چرخید و پاکوبان رفت طرف صندوقِ پرداخت.
سلانه سلانه با چرخدستیم رسیدم به خانمه که آرومتر داشت میرفت همون طرف. قیافۀ خسته و کلافهاش رو که دیدم نمیدونم چه ککی به تنبونم دوید که بهش به فارسی بگم: به دنیا میان انقدی هستن (دستام رو قد یه توپ فوتبال از هم باز کردم)، دو روز بعد واسۀ آدم زبون دارن انقد (دستام رو از هم بازتر کردم قد یه نون بربری) و لبخند زدم.
خانمه اول یه لحظه غافلگیر شد، بعد لبخند خستهای زد و گفت: بله همینه. چی بگم...
با مامانت مهربون باش تخم سگ.
2
90
6,014
Atosa retweeted
خامنهای یه جوری مرده انگار هرگز وجود نداشته. مجتبی یه جوری زنده است انگار اصلا وجود نداره 😅
Replying to @_piedaterre_
خوب بذار از نظر علمی و منطقی جوابت رو بدم که چرا طرف چرند گفته. میگفت باید اول گوشت سرخ کنیم بعد پیاز بریزیم دیگه؟
واکنش مایار مسلماً چیز درستیه. منتهی ما یه ضربالمثل داریم که «طرف شنیده زن حامله گِل میخوره اما نمیدونه چه گِلی». حکایت این باباست.
واکنش مایار چیه؟ واکنش شیمیایی بین اسیدهای آمینه و قندهای احیاکنندهاس که باعث ایجاد طعم و رنگ طلایی و قهوهای در غذا میشه مثل موقعی که نون رو برشته میکنیم و خوشبو و خوشطعم میشه.
شما مسلماً میدونی که آب در دمای ۱۰۰ درجه سانتیگراد میجوشه و تبخیر میشه. تا زمانی که قطرهای آب آزاد در تابه وجود داشته باشه، دمای سطح مواد غذایی بالاتر از ۱۰۰ درجه نمیره. اما برای شروع واکنش مایار به دمایی بین ۱۴۰ تا ۱۶۵ درجه نیاز داریم. پس هر چیزی که رطوبت تابه رو بالا ببره، مانع واکنش مایاره.
گوشت تازه حدود ۷۵ درصد آب داره. وقتی گوشت خام رو تو تابه میندازی، بلافاصله آب پس میده. هیچ واکنش مایاری اتفاق نمیفته تا زمانی که این آب تبخیر بشه.
حالا اگر گوشت رو اول سرخ کنی و بعد پیاز اضافه کنی، پیازی که حدود ۸۹ درصد آب داره، باز حجم عظیمی از رطوبت رو به تابه تزریق میکنی. این رطوبت ناگهانی، هر پوستۀ برشتۀ مایار پایاری رو که روی گوشت تشکیل شده بود خیس و حل میکنه و عملاً زحمت شما رو به باد میده.
در آشپزی سنتی ایران، هدف پختن استیک خشک نیست، بلکه خلق پایۀ طعم غنیه. وقتی پیاز رو اول تفت میدیم، آب آزادش بهتدریج تبخیر میشه، قندهای طبیعیش کاراملی میشه و بافتش آمادۀ جذب روغن و ادویهها میشه، مثل زردچوبه که ترکیباتش در چربی حل میشه. تا حالا دیدهای کسی که آشپزی سرش میشه قبل از اینکه پیاز سرخ بشه زردچوبه اضافه کنه؟ مسلماً نه. ما آشپزی علمی میکنیم ولی بر پایۀ تجربۀ هزارانساله.
وقتی پیازداغ آماده شد و رطوبت اضافهاش رفت، گوشت میریزیم. در این مرحله گوشت در کنار پیازِ تفتخورده، بدون اینکه با استخری از آب آزاد مواجه بشه، بهترین واکنش مایار رو شروع میکنه و طعم پیاز و ادویه به عمق بافتش میره. این کار بوی گوشت خام یا اصطلاحا زُهم رو هم از بین میبره که ما بهش حساس هستیم.
پیاز داغ کردن اولیۀ ما ایرانیها در واقع تکنیک مهندسیِ دقیقی برای کنترل رطوبت، شربت کردن قند پیاز (کاراملیزاسیون) و ایجاد بستر مناسب برای واکنش مایار بعدی گوشته، نه صرفاً سلیقه و عادت عجیب غریب غیرعلمیمون!
نتیجۀ نهایی :)
انصافاً نرم و لطیف و خوشمزه شده بود. پنج ساعت و خردهای با روغن و پیاز و ادویه روی درجۀ کم قُل خورد. کیفیت گوشت هم عالی بود.
باقالی پلو با ماهیچه ایز لودینگ 😋
ماهیچۀ بره رو اینترنتی سفارش دادم. تو فروشگاههای ترک و عرب شهرمون گوشت سردست و گردن راحت پیدا میشه، اما دریغ از ماهیچه. تنها منبع مطمئنی که براش سراغ دارم فروشگاه متروست که فقط با کارت عضویت تجاری میشه ازش خرید کرد.
اگه میخواین بدونین، ۶ تا قلم نسبتاً درشت، ۳ کیلو و خردهای، شد ۷۲ یورو از قرار کیلویی ۲۱/۹۰ که برای خرید آنلاین با بستهبندی مخصوص و ارسال خنک، قیمت مناسبیه.
مشکل دیگه اینه که در سالهای اخیر مغازههای ایرانی فقط باقالی یخزده میارن. مسلماً برای اغلب مشتریها خیلی هم خوبه، ولی منی که فاویسم دارم باید در به در دنبال باقالی سبز خشک بگردم. رستورانها هم به تبع دیگه باقالی پلو رو با باقالی خشک درست نمیکنن. خوشبختانه در حال حاضر یه خرده دارم و در نتیجه ناهار امروز، جای شما خالی، شکمچرانی نادریه که سعادتش دیر به دیر حاصل میشه :)
باقالی پلو با ماهیچه ایز لودینگ 😋
ماهیچۀ بره رو اینترنتی سفارش دادم. تو فروشگاههای ترک و عرب شهرمون گوشت سردست و گردن راحت پیدا میشه، اما دریغ از ماهیچه. تنها منبع مطمئنی که براش سراغ دارم فروشگاه متروست که فقط با کارت عضویت تجاری میشه ازش خرید کرد.
اگه میخواین بدونین، ۶ تا قلم نسبتاً درشت، ۳ کیلو و خردهای، شد ۷۲ یورو از قرار کیلویی ۲۱/۹۰ که برای خرید آنلاین با بستهبندی مخصوص و ارسال خنک، قیمت مناسبیه.
مشکل دیگه اینه که در سالهای اخیر مغازههای ایرانی فقط باقالی یخزده میارن. مسلماً برای اغلب مشتریها خیلی هم خوبه، ولی منی که فاویسم دارم باید در به در دنبال باقالی سبز خشک بگردم. رستورانها هم به تبع دیگه باقالی پلو رو با باقالی خشک درست نمیکنن. خوشبختانه در حال حاضر یه خرده دارم و در نتیجه ناهار امروز، جای شما خالی، شکمچرانی نادریه که سعادتش دیر به دیر حاصل میشه :)
زمان شاه وزوزک یه دوستپسر آلمانی داشتم که یه بار خونۀ من لوبیاپلو با ماست و خیار خورد و عاشقش شد. لوبیاپلو براش زیادی پیچیده بود و جرأت نمیکرد خودش درست کنه، ولی ماست و خیار شده بود پای ثابت سفرهاش. تا اون موقع اصلاً ماست بدون میوه نخورده بود. بعد یه بار برام تعریف کرد نعناش تموم شده بوده (خودم بهش داده بودم). نمیدونسته از کجا بخره (اینترنت اون موقعها داشت تازه تاتی تاتی میکرد) و صبر نداشته که بدون ماست و خیار سر کنه تا همدیگه رو ببینیم و باز بهش نعنا بدم. دمنوش نعنای کیسهای رو باز کرده بود ریخته بود تو ماست و خیار :)))))
نمیدونم این عقدۀ خودکمبینی ما ایرانیا کی قراره جبران بشه.
تا پاشون میرسه به خارج، تا چمدوناشون رو میذارن زمین، «فقط پاستای آلدنته!» «درستش اینجوری نیست» «اصلش اینجوری نیست.» گاه در داخل ایران همین حرفا رو میزنن. رستوران توی منو مینویسه «اگپلنت» به جای بادمجون، که از مشتی از خودبیخبر دولا پهنا پول بگیره. نمیفهمه که اصل »«بادمجان» سانسکریته. که خاستگاهش آسیاست. که غربیها تا مدتها فکر میکردن بادمجون سمیه و نمیخوردن. یعنی به نفعشه که نفهمه.
طرف آسمون رو میبافه به ریسمون که «آشپزی ایرانی در برابر آشپزی علممحور مقاومت میکنه». آشپزی علمی؟! فرنگی جماعت که مهمون هم دعوت کنه فوقش یه مشت رشته میریزه تو آب، آشپزی علمی میکنه؟ بَده که آشپزی ما نسل به نسل منتقل میشه؟ حالا دیگه اصالت داشتن برچسب منفیه؟ فرنگیا هم از خداشونه که یه نسخه از مادربزرگشون به جا مونده باشه. ما ایرانیا مقاومت میکنیم؟ اونا همهاشون میرن تو رستورانای فرانسوی دوره میبینن؟ روپوش سفید میپوشن میرن تو آزمایشگاه پژوهش میکنن، قبل از اینکه پا بذارن تو آشپزخونه؟
یه بار که مادر محترمت آشپزی میکرد نایستادی کنارش ببینی چیکار میکنه که اینقدر مزخرف نگی دربارۀ سرخ کردن پیاز و گوشت. اونم که میگی اسمش مایار«د» نبوده، مایار تلفظ میشه چون طرف فرانسوی بوده. «ریاکشن» هم به فارسی میشه واکنش. پس اگه نمیدونی چی به چیه و ما تو خونههامون چطور آشپزی میکنیم، خب نظر نده و برای من اومامی مومامی نکن.
مرد حسابی، اون موقع که تو همین اروپای مرکزی ملت اگه میخواستن خیلی به خودشون خوش بگذرونن و غذای خاصی بخورن اون جویی که تو آب میریختن میپختن، این دفعه تو شیر میریختن کوفت میکردن، همون موقع ما رسالۀ خسرو و ریدگ داشتیم. اون کارپاچو رو که میری رستوران ایتالیایی میخوری حال میکنی، ما ایرانیها ۲۰۰۰ سال پیش داشتیم. کتاب شایست ناشایست داشتیم دربارۀ آداب سفره... میدونی چرا قبایل ژرمن تو یه بشقاب غذا نمیخوردن و بشقاباشون جدا بود؟ نه به خاطر بهداشت. به خاطر اینکه سر غذا دعواشون نشه! اصلاً دوران باستان تو سرم بخوره. همین آلمان که من خبر مرگم زندگی میکنم تا پنجاه شصت سال پیش جز نمک ادویۀ دیگهای نمیشناختن.
غذای ایرانی باشکوهه. فرهنگ داره. تاریخ داره. پیشینه داره. روح داره. لیاقت داشته باشین. من کاریتون ندارم، هرچی دوست دارین بخورین. اینقدر سوشی بخورین که مریض بشین. اما خودتون رو گم نکنین. تا یه چیز جدید میبینین هرچی هست نریزین دور. بعد از تماشای چارتا ویدیوی آشپزی خارجی، غذای ایرانی رو نکوبین. هی تو سر هویت ایرانیتون نزنین. اعصاب نمیذارین برای آدم.
ضمناً اینکه هر ننه قمری که میخوای آنلاین ازش یه بسته سنجاق قفلی بخری ازت شمارۀ گوشی میخواد به شدت اعصابم رو خط خطی میکنه. اوائل اختیاری بود، شمارهام رو نمیدادم. الان در بسیاری از موارد بدون شماره نمیشه از خدماتشون استفاده کرد چون میخوان موقع ورود به حساب کاربری رمز بفرستن. خب حالا شماره رو میگیرین، سگخور. اقلاً از اطلاعات شخصی آدم حفاظت کنین و ندینش دست اره و اوره و شمسی کوره.
مدتیه که هر چند وقت یه بار یه یارویی با لهجۀ غلیظ هندی زنگ میزنه، به انگلیسی میگه از پیپل باهاتون تماس میگیریم، یکی با حساب شما ۷۰۰ و خردهای بیتکوین خریده. میخوان به این بهانه از آدم اطلاعات بانکیش رو بدزدن. دیگه مایۀ تفریحم شده. یه بار وقتی میپرسه گوشیتون اندرویده یا اپل، میگم «چرا میخوای بدونی؟ چه ربطی به حسابم پیپل داره؟ نمیگم مدل گوشیم چیه! گوشی خودمه!» قطع میکنه. یه بار میگم آره خودم بیت کوین خریدهام. مشکل شما چیه؟ میگه دقیقاً همین مبلغ؟ میگم آره :)) به پته پته میفته و نمیدونه چی جواب بده. قطع میکنه. یه بار میگم پول رو ول کن، من از صدای شما خوشم اومده. لهجهاتون چقدر شیرینه. کجا زندگی میکنین؟شمارهاتون رو بدین، میخوام باهاتون آشنا بشم! دستپاچه میشه قطع میکنه. یه بار وانمود میکنم که زار زار به گریه افتادهام و زجه میزنم «این آخرین پولی که بود که داشتم! الان میرم خودم رو میکشم!» یارو داد میزنه که نه تو رو خدا، درستش میکنیم پولتون برمیگرده! میگم نه دیگه دیر شده و تق! قطع میکنم. یه بار میگم دستم بنده، دارم غذا میپزم، و شروع میکنم دونه دونه مراحل غذا پختن رو توضیح دادن. هرچی سعی میکنه توضیح بده که شرایط چقدر بحرانیه، من همچنان به حرافی ادامه میدم تا قطع کنه. یه بار همینجوری که داره حرف میزنه میرم تو دستشویی، سیفون رو میکشم و گوشی رو نزدیک توالت نگه میدارم.
عجیبه که هنوز شمارهام رو از سیستمشون پاک نکردهاند. از اینجا معلومه که دست چندین گروه کلاهبرداره.
به این کار ندارم که به مادر عزیزتر از جانم هزار بار گفتم هرچی میبینی توی گوشیت، روش کلیک نکن. اینکه هر بار گوشیش رو چک میکنم ۵۰ تا اپ بازی و فروشگاه اینترنتی و چه و چه نصب کرده هم هیچی. این هم که هر روز هزار جور تبلیغ رنگارنگ به آدرس ایمیلش میاد که من برای کارهای اداریش بهش دسترسی دارم فدای سرش. فقط موندهام تحت چه فعل و انفعالاتی تو فروشگاه آنلاین باتری ماشین برقی عضو شده که با ایمیل بهش خوش آمد میگن :))
8
71
1,881
تازه الآن فهمیدم که پاتریک استوارت فوت شده 🖤😢
In lieu of flowers, memorial contributions may be made to:
Johns Hopkins Alzheimer’s Disease Research Center Fund
alzresearch.org/giving/
Alzheimer’s Foundation of America Caregiver Resources
alzfdn.org/donate/
Photo Credit: Tommy Garcia
1
16
458
پزشکان عمومی در آلمان موظفند که اگه بیمار در خونه بستری باشه و نیاز به معاینه داشته باشه ولی نتونه بره پیششون به مطب، بیان خونه و بهش سر بزنن. البته این ظاهر قضیه است ولی در عمل کمتر پزشکی دیگه این کار رو میکنه. در حال حاضر هزارها بیمار که اغلب مسن هم هستن در خونه نیاز به رسیدگی پزشکی دارن و بسیاری از دکترها معتقدن که نمیصرفه یا حالش نیست که به این بیمارها رسیدگی کنن. وقتی میگم «حالش نیست» اغراق نمیکنم. منابع گوناگون میگن که نسل جدید پزشکها برای اوقات فراغتشون اولویت بیشتری در نظر میگیرن و برخلاف قدیمیترها نمیخوان وقتشون رو فدای رسیدگی به بیمارهای خانگی کنن. اونهایی که هنوز این کار رو میکنن، بیش از پیش قابل احترام و قدرشناسی هستن.
سنت این چهارشنبه عصرها که اغلب مطبهای پزشکان در تمام آلمان تعطیله، دقیقاً به خاطر همین بیمارهایی بوده که باید در خونه بهشون رسیدگی کرد (یا کارهای اداری یا دورههای آموزشی و غیره که در حین ساعتهای پذیرش بیماران در مطب براش وقت نیست)، ولی اغلب پزشکهای این دوره و زمونه ترجیح میدن چهارشنبهها زودتر تعطیل کنن و برای خودشون خوش بگذرونن به جای تلف کردنش با بیمارها.
دو هفتهاس که مادرم در خونه بستریه و شبانهروز ازش پرستاری میکنم. از دکتر عمومیش خواستم که بهش سر بزنه. منشیش پای تلفن گفت نمیاد. ایمیل نوشتم و گفتم که طبق بند ۶ مادۀ ۱۷ قرارداد سراسری فدرال پزشکان، موظفه به مادر من در خونه سر بزنه و اگه این کار رو نمیکنه، لطفاً دلایلش رو کتبی بگه. یک هفته منتظر شدم و جواب نداد.
تو این مدت دو تا پزشک کشیک غریبه به مادرم سر زدند. اولی اندازه داروی آنتیبیوتیک رو اشتباه نوشت که باعث شد حال مادرم بدتر بشه، تا دومی اومد و تصحیحش کرد. الآن نسبت به قبل خوبه ولی همچنان زمینگیره و نیاز به مراقبت پزشکی داره.
بعد یه هفته بیخبری، سه روز پیاپی به مطب پزشک عمومیش زنگ زدم تا بالاخره منشی گوشی رو برداشت و از طرف دکتر گفت که ایمیل به دستش رسیده ولی جواب نخواهد داد!
امروز شکایتم به سازمان نظام پزشکی ایالت و انجمن پزشکان طرف قرارداد بیمه رو پست کردم. مسلماً نمیذارم این دکتر دیگه نزدیک مادرم بشه، ولی اگه فکر کرده که میتونه اینجوری با بیمارها رفتار کنه بدون هیچ پیامدی، کور خونده.
اونوقت میگین چرا این اواخر نمیای ایکس 😓
قدیما یه تلویزیون (یخچال، ماشین رختشویی، هر جور دستگاهی) میخریدی، سی چهل سال کار میکرد، آخ نمیگفت. این تلویزیون رو اوائل آوریل امسال خریدم. دیروز روشنش کردم، وضعش این بود.
مسلماً ضمانت خرید داره ولی آخه چرا دستگاه به این نویی باید چنان خراب بشه که من مجبور بشم دربهدر بیفتم دنبال گارانتی و پس دادن و نو خریدن و مکافات؟
دم اون مأمور شرکت حمل و نقل گرم که وقتی خواستم جعبهاش رو هم بدم ببره، گفت نگه دارین. اومدیم و پسفردا خراب شد. اون وقت آمازون ازتون بستهبندی اصلش رو میخواد و اون وقت خر بیار و باقالی بار کن. من هم گفتم جهنم، این همه آت آشغال تو انباریه، اینم روش.
امشب چنان آکبند بستهبندیش کردم که با موقع ارسالش مو نمیزنه. حتی پیچهای پایههاش رو هم گذاشتم توی یه پاکت فسقلی پلاستیکی و چسبوندم به همون فرورفتگی مخصوصش تو یونولیت داخل کارتون. فردا میان میبرنش و یکی دیگه باید سفارش بدم.
فقط نمیدونم اصلاً تلویزیون لازم دارم یا نه. من مال اون نسلی هستم که با دستگاه تلویزیون توی پذیرایی بزرگ شده و بهش به عنوان یکی از وسایل اصلی خونه خو گرفته. به ندرت روشنش میکنم ولی نبودنش هم یه جوری عجیبه.
14
140
13,794
دیروز تو ماشین رادیو گوش میدادم، وسط پخش آگهی یهو گفتن «صدای تبلیغی که هم اکنون میشنوید با هوش مصنوعی تولید شده است».
انصافاً مشخص نبود که صدای انسان نیست. یعنی اگه نمیگفتن کاملاً باورم میشد که گویندهٔ واقعی در استودیو آگهی رو ضبط کرده.
تا حالا فکر میکردم تبلیغ رو برای این پخش میکنن که روی ملت تأثیر مثبت بذاره.
1
42
2,245











