Bu süreci birebir aynıyla yaşadım. Üç ay boyunca kayıtlarda görünmeyen, HGS yüklense de düşmeyen bir borç Ocak ayından Mart'a kadar 1200 liradan 15 bin liraya çıktı. Üstelik borcu ödememe rağmen banka hesaplarım bir ay boyunca bloke edildi. İtirazdan sonuç almak hak getire elbette.
ayça örer retweeted
bir düzeltmeyle. önce hayat televizyonu ve imc tv. maalesef işte böyle çarçabuk da unutuyoruz gündem boğulmasından ne zaman, ne olduğunu.
ayça örer retweeted
Yokuş aşağı giden bir kamyonunun frenlerinin boşa düştüğünü, aracın artık sadece fizik kurallarına bağlı olarak yol alacağını, bu andan itibaren istese de duramayacağını gösteren bir olay: Sözcü tv'nin bu sabah kayyuma teslim edilmesi.
Türkiye hızla yaşlanan ve yaşlılık politikası olmayan bir ülke. Buna karşılık nüfus politikası "Bizi kısırlaştırdılar", "kadınların fitratı bozuldu", "erkekler değişti" diye mahalle kahvesinde yapılacak yorumların ötesine geçemeyecek kadar sığ. Çocuklar okulda ölüyor, gençler işsizlikten depresyonda, yaşlılar emekli olsa da çalışıyor. O esnada politika üretmesi gereken Bakan'ın açıklaması da 40 yıl önceyi suçlamaktan ibaret. Sizden başka herkes suçlu ya, doğduk, yaşlanıyoruz diye bile suçluyuz, kusura bakmayın.
Bakan Göktaş: "1990'lı yıllarda erkekler SGK eliyle kısırlaştırıldı"
birgun.net/haber/bakan-gokta…
4
223
ayça örer retweeted
İşçiye saldıran patronun kullarını diğer işçilerin dövmesi. İçimizin yağları eridi valla, ellerinize sağlık.
Cezaevinin koşulları bile adaletsiz. Bir yanda yersizlikten üstüste yatan mahkumlar, bir yanda kendine özel avlusu olan FBS. İlahi adaletin tecellisine güveniyorsa (ki o da şühpeli) orada nasıl bir torpil bekliyor acaba?
Fatma Betül Sayan Kaya cezaevinde günlerini nasıl geçiriyor?
📌Kaya'nın yaklaşık 12 metrekarelik tek kişilik bir koğuşta kaldığı öğrenildi. Kaya'nın koğuşu, yalnızca kendisinin faydalanabildiği bir avluya açılıyor
📌Tanıkların anlatımına göre Kaya, ilk görüşmesinde "İki çocuğum var" diyerek ağladı
t24.com.tr/gundem/fatma-betu…
ayça örer retweeted
HABAŞ'la ilgili bu manşeti yayınlamamızdan 5 gün sonra İzmir büromuz silahlı saldırıya uğradı. Kapımıza gönderilen tetikçinin bunlarla ilintisini, tüm uyarılarımıza rağmen ne savcılık ne de mahkeme araştırdı.. Ve tam 15 ay sonra, o fabrikada 16 işçinin öldüğü katliam yaşandı. Bunların peşini bırakmayacağız.
ayça örer retweeted
Fon vurgununda 2. ay biterken iktidar sözcüleri geri ödemeye dair bir ‘veznedar hikayesi' anlatıyor, ama örgütü gizliyor
Fon vurguncusu Eski Bakan Fatma Betül Sayan Kaya’nın adliyeye çıkarılması ve Hazine Bakanı Şimşek’in Mecliste meseleyi adeta bir veznedar gibi ‘ödeme planı’na indirgemesi ile aynı saatlerde Erdoğan’ın ‘Hiç ummadığımız insanlar işin içinde’ demeci servis edildi.
Fon vurgunundaki siyasetçi ve bürokratların listesi ile bu organize suçun örgüt şemasının açıklanması istenirken yaşanan bu gelişmeler konuyu örtbas etme tutumunun sürdüğünü gösteriyor.
Erdoğan’ın, belli ki iktidar ağlarında bulunan şahısları kast ederek söylediği ‘hiç ummadığımız insanlar’ sözü, halen halka açıklanmayan vurguncular listesi ve bu listenin muhtevası hakkında çok şey söylüyor.
Bugün otobüste bir adam bağırmaya başladı ve bütün kadınlar tedirgin oldu. Çünkü artık hepimizin aklının bir köşesine şiddetin cezasız bırakılacağı nakşedildi. Bunu içselleştirip teslim olacak değiliz ama artık korkmamız gereken tek şey tanıdıklardan şiddet görme ihtimali değil, rastgele şiddetin mağduru olma ihtimali.
Nevşehir'de bir iş yerinin önünde bekleyen kadına tokat atan şahıs tutuklanarak cezaevine gönderildi.
- Saldırıya uğrayan kadının işitme kaybı yaşadığı belirlendi.
- Saldırgan ise ifadesinde kadına bilerek vurmadığını, kolunun yanlışlıkla çarptığını söyledi.
2
389
Osman Kavala cezaevindeyken ve yargılamaların adaletsizliği defalarca kez ispatlanmışken, Türkiye'de deprem oldu, binlerce insan öldü, müteahhitleri ceza almadı. Her yıl yüzlerce kadın öldürüldü, katilleri ceza almadı. Bebekler hastanede öldürüldü, sorumlular bir küsur yıl yatıp çıktı, trilyonlarca para, herkesin vergisi iç edildi, soruşturma bile açılmadı. Kimseden iyilik, imtiyaz beklentimiz yok fakat adaletin adaletle uygulaması talebimiz var. Bu kadar adaletsizliği yok sayıp sonra içi soğumamış insanların yüzüne pişkin pişkin bakmayın talebimiz var.
ayça örer retweeted
İçim cız etti. Hiçbir şeyin sorumlusu soruna yol açan değil bu ülkede. Bu sefer de peri bacası suçlu olmuş yüzlerce yıllık oluşumu böyle harap ediyorlar:( ay delir
Bugün sorulmadan paylaşıyorum cuma şarkısını @geylani_malgir, Ankaralı olarak Ezhel'i çok ihmal etmiştim. open.spotify.com/track/5j7yp…
1
180
ayça örer retweeted
can öz çok güzel anlatmış cem akaş’ı: "Eşine ender rastlanan, artık yetişmeyen, görmediğimiz kendiyle değil hep başkalarıyla meşgul, hep çalışan, kendini buna adamış, yazıya adamış, sanata adamış, edebiyata adamış çok çok değerli bir ismi kaybettik. Dolasıyla biz Cem’in trajedisinden ziyade onun ilerde değeri kıymeti onun gibi insanların Türkiye için önemi bunu anlatmaya çalışacağız. Türkiye için çok büyük kayıp bence. Beş senedir Pankreas kanseri tedavisi görüyordu. Çok iyi bir yazar, çok iyi bir editör ama hepsinden önemlisi yazı çizi için yaşayan başkalarına katkı sağlayan kendisi hiç görünmeyen, hiç ortaya çıkmayan, kendisinden bahsetmeyen hakiki bir entelektüeli kaybettik"
58 yaşında hayatını kaybeden Can Yayınları Genel Yayın Yönetmeni, yazar, editör ve çevirmen Cem Akaş, Ümraniye Hekimbaşı Mezarlığı'nda son yolculuğuna uğurlandı
evrensel.net/haber/6007147/c…
Kimsesizlerin gerçekten kimsesiz kaldığı, tanıdığı olmayanların bir arpa boyu yol alamadığı, yıllarca okuyan gençlerin işsiz bırakıldığı, MESEM'lerde sürüklendiği, zeytininden madenine, denizinden dağına her şeyin ama her şeyin cebren ve hile ile haraç mezat satıldığı, gaflet ve dalaletin kol gezdiği, kadınlara, çocuklara bir pul kadar değer verilmeyen günler. Ama zaten cumhuriyet bir umut, bir yapabilme azmidir. Kapkaranlıktan bir ışık çıkartmak, çoğulculuğu hakim kılmak isteğidir. Elbette şımartılmış azınlığın sonunu gördüğümüz vakitler gelir.
6
584
Cem Akaş'ın ölüm haberini aldığımdan beridir aklımda dönüp duran şeyi, yine onun cümlesinde buldum: "Ruhundan tırnağına bu kadar uzun süredir bu kadar sert bir cenderede tutulan bir halk ve onun sanatçıları ne yapsın."
Haberi aldıktan sonra sürekli Cem’i düşündüm. Onu kaybetmek gerçekten çok acı. Çünkü onun bende bir yeri vardı. Bundan onlarca yıl önce birileri yüzünden uzak kalmıştık, sonra yeniden yakınlaştık. Ve Cem sevdiğim bir arkadaşım oldu. O da ben de ortalarda pek görünmediğimiz için yazışarak haberleştik, bazen fikir alışverişi, bazen dertler, çokça da edebiyatla ve yayıncılıkla ilgili sorunlar.
Benden uzak romanlar, metinler yazıyordu. Ama onların bizim edebiyatımız içinde çok kendine özgü yerleri olduğunu, onları ondan başka pek kimselerin de yazmayacağını biliyordum, değerliydi.
Editörlük ve yayıncılık sorunları üstüne en çok düşünenlerimizdendi. Düşündüklerini hep yazarak paylaştı. Onun sefinsalatasi.blogspot.com’dayazdıklarını keşke her editör, her yayıncı okusa. Onunla Notos’un 88. sayısında bir söyleşi yapmıştım, orada söyledikleri de önemliydi.
Beş yıldır kanserle uğraşıyor. Kendi içinde, sızlanmadan, dışavurmadan, sessizce. İnsan öyle zamanlarda onun gibi olmalı.
Ve oğlundan hemen sonra, beklemeden, oğlunun acısına dayanamadan gitti.
Cem artık bu hayatta yok. Onun gibi düşünen birisinin yokluğuyla edebiyat ve yayıncılık dünyamız bir eksilmedi, çok eksildi.
Daha çok yeni, on iki gün önce Afiş dergimiz için onunla bir söyleşi yapacaktık, soruları göndermiştim, aynı gün yanıt vermişti, artık şu satırları, adeta son sözlerini saklayacağım:
“Okurken içimi büyük bir sıkıntı kapladı, belki iki gündür çektiğim ağrı yüzünden, belki de gerçekten motivasyonumu yitirdiğim için. Senin suçun değil hiçbir şekilde, ne olur yanlış anlama. İnsan bazen bıkıyor işte –postmodernden de, modernden de, türkünden de yabancısından da. Yılda 4-5 iyi kitap çıktığı sürece bence endişelenecek bir durum yok – daha doğrusu bütün dünya aynı durumda olduğu için ekstradan üzülmeye gerek yok. Ruhundan tırnağına bu kadar uzun süredir bu kadar sert bir cenderede tutulan bir halk ve onun sanatçıları ne yapsın. Senin söylediklerini belki. ‘Benden bu kadar’ noktasına geldiğimi hissediyorum, o da pek birşey değildi herhalde.”
Sonra da, “Bana arada yaz, habersiz bırakma!” diye bitirmişti.
Çok ama çok üzgünüm.



























