Ayda Tangüner

Sevgili dostlar, bu fotoğraf üzerinden size bir şey anlatmak istiyorum. Bundan 20 yıl önce Türkiye’de sokak köpeklerinin sayısı bugünkü kadar fazla değildi. Bir kanun çıkarıldı. Denildi ki: “Bu hayvanları aşılayalım, kısırlaştıralım, yaşadıkları yere geri bırakalım,çünkü dünya bu sorunu bu şekilde çözdü. Böylece zaman içinde popülasyonu kontrol altına alalım.” Belediyelere bütçeler ayrıldı. Barınaklar yapın, kısırlaştırın, aşılayın denildi. Aradan 20 küsur yıl geçti. Peki ne oldu? Belediyeler görevlerini yeterince yerine getirmedi. İktidar, muhalefet ayırmıyorum, hepsinden bahsediyorum! Hayvanlar da doğaları gereği çoğalmaya devam etti. Çünkü onlar nüfus planlaması yapamazlar. Bunu yapması gereken biz insanlardık! Sonra ne dendi? “Bunlar çok çoğaldı, insanlara zarar veriyorlar!” Bir de sosyal medyada, sohbet odalarında korkuyu körükleyen söylemler ortaya çıktı. Hatta şu korkunç sözler dile getirildi. “BU OLAYI KÖPÜRTMEMİZ LAZIM. SOKAĞIN KÖŞESİNDE SAKİNCE YATAN KÖPEĞE BİLE TAŞ ATIP KIŞKIRTIN. KAMERAYA ÇEKİN. KUDUZ TEHLİKESİ VAR DİYE HER YERDE YAYIN!” Ve sonunda bütün hayvanlar aynı kefeye konuldu. Şimdi şu fotoğrafa bir daha bakın. Sağ tarafta, boynunu bükmüş o yavruyu görüyor musunuz? Biz insanların yapmadıklarının bedelini bugün o masum canlılar canlarıyla ödüyorlar. Peki bunun hiç mi vebali olmayacak? Ben inanıyorum ki olacak. Hem de çok ağır olacak. Çünkü benim inancımda hiçbir masumun ahı yerde kalmaz. #SokakHayvanlarıSahipsizDeğil