Fenerbahçe 💙💛 🪄ɪş ʙɪʀʟɪɢ̆ɪ ɪᴄ̧ɪɴ ᴅᴍ 💌 🪄✨ ℙ𝕠𝕨𝕖𝕣𝕡𝕦𝕗𝕗 🪄✨
Joined November 2018
- Tweets114K
- Following8.3K
- Followers19.4K
- Likes193K
Bahar retweeted
Sıfır Atık Vakfımız ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığımızın iş birliğinde yürütülen “Kadınlarla Atıksız Sürdürülebilir Yaşam Projesi” kapsamında, 81 ilimizde Sıfır Atık Kadın Elçileri aracılığıyla çevre bilincini artırmayı, sürdürülebilir yaşam alışkanlıklarını yaygınlaştırmayı ve kadınların iklim eylemindeki rolünü güçlendirmeyi hedefliyoruz.
Bu kıymetli iş birliği için Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanımız Sayın Mahinur Özdemir Göktaş’a teşekkür ediyorum.
Onursal Başkanımız Sayın Emine Erdoğan Hanımefendi’nin öncülüğünde büyüyen Sıfır Atık vizyonumuzla ve COP31’e uzanan bu süreçte, toplumun her kesimini kapsayan daha güçlü bir iklim eylemi için birlikte çalışmaya devam ediyoruz.
🌍🌱 #COP31 yolculuğumuzda Sıfır Atık Kadın Elçilerimizi arıyoruz!
Sıfır Atık Vakfı iş birliğinde yürüttüğümüz “Kadınlarla Atıksız Sürdürülebilir Yaşam Projesi” kapsamında, 81 ilimizde yeşil dönüşümün öncüsü olacak yol arkadaşlarımızı arıyoruz.
Mutfağından, evinden ve mahallesinden başlayarak değişimi büyütecek, yaşadığı çevreye ilham verecek tüm kadınları Sıfır Atık Elçisi olmaya davet ediyorum.
Daha yeşil ve sürdürülebilir bir geleceği Sıfır Atık Kadın Elçilerimizle birlikte inşa edeceğiz.
✍🏻 Özgeçmişinizi ve motivasyon mektubunuzu [email protected] adresine göndererek başvuruda bulunabilirsiniz.
🗓️Son başvuru tarihi: 27 Kasım
Sıfır Atık Kadın Elçilerimizin üstleneceği görevler ve aradığımız yetkinlikler hakkında detaylı bilgi için 👉🏻 kadingirisimci.gov.tr/media/…
Dünyanın en anlamsız cümlesi şudur: “Sinirime hâkim olamadım, özür dilerim.” Aynı siniri patronunun ya da bir zorbanın karşısında nasıl uslu uslu tutabiliyorsun? Sakın unutma; bu “Sinirime hâkim olamadım” demek değil, “Sana karşı bunu yapabilecek cesareti ve izni kendimde gördüm” demektir.
Bir gün terapistime gittim. Koltuğa oturmuş, içimde biriken her şeyi döküyordum. Gözlerim dolmuş, sesim titriyordu. “Neden?” diye soruyordum sürekli. “Neden bana bunu yaptı? Ne yaptım ki hak ettim? Anlamak istiyorum…”
Terapistim bir süre sessizce dinledi. Sonra yavaşça öne doğru eğildi ve bana şöyle dedi:
“Seni bir yılan ısırıyor.
Zehir vücuduna yayılıyor, yara kanıyorAma sen yaranı sarmak, acıyı dindirmek, iyileşmek yerine… o yılanın peşine düşüyorsun+++
Neden ısırdı?’ diye soruyorsun. ‘Ben hak etmedim’ diye kanıtlamaya çalışıyorsun. Saatlerce, günlerce onun peşinden koşuyorsun.”
O anda bir an durdum. Gerçekten de öyle yapıyordum. Acımın kaynağına dönüp duruyordum. Her seferinde daha derine batıyordum. Yara kapanmıyor, zehir yayılmaya devam ediyordu… çünkü ben hâlâ o yılanın ardından koşuyordum.
O cümle içime işledi.
Artık yılanı kovalamayı bırakıp, kendi yaramı sarmaya başladım.
Geçen gün kuzenim terapiye gitmiş.
Akşam otururken bana, "Bugün terapide bütün seans boyunca konuştuğumuz hiçbir şey beni son iki dakikası kadar etkilemedi." dedi.
Merak ettim, "Ne oldu?" diye sordum.
Anlatmaya başladı.
"Seans bitti. Tam kalkıp çıkacaktım. Psikolog gayet normal bir şekilde, 'Bir bardak su ister misin?' diye sordu.
Hiç düşünmeden 'Gerek yok.' dedim.
Bana birkaç saniye baktı, gülümsedi ve şöyle dedi:
'İlginç... Sana uzatılan en küçük ilgiyi bile ilk refleks olarak reddediyorsun.+++
This quoted post is unavailable.
Gerek yok" diyorsun.'
O an donup kaldım." dedi.
"Çünkü haklıydı."
Düşündüm de...
Birisi bana yardım etmek istese "Gerek yok."
Birisi bir şey ikram etse "Gerek yok."
Birisi benim için bir şey yapmak istese "Gerek yok."
Meğer ben hiçbir zaman güçlü olduğum için böyle davranmıyormuşum.
Sadece yıllarca, hiçbir şey istememeyi öğrenmişim.
Kuzenim en son bana dönüp şunu söyledi:
"İnsan bir gün anlıyor...
'Gerek yok' dediği şey su değilmiş.
Kendine gösterilen ilgiyi kabul edebilme hakkıymış."
Eğer aynı imtihandan geçmediyseniz,
aynı taşlara takılıp yere
kapanmadıysanız…
Aynı sancının peşinde geceler boyu…
Gözyaşı dökmediyseniz.
Ve yaranız aynı yerde değilse,
kimsenin yaşadıkları hakkında
bu kadar kolay konuşmayın.
Çünkü kim, hangi savaşta nelerini
yitirdi, bilemezsiniz.
“Bugün yargıladığın,
yarın imtihanın olur.”