Based.Rebel retweeted
PLEASE NOTE
AIPAC changed their name to:
UNITED DEMOCRACY PROJECT
DO NOT SLEEP ON THIS ONE
Based.Rebel retweeted
⚡️ Embassy of Russia in Iran:
❗️ Neither @rusembiran staff nor specialists at the Bushehr NPP have any plans to evacuate. Work continues as normal.
Claims to the contrary are FAKES.
t.me/MFARussia/32924
#RussiaIran
Based.Rebel retweeted
دیپلماسی جدید ایران به گذشته برنخواهد گشت. ما آمریکا را وادار خواهیم کرد که به حقوق ملت ایران احترام بگذارد و به شروط ابلاغی عمل کند؛ در غیر این صورت تنگه هرمز باز نخواهد شد.
مذاکره بس است، عمل کنید.
Based.Rebel retweeted
⚡️⭕️ Iran's Armed Forces say no new statement has been issued regarding an attack on US bases in the region, following investigations conducted so far. (IRIB News)
Based.Rebel retweeted
حزبالله ،۲ سال پیش از پایگاه موشکی به نام عماد-۴ رونمايى كرد
درتونلهاى اين پایگاه نه تنها موتور، بلکه ماشین حمل لانچرموشک دور میزد
وحالا این ميراث عظيم سيدحسن به برکت #تفاهم_نامه لعنتی سقوط کرد
سردار!
كجايى كه بعد از رفتنت سپاه قدس هم عملا نابود شد و پشت جبهه مقاومت خالى شد!
تا یکشنبه هفته آینده احتمال شدت گرفتن حملات آمریکا وجود دارد. حدالامکان از بیمارستانها، دانشگاهها، مجالس عروسی، دکلهای اینترنتی، دورهمیها، مدارس ابتدایی، مهدکودکها، اماکن ورزشی، کودکان، آمبولانسها، مادران باردار و سایر مواردی که احتمال میدهید در لیست اهداف باشند دوری کنید.
Based.Rebel retweeted
❗️NEW: Iran is defying the blockade on Yemen again by landing a 2nd civilian Mahan air plane in Sana’a.
An Iranian Mahan Air IRM1199 civilian airplane is possibly heading toward Yemen’s capital Sana’a from Tehran.
This would be the 2nd plane that lands in Yemen since the decade long blockade.
This would be a big achievement.
Based.Rebel retweeted
یک عده هم با استناد به فیلم بیکیفت بالا میگن رهبری در مصلی حاضر بودند؛ ولی با تصویر با کیفیت مشخص میشه ایشون جز لباس روحانیت شباهت دیگری با رهبری ندارند؛ اخبار ذوقی نشر ندیم !
Based.Rebel retweeted
1/3
Global Campaign: "We Learned from Him"
Martyr Imam Sayyid Ali Khamenei devoted his life to teaching faith, dignity, justice, resistance, the defense of the oppressed, and the awakening of nations. Today, those lessons live on in the hearts of millions across the world.
Based.Rebel retweeted
آنچه مسلّم است گریبان جنایتکاران را بایستی گرفت و آنان را به سزای اَعمال مجرمانهشان رساند.
Based.Rebel retweeted
🔴 قالیباف: توقف آتشبس و پایان دادن به جنگ در لبنان برای ما به همان اندازه مهم است که توقف آتشبس و پایان دادن به جنگ بر ایران اهمیت دارد.
Based.Rebel retweeted
Iran is not planning to purchase US agricultural goods, and there were no discussions yesterday regarding IAEA inspectors coming to Iran.
Ignore Western propaganda.
Based.Rebel retweeted
زاکانی گفته بود ۲۵ بار متن تفاهم نامه، خدمت آقا رفته و برگشته و اصلاح شده
دیروز هممحسن رضایی گفت آقا صرفاً روششون متفاوت بوده و نظرشون روی یه روش دیگه ای بوده
جمع بندی اینکه آقا در نهایت با بزرگواری روش مسئولین رو پذیرفتند
Based.Rebel retweeted
for the sake of my own mental health, i am going to ignore any claims by the pakistani and US side, wait for confirmation by the Iranian side, and remind myself that Iran won't back down on its demands (enrichment, SOH, Lebanon ceasefire). i highly suggest you all do the same
Based.Rebel retweeted
❗️Full story behind betraying Iran’s leader, as narrated by @Khanalizadeh_EN
According to Khanalizadeh, a prominent Iranian journalist, after the Leader’s martyrdom, the US quickly asked for a ceasefire, which Iran naturally rejected.
After the new Leader was chosen, Iranian officials prepared a 5-point plan for talks with the US, but the Leader rejected it.
After several rounds of revision, a 10-point framework was produced, which became the basis of the first SNSC statement. The Leader also added 8 extra conditions to that framework, including that there should be no nuclear negotiations at all.
He says the US initially accepted those 10 points as the basis because it needed a ceasefire, but once the Iranian team reached Islamabad, the Americans refused to negotiate on that basis.
Despite the Leader’s written instruction, the Iranian side reportedly discussed the nuclear file.
This made the Americans conclude that Iran did not really want to continue the war, and that if they pushed hard, they could extract concessions.
After Islamabad, the negotiating team sent reports to the Leader.
The Leader reacted negatively and objected, saying they had acted against religious/legal duty by discussing the nuclear issue and by failing to impose the 10 conditions.
Some SNSC members then wrote to him, arguing that talks could not happen without the nuclear issue and warned about continued war and attacks on infrastructure.
The Leader replied that “these negotiations would benefit neither their worldly affairs nor their afterlife,” and would not prevent Iran’s infrastructure from being hit.
After that, the negotiating team restarted message exchanges, completely set aside the 10-point framework, and pursued a new 14-point plan initiated by the Foreign Ministry, which became the Islamabad MoU.
The SNSC approved it and sent it to the Leader, but he gave no answer for about 2 weeks.
SNSC officials then considered treating his silence as approval, but at that meeting a letter from the Leader arrived with questions for each SNSC member.
Each member answered, and officials gave written commitments explaining how the clauses would be interpreted and implemented.
One example given is that the “non-interference” clause (US not interfering in Iran’s affairs( would mean shutting down some hostile anti-propaganda media outlets (such as Iran International, ManotoTV, …).
Only after these written commitments did the Leader authorize the MoU.
Khanealizadeh says this is the context behind the Leader’s phrase: “I had a different view.”
The Leader was not merely opposed to parts of the final MoU; he was against the whole post-Islamabad negotiation path once it moved away from the original 10-point framework.
The process, according to him, went forward because of pressure and insistence from the SNSC.
صفر تا صد داستان آتشبس، مذاکره و توافق/ تیم مذاکرهکننده چگونه تلاشهای خیرخواهانه رهبر انقلاب برای یک تفاهم عزتمندانه را نادیده گرفت؟
خانعلیزاده؛ عضو تیم رسانهای هئیت مذاکراتی اسلامآباد:
از همان ساعات ابتدایی پس از شهادت رهبر انقلاب، آمریکا درخواست آتشبس میکند که قاعدتا پذیرفته نمیشود.
پس از انتخاب رهبر جدید انقلاب، یک طرح ۵ مادهای برای گفتوگو با آمریکا تهیه میشود و برای رهبری ارسال میشود که ایشان آن را رد میکنند. رفت و برگشتهای متعددی میشود که در نهایت آن ده بند نوشته میشود. همان ده بند بیانیه اول شورای عالی امنیت ملی بود.
البته بر روی همان ده بند هم رهبر انقلاب ۸ بند دیگر پاراف میکنند که اینها هن باید رعایت شود مثلا میفرمایند که اصلا مذاکره هستهای نباید انجام شود.
طرف آمریکایی نیاز به آتشبس داشت به همین دلیل ابتدا اعلام کرد مبنا همین ده بند است. آتشبس اعلام شد و وقتی تیم به اسلامآباد رفت، طرف آمریکایی گفت براساس آن ده بند مذاکره نخواهد کرد.
همانجا درباره مسئلهی هستهای، برخلاف پیام مکتوب رهبری گپوگفتهایی زده میشود. بر همین اساس ارزیابی تیم آمریکایی از طرف ایرانی این میشود که ایرانیها نمیخواهند جنگ را ادامه بدهند و اگر ما سفت بگیریم میتوانیم از آنها امتیاز بگیریم.
پس از اسلامآباد گزارشهایی از طرف تیم مذاکرهکننده به رهبری ارسال میشود که یکی از این گزارشها از طرف یکی از اعضای اصلی تیم مذاکرهکننده است.
رهبر انقلاب یک واکنش مخالفتآمیز و منفی نسبت به مذاکرات اسلامآباد مطرح میکنند. اعتراض میکنند و میفرمایند شما خلاف شرع انجام دادید، از جمله اینکه درباره هستهای مذاکره کردید و یا ده شرط را تحمیل نکردید.
در پاسخ به اعتراض رهبری به مذاکره اسلامآباد، تعدادی از اعضای شعام یک نامهای مینویسند به رهبری و مفادش نکاتی دارد. در بخشی از آن نامه میگویند نمیشود بدون هستهای مذاکره کرد. درباره ادامه جنگ و هدف قرار گرفتن زیرساختها نیز نکاتی بیان میکنند.
رهبر انقلاب در پاسخ به این نامه تاکید میکنند این مذاکرات نه به خیر دنیای شماست و نه به خیر آخرت شما و این مذاکرات جلوی زدن زیرساختهای شما را نمیگیرد.
پس از آن تیم مذاکرهکننده دوباره فرآیند تبادل پیام را از سر میگیرد و ده بند به کلی کنار گذاشته میشود و طرح ۱۴ بندی به ابتکار وزارت خارجه پیگیری میشود که خروجی آن به تفاهمنامه اسلامآباد منجر میشود.
شعام مصوب میکند و پس از ارسال به رهبری حدود ۲ هفته این طرح بیپاسخ میماند و مسئولان شعام جلسه میگیرند که این سکوت را حمل بر رضایت اعلام کنند و تفاهم را امضا کنند. در همین جلسه نامهای از سوی رهبری میآید که تعدادی سوال مطرح شده بود و از تک تک اعضای شعام میخواهند به آن پاسخ بدهند.
یک به یک اعضا به این سوالات پاسخ میدهند و مسئولان تعهد میدهند که منظور و برداشت از این مفاد چیست. مثلا یکی از تفاسیر این است که درباره بحث عدم مداخه، برخی از رسانههای معاند باید تعطیل شوند.
بعد از این تعهد مکتوب، ایشان مجوز تفاهم را صادر میکنند. کل فرایندی که منجر به این نامه «من نظر دیگری داشتم» این است.
ایشان اساسا با فرایند مذاکره مخالفت داشتند مگر بر مبنای آن ده بند. وقتی آن مسیر تغییر کرد، ایشان اصلا به مذاکره اعتقاد نداشتند. نه اینکه صرفا با این تفاهم مخالف باشند، بلکه با فرایند پسا اسلامآباد مشکل داشتند و اعلام هم کرده بودند که با فشار و پیگری و تاکید شعام پیش میرود
Based.Rebel retweeted
«نظر دیگری داشتم»
نگاهی به چند مثال تاریخی از فشار مسئولان برای تغییر نظر ولایت
اکبر هاشمی رفسنجانی
- نظر آقای روحانی هم مثل من است که ما باید مسئلهمان را با آمریکا حل کنیم. رفتم و با آقا صحبت کردم. یکی دو ساعت بحث کردیم و به نتیجه نرسیدیم. من گفتم نمیتوانم حرف دیگری به شما بزنم و فقط مساله ما و خداست. بالاخره در روز قیامت از من و شما میپرسند چرا این همه ضرر و مشکلات برای نظام و مسلمانان ایجاد شد. اگر اینها را بر عهده میگیرید، من دیگر حرفی ندارم. ایشان گفتند: بله، جواب خدا با من باشد.
- در جلسه مشورتی، رهبری ... با تعطيلی غنیسازی که خواست اروپا و آمریکا و روسيه است، مخالفت کردند. آقایان روحانی و خرازی و خاتمی خواستار تعطيل موقت شدند.
- ظهر، هیأت رئیسه خبرگان در دفترم جلسه داشت. آنها ... معتقدند ابهت نظام شکسته شده به خصوص که برخلاف اظهارات رهبری در ماههای اخیر است و تعجب داشتند که: چگونه رهبری از حرفهای خود برگشتهاند. گفتم: از همه جوانب به ایشان فشار میآيد.
- رهبری نظرشان این بود که در صورت عدم ختم پرونده، تعلیق را لغو کنیم، ولی با توضیحاتی که دکتر روحانی دادند، اکثریت جلسه موافقت نداشت.
- رهبری از تصميم جلسه مشورتی، در مورد توقف موقت مونتاژ و قطعهسازی هستهای ناراضیاند. ولی من گفتم: تصميم خوب و بهجايی است.
- رهبری فقط با تأخير تزريق گازاورانيوم موافقت کرده و گفته اند که هیچ چیز دیگر را متوقف نکنند، ولی آقای روحانی بیش از این میخواهد. رهبری گفتند: «برای توليد چرخه سوخت مصمم هستیم و کوتاه نمیآیيم» اما آقای خاتمی گفت: «تولید سوخت را متوقف میکنیم» که این دو اظهار با هم ناسازگار در آمد.
- عصر در دفتر رهبری جلسه مشورت درباره مسائل هستهای بود. سرانجام پذيرفته شد كه با شرط بسته شدن پرونده ايران، تعليق را بپذيريم! آيتالله خامنهای مخالف تعليق بودند اما چون ديگران موافق بودند ايشان پذیرفتند.
علیاکبر صالحی، وزیر امور خارجه دولت دهم
- در اواسط سال ۹۰ وقت ملاقات خصوصی از حضرت آقا گرفتم. ایشان در این دیدار به بدعهدیها و عداوتهای آمریکا با ایران اشاره کردند. خدمت مقام معظم رهبری گفتم از باب اتمام حجت اجازه مذاکره با آمریکا را صادر بفرمایید؛ مقام معظم رهبری هم بزرگواری کردند و فرمودند با مذاکرات مخالفتی ندارم.
- دور دوم مذاکرات محرمانه با آمریکا را به زور رفتیم. دور دوم مذاکرات را فقط با آقای احمدینژاد هماهنگ کردیم و بعدبه مسقط رفتیم. این مذاکرات اوایل اسفند ۹۱ انجام شد و بیشتر از دو روز طول کشید.
مسعود پزشکیان، رئیس دولت چهاردهم
- آقا در جنگ دوازده روزه گفته بودند که ما دیگر اصلا مذاکره نمیکنیم. من خدمت ایشان رفتم و گفتم خود شما گفتهاید که «نه جنگ نه صلح» بد است، جنگ هم که بد است، صلح هم که باید عزتمندانه باشد، بگویید چگونه؟ میگویید مذاکره نکنیم، من چگونه این کار را انجام دهم؟ آقا بالاخره قبول کردند که ما باید پای میز مذاکره برویم.
محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس یازدهم و دوازدهم
- (درباره وقوع مذاکره هستهای در اسلامآباد با وجود منع رهبر انقلاب) من نمیتوانستم به طرف مقابل بگویم درباره هستهای حرف نزن.
- در صورتی که من رئیس اجرایی کشور شدم اگر چنین مسائلی (اختلاف نظر با رهبری) به وجود بيايد ... من روی نظر خودم اصرار میکنم. در این صورت یا رهبری دلیل می آورند و من توجیه میشوم و یا نمیشوم و اگر نشدم در بازخورد این حکم در جامعه ايشان میتواند صحت و عدم صحت حکم را مورد بررسی قرار دهد.
امام سیدعلی خامنهای، رهبر شهید انقلاب
- (در ماجرای پذیرش محدودیتهای درون برجام) آن وقت وقتی مسئولین کشور آمدند پیش ما گفتند «ده سال»، من گفتم «ده سال» یک عمر است، چرا «ده سال» را شما قبول میکنید؛ گفتند چنین، چنان، بنا شد «ده سال» را هم قبول نکنند، اما به هر حال قبول کردند!
- در همین توافق اخیر هستهای ... وزیر خارجهی محترم ما در مواردی به بنده گفت که ما [مثلاً] اینجا را یا این خط قرمز را دیگر نتوانستیم حفظ کنیم.
- در قضیّهی برجام، بنده اشتباه کردم اجازه دادم که وزیر خارجهی ما با آنها صحبت کند؛ ضرر کردیم.
- قبول قطعنامه از طرف امام، به خاطر فهرست مشکلاتی بود که مسؤولین آن روزِ امورِ اقتصادی کشورْ مقابلِ رویِ او گذاشتند و نشان دادند که کشور نمیکِشد و نمیتواند جنگ را با این همه هزینه، ادامه دهد. امام مجبور شد و قطعنامه را پذیرفت.
امام سیدمجتبی خامنهای، رهبر معظم انقلاب
- بنده علیالاصول، نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهّدی که رئیسجمهور محترم بهعنوان رئیس شورای عالی امنیّت ملّی از طرف خود و سایر اعضا در پاسداشت حقوق ملّت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازهی آن را صادر نمودم.



























