Pinned Tweet
زندگی همیشه برای من زشت و چرک آلود بود، یچیزی از جنس درد و بیرحمی، و همیشه این وظیفه رو دوش من (همه) بود که ولی وقتی داریم با این کابوس دست و پنجه نرم میکنیم، از دلش زیبایی خلق کنیم یا بکشیم بیرون!
شاغل بودن پارتنر برای من ملاک مهمی هست.
فکر میکنم کار کردن, آدم رو در معرض تجربه هایی قرار میده که بیرون از دنیای شخصی خودش اتفاق میوفته مثل: تعامل با آدم های مختلف, مواجه و حل چالش و مسئولیت ها.
این تجربه های به مرور باعث استقلال فکری و پختگی میشه.
یکی از ناراحت کننده ترین ویدیو ها برای من ویدیو ویلسونه :)))
youtube.com/watch?v=YpKzQeus…
تو فروشگاه, صاحبکارم اصلا شیرینی نمیخوره. ( کلا 5 نفریم)
من هم وقتی میرم از کافه بغلمون چایی و شیرینی بگیرم برای بچه ها 5 تا شیرینی میگیرم :))
چون میدونم شیرینی نمیخوره و در نهایت من دوتا میخورم :))
هر دفعه چپ چپ نگام میکنه
( به حساب مغازه میخرم )
امروز از هر وری میرفتم یه اتوبوس گذاشته بودن راهو بسته بودن, اصلا تخمشون هم نیست ما کار داریم باید بریم به گرفتاری هامون برسیم, کل شهر قفلللللللللل.
تو مسابقات تنیس هیچکس به اندازه اون توپ جمع کن ها تحت فشار نیستن :)) حتی بازیکنا.
بنده خداها یجورین انگار هر لحظه ممکنه بزنن زیر گریه
دمش گرم خدایی, واقعا زحمت میکشه ولی هردفعه ویدیویی از ایشون دیدم داخل اکسپلور ایشون داشتن فقط ناله میکردن.
نمیدونم, برای من جالب نیست این حرکت.
همش حس سواستفاده بهم دست میده که انگار فهمیده سوراخ ویو گرفتن چجوریه.
دیروز ناهارمون رو رفتیم اینجا.
انقدر خوشمزه بود و بهم چسبید که حتما پیشنهاد میکنم برید پیش نصیر و ناهید :))
توی ساغاریسازان هستن که یکی از محله های قدیمی رشته.
instagram.com/dokan_khorak_m…
یکی باشه همینقدر سگ اخلاق، منم همینقدر عاشق پیشه میشم براش... :)) خانمی رو به عنوان تاج بزارم رو سرم











