Birsuuu

-Kendi Köküyle Dinlenen- Tohumu betonun sökemediği o çatlakta, kimseden merhamet dilemeden kendi suyunu kendi köküyle bulduğunu bilmediğinden, o yüksek kürsünden bana hep bir eksiklik gibi bakardın. Yalnız sezilirdi ki, o kusursuz sandığın tahtın aslında kendi yalnızlığına kazdığın bir çukurdur. ​Bu acımasız simetrinin gizli bir adaleti var, derdim. O gururla bilediğin bıçak keskinliğini yitirip de kendi kınından başka sığınacak yer bulamadığın o son eşikte; yani onca hırpalanmışlığın ortasında dahi ruhumu tek bir ucuz hararete bile teslim etmeyişimde, sessizce dikilen kaskatı bir nizam var. Parisli ✍️