เอาจริง เป็นอาชีพที่เสียโอกาสทำอะไรหลายอย่างมากเพราะสามารถมี event ด่วนมาแทรกตลอดเวลาและปฏิเสธไม่ได้ จนกลายเป็นคนไม่กล้าวางแผนอะไรไกล ๆ ไม่กล้าสัญญาไรกับใครทั้งนั้น ยิ่งช่วงเรียนเด้นคือใช้ชีวิตแบบต้องสแตนบายพร้อมมาทำงานตลอดเวลา
เข้าใจได้นะ ตอนเรียนเดนท์เคยอยู่เวรวันเสาร์แบบเหนื่อยมาก พอตอนเช้าวันอาทิตย์พ่อแม่มาหากะจะออกไปเที่ยวกัน สรุปเคสที่มาในเวรวันเสาร์ต้องรีเฟอร์ แล้วอาจารย์โทรมาบอกให้นี่เขียนใบรีเฟอร์แล้วสรุปประวัติทุกอย่างของคนไข้ซึ่งเยอะมากๆ (เพราะคนไข้มีปัญหาเรื่องสารอาหาร เลยต้องทำตารางการได้อาหารของคนไข้อย่างละเอียดในช่วงต่างๆ)
ทั้งที่ตอนนั้นเป็นนอกเวลาและวันหยุดแล้ว แต่ถ้าเราไม่ทำคนไข้ก็จะรีเฟอร์ไม่ได้ ให้คนอื่นทำก็ไม่ได้เพราะคนที่เจอคนไข้มีแค่เราที่อยู่เวรวันเสาร์คนเดียว เลยต้องโทรหาพ่อแม่ว่าไม่ต้องมาหาแล้วนะ ต้องทำงาน
โทรเสร็จนั่งร้องไห้เลย จากตอนแรกที่คิดว่าจะได้หยุด ได้เจอพ่อแม่ ได้ไปเที่ยว ต้องมาทำงานแล้วยกเลิกแพลนทุกอย่าง ไม่ไหวจริง แต่ร้องเสร็จก็ทำงานต่อได้นะ
木ム retweeted
พอเริ่มโตขึ้นพฤติกรรมการดูอนิเมะก็
ดูอนิเมะเรื่องใหม่ ๆ ❌️
กลับไปรีวอชอนิเมะเก่า ๆ เท่านั้นน✅️
木ム retweeted
เพราะทุกคนรู้ว่าโอชิตัวเองอาจจะหลุดเซมก็งอแงขึ้นมา จะให้เปลี่ยนเปนเซม16บ้าง ที่เหลือน้อยขึ้นมาซะงั้น ทีก่อนหน้านี้ พอโอชิเมมคนอื่นที่เค้าไม่ค่อยติดเซมพูดว่าอยากให้เวียนกันบ้าง ก็เอาแต่สร้างวาทกรรมว่าแล้วจะให้ใครออก 555555555555
โฟกัสตรงเดี๋ยวนี้เด็ก ป.2 เรียนกระดูกในหู หื้มมม ป.2 แบบได๋น่อ
ขอแชร์ในมุมคนชั้นกลางที่ส่งลูกเรียนอินเตอร์ ไม่ได้หวังคอนเน็คชั่นส์ หวังให้ลูกกูคุยกับเพื่อนรู้เรื่องก็พอ 55555555
.
เนื่องจากตอนเด็กเด็กส่งลูกไปฝากไว้กับปู่ย่าที่จีน ทำให้ตอนกลับมาอยู่ไทยแรกๆ พูดไทยไม่ได้เลย ถ้าส่งลูกเข้าโรงเรียนไทยตอนนั้นยุ้ยต้องเหนื่อยมาก เพราะคงต้องช่วยลูกด้านการเรียนหนักมากๆ เพราะลูกเราฟังพูดอ่านเขียนภาษาไทยไม่ได้เลย ด้วยความที่เรางานเยอะ ไม่ได้มีเวลามาช่วยเรื่องการเรียนของลูกขนาดนั้น เลยตัดสินใจส่งลูกไปเรียนที่อินเตอร์ราคาไม่แพง ค่าเทอมปีละประมาณ 400,000 กว่า
.
รู้สึกว่า สังคมที่ลูกอยู่ ไม่ได้มีใครมาสนว่า ใครรวยไม่รวย ผู้ปกครองทุกคนโฟกัสไปที่เด็กเด็ก
.
หลักสูตรการเรียนการสอน สำหรับยุ้ยพอใจมาก ลูกไม่เครียดจนเกินไป การบ้านไม่เยอะแทบไม่มีการบ้านเลย แต่ก็ไม่ได้ดูเป็นเด็กโง่อะไร ก็เรียนรู้เฉพาะในเรื่องที่ควรเรียนรู้ อย่างเช่นสมัย ป. 2 เค้าก็สอนเรื่อง กระดูกชิ้นที่เล็กที่สุดคืออยู่ในหู มีกี่ชิ้นอะไรว่าไป ลูกมาอธิบายให้เราฟังตัวเราเองยังฟังไม่รู้เรื่องเลย
.
ที่สำคัญที่สุดคือ ลูกไม่ได้เครียดกับการเรียนเราเองที่เป็นผู้ปกครอง ก็ไม่ต้องมารู้สึกผิด ว่าไม่มีเวลามาสอนลูก ได้เอาเวลาไปหาเงินอย่างเต็มที่
.
ที่สำคัญอีกอย่างที่สังเกตได้ชัดคือเค้ามีความคิดเป็นตัวของกันมาก เพราะหลักสูตรการเรียนการสอนเน้นให้เด็กฝึกคิดด้วยตัวเอง ซึ่งถ้าเทียบกับตอนยุ้ยเป็นเด็กที่เรียนโรงเรียนวัดมา กูไม่กล้าแม้กระทั่งยกมือถามคุณครู รู้สึกเหมือนการยกมือถามคือสิ่งที่ผิด
1
1,622
ตอนแอคนั้นมาตอบโพสชั้นอ่ะ ดูจากทรงแล้ว ก็คิดอยู่ว่าถ้าคุยต่อน่าจะยาวแน่ ๆ เลยอ่านเฉย ๆ แล้วก็มีคนอื่นมาคุยแทน 😂
48
เมื่อวานอยู่ดี ๆ โพสเกี่ยวกับโรค DID ก็ viral ขึ้นมา ไปอ่านมาหลายอันอยู่ ประเด็นที่ยังค้างคา คือเรื่องสายตา กับแพ้อาหาร ในเมื่อร่างกายมันมีร่างเดียว ทำไมหลายจิตในร่างนั้นถึงมีสายตาสั้น/ยาว แพ้อาหารแตกต่างกันได้อ่ะ อยากได้คำอธิบายทางวิทยาศาสตร์






























































