Burçin Büke

Mütevazılık edemeyeceğim; kalemimin gücüne güvenirim. Olanı biteni, olabilecekleri yazma konusunda ortalama üzeri bir emeğim vardır. Karşılığını da "okunaklı" olmakla alırım. Şu an söylemek istediklerimi kaleme dökme konusunda en akım kalacağım nesre başlıyorum. Umarım (ki sanmıyorum) derdimi tam anlatabilirim! Dün ( 8 Kasım ) dördül düzen bir 9 Kasım Nechautel Zaferi anımsatması yazayım diye düşündüm. İçinden dönemin futbol iklimi, 84 Derwall devrimi, Mustafa Denizli devrimciliği, Tanju Çolak, Uğur Tütüneker başta olmak üzere o takımın yaptıkları, Simoviç'in devleşmesi, Cüneyt kaptanın duruşu vb... Ve tabii illa da ondan söz edecektim. 89 seyrüseferinin yeşil çimdeki kaptanından... 85'teki gelişi, 87 şampiyonluğuna katkısı, 89 yarı finaline giden yolun Köln ve Monaco'daki köşetaşları, bizim nesle futbolu sevdirmesi, sadece Galatasaraylılara değil dönemin çocuklarına gençlerine idol olması, birçoğumuzun kestirdiği saçın modelini örnek aldığımız, taytından tarzına, kolyesine, konçlarını kısa tutmasına, formayı şortun üzerine çıkarmasına bir büyük ekolden de söz edecektim elbet. Tam 23.15'te telefonum acı acı çaldı; İbrahim Kırkayak verdi kötü haberi... "Cevad vefat etmiş. Prekazi ölmüş" Nasıl olur falan demeye kalmadan bir iki telefonla haberi TEYİD ETMEMEK istedim ama netice katiydi. Cevad Prekazi ölmüştü. Yazacak o kadar çok şeyim var ki! Ve hepsi nasıl beni tutsak etmiş durumdalar ki şu 9 Kasım'ın ilk saatinde... Oynadığı ilk maçta Fatih Terim jübilesinde stadda olduğumdan mı başlayayım, futbol arena'daki röportajında eşi için süzülen göz yaşına mı götüreyim sizi? Lig TV'de Ayşin Zeren ile ilk yayınımdaki konuğumuz olmasının gururunu mu anlatayım, oğlum Ali Ege ile birlikte çektirdiğimiz fotonun kıvancını mı? İstanbul'a geldiğinde oturup 5-6 kez kahve içmemizden mi bahis açayım, Habertürk'teki odamda 2 saatlik dev sohbetten mi ? Hepsini anbean hatırlıyor ve 9 Kasım 2026 gününe çocukluk kahramanımı yitirmenin sızısıyla başlıyorum. Bizim medya mesleğinin birçok çilesi vardır. Ama en büyük mutluluğu ne şan ne şöhret ne para kazanmaktır. En büyük mutluluğu çocukluk kahramanlarınızla bir arada olabilmenin en kolay yoludur medyada olmak. Allah bana çocukluk kahramanlarımla bir arada olabilmeyi nasip etti; dün de en büyüğünü benden aldı. Çok üzgünüm. Sadece G.Saray değil; Türk futbolu çok özel bir değerini kaybetti. Toprağı bol olsun... Adı tarihe kazınmıştır. Silinemez.