Ozgur Efe 🇹🇷💛❤

Keşke tüm dünya Aslan burcu yükseleni de Akrep burcu olsa yaaa :( çok vizyonlu bir dünya olurdu :D

Cumhuriyet döneminde adı değiştirilen iller:

Benim adım Cemil, Her 10 Kasım içerim. Serbest 10 Kasım'da. İçer içer ağlarım. #10Kasım

Bir imzayla başlayan, nesiller boyu unutulmayacak bir hikâye… ♾️

CEVAD PREKAZİ Cevad Prekazi’nin öldüğü haberini dün gördüm. Sabah haberlerde de ondan söz edenler, golleri ve en çok da Monaco’ya attığı gol vardı. Benim aklıma önce Sakaryaspor maçında üst direkten dönen topu geldi. Bir de çocukluk arkadaşım Sami. “İleride bir oğlum olursa adını Prekazi koyacağım,” derdi şaka yollu Sami. Babası Şerif amca dinibütün bir insan olarak bunu duysa kızar mıydı bilmem. Yıllar sonra Prekazi’nin inanç üzerine söylediklerini okuyunca, nedense o iki tümceyi hep yan yana düşündüm. Dün de öyle oldu. [1] Ben de çocukken sahada ona benzemeye çalışırdım. Elazığ ve Ankara amatör liglerinde oynadığım yıllarda saçımı enseden uzatmıştım. Şortun altına giyecek tayt bulursam mutlaka giyerdim. Boynumda da küçük bir zincir olurdu. Sekiz numaralı formayı çok istedim, nedense sol bek olmamdan olacak üçü uygun buldular. Solak olmamız ortak noktamızdı. [2] Bir Sakaryaspor maçını radyodan dinliyordum. Galatasaray serbest vuruş kazandı. Spiker Akın Göksu olabilir, faulün yapıldığı yerin orta sahaya yakın, Sakarya kalesine kırk beş metreden fazla, uzakta olduğunu, söyledi. Sesinden, oradan kaleye vurulmasını beklemediği belliydi. Derken Prekazi vurdu. Yıllar sonra benim kulağımda aşağı yukarı şöyle kalmış o ses. “İnanılmaz bir şey sayın dinleyiciler, top üst direkten döndü. Böyle bir mesafeden böyle bir şut… Olacak iş değil!” Spikerin kaleye uzaklığı hesaplayan sesiyle top direkten dönünce çıkan sesi arasındaki ayrımı bugün de anımsıyorum. O Sakarya maçı berabere bitmişti sanırım ama skorunu şimdi sorsalar söyleyemem. Üst direkten dönen topuysa anlatabiliyorum. Prekazi’nin Galatasaray’a gelişinde bir de Tatko sahası vardı. Bugün Mecidiyeköy’den Levent’e giderken Astoria Plaza'nın olduğu yer. O yıllarda transfer için İstanbul’a gelen yabancı futbolcuların yolu Florya’dan önce Tatko’nun toprak sahasına düşerdi. Dönemin Galatasaray yöneticisi Alp Yalman, eski futbolculardan bir takım kurmuş, daha doğru dürüst selamlaşmadan yeni geleni çift kaleye çıkarır, kendisi de oynardı. Oyuncuyu beğenirlerse sözleşme için yan binaya geçerlerdi. Simoviç, Uğur Tütüneker, Savaş Koç, Muhammet… Prekazi’nin Tatko şaşkınlığını Milliyet gazetesinde okumuştum. İşin imzaya varan kısmını ise Prekazi, Socrates’te kendi ağzından anlatmıştı. Görüşmeler tıkanınca Jupp Derwall, Yalman’la konuşup Prekazi’yi istediğini açıkça söyleyince, 1985’te Galatasaray’a gelmiş oluyordu. [3] 7 Haziran 1987’de Eskişehirspor’u 2-1 yendiğimiz maç da unutulmaz. Lise üçe gidiyordum ve ilkokul 1’den lise sona değin şampiyonluk görmemiştim. Ali Sami Yen’de ilk golü Prekazi frikikten attı, ikincisini Muhammet topuğuyla. On üç sezon sonra şampiyon olmuştuk. [4] Monaco’ya gelince, hepimiz Köln’deki frikiği ezberledik. Ben ilk maçı da anımsatmak isterim. Galatasaray, Arsène Wenger’in Monaco’sunu deplasmanda 1-0 yenerken Tanju Çolak’ın kafa golünün ortasını Prekazi yapmıştı. Sol kanattan ceza alanına girip topu arka direğe kesmişti. [5] İki hafta sonra, 15 Mart 1989’da, Köln’de topun başına geçti. Bu kez kaleye vurdu. Denizli’nin gereksiz yere Prekazi’yi çıkarmasıyla orta saha boşaldı ve George Weah beraberliği sağladı, maç 1-1 bitti ve Galatasaray Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası’nda yarı finale çıktı. [5] Socrates dergisinde anlattığı bir antrenman var. Prekazi ters tarafa bakarken yanından koşan Uğur Tütüneker’e pası atıyor. Uğur şaşırıyor, sen öteki yana bakıyordun, beni nereden gördün diye... Çingene lakaplı Arif Kocabıyık’ın iki ayağına ve çalımına hayran, ceza alanına girmeye çekinmesini ise altyapıdaki eğitim eksikliğine bağlıyor ve bu eğitim alsa dünyanın en büyük oyuncularından biri olurdu diye de ekliyor. Bir de Köylü ya da Rambo lakaplı Yusuf Altuntaş’ı çok sevdiğini, Avrupa’da her takımda oynayabilecek bir stoper olduğu hâlde yeteneğinin hakkını tam veremediğini hep söylerdi. [7] Yarı finalde Steaua Bükreş’e karşı da kendisini sağa koyan taktiği gereksiz yere değiştiren Mustafa Denizli’ye de itirazı vardı. Ben de o günü Portekizli hakeme ve Denizli’nin kaprislerine bağlıyorum. [7] Az koştuğunu söyleyenlere “O kadar koşsam Real Madrid’de oynardım” demişti. Bir de ona yakıştırılan şu söz var. “Topun canı vardır, isterse girer kaleye.” [8] Bir de 1992’de Bakırköyspor formasıyla bize karşı oynadığı maç var. Bizim Küçük Bülent’e, yani Bülent Korkmaz’a, bir sağdan bir soldan iki bacak arası çektiğini hatırlıyorum. 1-0 güç bela yensek de, bizi perişan etmişti o maçta. 2018’de Socrates’te çıkan söyleşide Prekazi, Partizan’ın stadında bir kütüphane olduğunu anlatıyor. Onca futbol anısının arasından kalkıp bunu anlatması hoşuma gidiyor. Aynı söyleşide profil fotoğrafındaki Che Guevara’yı soruyorlar. “Kalbim sol tarafta, ben de sol taraftayım,” diyor. Che’nin Güney Amerika’da gördüğü yoksulluktan sonra yaşamını değiştirmesini anlatıyor. Sözün sonunda babasını anıyor. “Bak oğlum, dünyada iki tane din var. Biri iyi insanlar, biri kötü insanlar,” dermiş babası. [7] Prekazi’nin o söyleşisini okuduğumda dönüp Sami’nin sözüne takılmıştım. Şerif amcanın dinibütünlüğü de, oğlunun “Adını Prekazi koyacağım” esprisi de aklımda. Sami, sevdiği futbolcunun adını oğluna vermeyi şaka yollu düşünüyordu bildiğim kadarıyla Bedirhan koydu. Prekazi'nin ölüm haberini alınca bir daha düşündüm. İnsan bir futbolcuyu neden bu kadar uzun zaman unutamazdı? Sami bu soruya o yaşta kendi yanıtını vermiş işte… Sekiz numara bende hep bir heves olarak kaldı. Üç numarayla oynadığım yıllardan geriye ise ensedeki azıcık saç, şortun altında bir tayt, boynumdaki küçük zincir ve topun başına her geçtiğinde insanın dikkat kesildiği o solak adam. Ölüm haberinin ardından Galatasaray da Partizan da onu andı. Ben de kendi payıma düşen çocukluk kahramanlarımdan Cevad Prekazi’yi böyle uğurlayayım dedim. Belleğimde bir top kırk küsur metreden üst direğe vurup dönüyor... O topun gol olmasını o gün kim bilir ne kadar istemişimdir. Şimdi iyi ki spikerin sesini öyle anımsıyorum. O pozisyonu sonradan hiçbir televizyon vermedi, hiç görmedim. Belki de benim çocukluk uydurmamdı. Ama bir daha dinleme olanağım olsa yine radyonun başına geçerdim. [1] Ne diyelim, rahmet olsun, güle güle Cevad Prekazi... Cem Bayındır Kaynaklar [1] Anadolu Ajansı · Galatasaray SK · [2] Euronews · [3] Habertürk · Socrates · Bursa Hakimiyet · [4] Cumhuriyet arşivi · Galatasaray SK · [5] UEFA · TFF TamSaha · [6] TFF maç kaydı · [7] Socrates · [8] Galatasaray SK · Prekazi’nin sözü

Sen bizlerin gönüllerinde hep yaşayacaksın Cevad Prekazi

Cevad Prekazi:" Galatasaray taraftarı ne istersin dedi. Ben “Seni Sevmeyen Ölsün”ü söyleyin dedim. Bi başladılar ben ağlamaya başladım. Onu dinlerken kalbimi çıkart, ben kalpsiz oynarım, diyordum vallahi. Onu devamlı Belgrad içinde de yaşıyorum, devamlı anlatıyorum.. Galatasaray Ali Sami Yen’dir!” Mekanın cennet olsun. Güzel insan 🙏🟡🔴