𝐂𝐇𝐀 ♡︎

ขอมากึ่งวิชาการนิดนึง เพราะเรื่องนี้น่าสนใจมาก เราชอบคิดว่า ผู้ชายน่าจะเบื่อเซ็กซ์กับคู่ตัวเองเร็วกว่าผู้หญิง ใช่มั้ย แต่งานวิจัยกลับพบว่า ผู้หญิงต่างหากที่มีแนวโน้มเบื่อเซ็กซ์กับคู่ตัวเองได้เร็วกว่า จำไม่ได้ว่าเป็น Julie Gottman หรือ Esther Perel ที่อธิบายเรื่องนี้ไว้ดีมาก เขาบอกว่า “เพราะความต้องการทางเพศของผู้หญิงมักขึ้นอยู่กับบริบทมากกว่า” คือเป็น "context-dependent desire" คือความอยากไม่ได้จู่ๆจะโผล่ขึ้นมาเองกลางอากาศ เพียงเพราะ “นี่คือคนที่ฉันรัก” อันนี้ไม่ได้รวมช่วงแรกๆ ของคสพ.นะ เพราะตอนนั้นแทบจะอยู่ห่างกันเกินสองเมตรไม่ได้อยู่แล้ว 55555 แต่พอคสพ.ผ่านช่วงนั้นไป ความใหม่ ความตื่นเต้น และความเร้าใจของการค้นพบค่อยๆลดลง เรื่องพวกนี้จะเริ่มมีผลมากขึ้น: 1) mental stimulation สำหรับผญ การกระตุ้นทางสมอง สำคัญไม่แพ้การกระตุ้นทางกาย ต้องมีอะไรให้รู้สึกตื่นเต้น รู้สึกถูกต้องการ มีความรู้สึกว่า “คืนนี้น่าสนใจจัง” มันไม่ใช่สะกิดทีเดียวแล้วจะเปิดสวิชได้ ถ้าทุกวันเหมือนเดิม เซ็กส์เริ่มแบบเดิม สมองอาจกระตุ้นอารมณ์ได้ยากขึ้น เซ็กส์รู้สึกดีได้ยากขึ้น 2) mental load มีผล ถ้าในหัวมีแต่งาน เรื่องบ้าน เรื่องลูก เรื่องที่ต้องจัดการอีกล้านอย่าง เครียดสะสม เหนื่อย นอนไม่พอ บางทีไม่ได้ไม่อยากมีเซ็กซ์กับสามี แต่สมองไม่มีพื้นที่จะอยากอะไรแล้ว ร่างกายเหนื่อยเกินจะมีความสุขได้แล้ว 3) มันยากที่จะ desire คนที่เรารู้สึกว่าต้องคอยดูแล ถ้าจากคนรักค่อยๆ กลายเป็นคนที่เราต้องตาม ต้องจัดการ ต้องดูแลทุกอย่างให้เหมือนลูกอีกคน มันยากที่จะมองเขาด้วยสายตาว่า “ฉันอยากได้เธอ” 4) ขอเสริมมุมมองตัวเอง: บางทีเซ็กซ์เป็นอาการของปัญหาอื่นในความสัมพันธ์ ถ้าเราสะสมความน้อยใจจนกลายเป็นความขุ่นเคือง ถ้าเราไม่เคารพกัน ถ้าเรารู้สึกว่าไม่ได้รับการมองเห็น การใส่ใจ หรือรู้สึกไม่ปลอดภัยทางใจ เราจะมองคนๆนี้ด้วยความอยากได้ยังไง 4.5) มุมมองตัวเอง 2: อยากมี แต่เซ็กส์ที่มีมันไม่ใช่ เรื่องนี้เราเคยพูดแล้ว แต่มันไม่ใช่ว่าไม่อยากมี แต่เซ็กส์แบบที่มีมันอาจไม่ใช่เซ็กส์ที่เราเอ็นจอย สนใจกันมั้ย ว่าชอบแบบไหน ถ้าแค่มีเพื่อให้จบๆไป ให้ฝ่ายเดียวพอใจ อีกฝ่ายจะอยากมีได้ยังไง แต่ๆๆๆ ยังไงทุกคนก็แตกต่างกันอยู่แล้ว และมีความอยากที่ไม่เท่ากัน และก็อย่าลืมว่า ผชเองก็ได้รับผลจากเรื่องพวกนี้ได้เหมือนกัน เหนื่อยกายเหนื่อยใจด้วยเหตุผลอะไร ก็ไม่อยากมีได้เหมือนกันนะ เพราะงั้นคำถามที่ควรถาม เราว่าไม่ใช่ “ทำไมเขาไม่อยากมีอะไรกับเรา?” นั่นมันคำถามปลายเหตุ แต่เราควรถามว่า “ในคสพ.ของเรา เราได้สร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อให้อีกคนยังมีอารมณ์กับเราอยู่หรือเปล่า?” เพราะถ้าเราไม่เคยช่วยกันสร้างสภาพแวดล้อมนั้น แล้วกลับโทษอีกฝ่ายว่า “ทำไมไม่อยากมีอะไรกับเรา” มันก็ไม่แฟร์กับเขาเลยเหมือนกัน