Pinned Tweet
My cabinet of compulsive fixations - Navarasa Nayagan Karthik - Suriya varisayil Rishikanth 💌 🥰🫶🏼
Whoever made this, I’m taking it as a personal dedication. THANK YOU 😭😭😭❤️❤️❤️❤️
#Dorothy
I didnt make this, but this is something you should see - @Sananth__ 🙂↔️❤️🥹
Source : instagram.com/reel/De3hTm1hO…?
chai - but mostly chei 🐝 retweeted
Here is my YouTube channel. First video is the Promo video of the interview with Dorothy team
Director Karthik Subbaraj
Sananth
Rishi Kanth
I am sure this channel would not have been possible without the release of 'Dorothy'. Thank you
@karthiksubbaraj
@Sananth__
@iam_rishikanth
#Dorothy #KarthikSubbaraj #Sananth #Rishikanth
youtu.be/pqe4gp0wOMk?si=TtVE…
Paravala ❤️🤗 oda adjust pannikiren 😔
Hi @Sananth__ Everyday is a good day to tell the world that you are a phenomenal thespian of extraordinary range. Please respond with “Seri-ngaaa” if you happen to see this edit. Have a nice day <3
What in the 😭😭😭😭😭😭🤣
தமிழ் சினிமாவின் அச்சு அசல் கதைசொல்லல் முறையிலிருந்து எந்த வகையிலும் விலகாமல், அதே பழைய கட்டமைப்பிற்குள்ளேயே தன்னைச் சுருக்கிக் கொள்ளும் படைப்புகளில் ஒன்றாகவே ‘டோரோதி’ திரைப்படம் அமைகிறது.
இந்தப் படத்தின் கதைக் களத்தில் சில மாற்றங்களைச் செய்து யோசித்தால், இந்தத் தேக்கநிலை இன்னும் தெளிவாகப் புரியவரும்:
📌சுப்பு ஒரு திருநங்கையாக உருமாறாமல், பிறவி அடையாளத்திலேயே இருப்பதாகக் கற்பனை செய்வோம்.
📌கார்த்தியை ஒரு தலித் இளைஞராகப் பொருத்திப் பார்ப்போம்.
📌டோரோதி சுப்புவின் சகோதரி.
இப்போது கதையின் களம் மாறுகிறது; கார்த்தி டோரோதியைக் காதலித்த ‘குற்றத்திற்காக’, அவனைக் கொலை செய்ய அதே குடும்பம் அவனது நண்பனையே கூலிப்படையாய் ஏவுகிறது. இந்தச் சூழலில், சுப்பு டோரோதியையும் கார்த்தியையும் சேர்த்து வைக்க முயல்கிறான்; அல்லது இறுதியில் இருவரும் கொடூரமாகக் கொல்லப்படுகிறார்கள்.
இந்தச் கட்டமைப்பை வைத்துப் பார்க்கும்போது, தமிழ் சினிமாவின் வழக்கமான சோக முடிவிலிருந்து (Tragic Climax) டோரோதி எந்த வகையில் வேறுபடுகிறது? ஏதுமில்லை என்பதே நிஜம்.
போதாமையும் திணிக்கப்பட்ட காதலும்.
சினிமாவின் உருவாக்கம் ஒருவகையில் தமிழ் சினிமாவின் பிற்போக்குத் தனமான கட்டமைப்பை மீறத் தவறுவதை அதன் கிளைமாக்ஸ் அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்துகிறது. அதனால்தான், கார்த்தி மற்றும் சுப்பு இருவருக்கும் இடையில் செயற்கையானதொரு காதல் இருப்பதாகத் திணிக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு இயக்குனர் தள்ளப்படுகிறார்.
தன்னுடைய பெண் தன்மையை வெளிப்படுத்த முடியாத ஒரு மூடிய சமூகத்தில் சிக்கித் தவிக்கும் ஒருவனின் உளவியலைத் துணிச்சலாகக் காட்டத் அஞ்சும் இயக்குனர், அந்தத் தயக்கத்தை மறைக்க வன்முறையைத் துணைக்கு அழைத்துக் கொள்கிறார்.
தனது பெண் தோழியிடமும், அண்ணனின் மனைவியிடமும் தன் பெண் தன்மையை வெளிக்காட்டிய சுப்பு, இந்த ஆணாதிக்கச் சமூகத்தின் பிடியிலிருந்து விடுபடத் தெரியாமல் தவிப்பதற்கான உண்மையான காரணத்தை இயக்குனரால் கண்டறிய முடியவில்லை.
சாராயக் கடைக்கு வரும் ஒரு திருநங்கையைப் பார்த்து, “தே**யா தொழில் செய்ய வெக்கமா இல்லையா?” என்று சுப்பு (உள்ளுக்குள் திருநங்கை அடையாளத்தைக் கொண்டவன்) கேட்பது இதற்குச் சான்று.
உண்மையில், அது சுப்புவின் குரல் அல்ல; அது இயக்குனர் கார்த்திக் சுப்புராஜின் (அல்லது படைப்பாளியின்) சமூகக் கண்ணோட்டத்திலுள்ள போதாமையின் வெளிப்பாடே ஆகும்.
குழப்பமான திரைக்கதையும் தெளிவற்ற காரணங்களும்
டோரோதியின் கொலையில் மர்மம்: டோரோதி கொலை செய்யப்படுவதற்கான காரணத்தை வெளிப்படையாகக் காட்டாமல், பார்வையாளர்களின் சிந்தனைக்கு விடுவதாகக் கூறி குழப்பமான ஒரு களத்தையே திரைக்கதை உருவாக்குகிறது.
தந்தையின் சந்தேகம்: சுப்புவின் அப்பாவிற்கு, டோரோதிக்கும் சுப்புவுக்கும் ஏதோ தொடர்பு இருக்குமோ என்ற சந்தேகத்தை விதைக்கும் காட்சிகளை வைத்துவிட்டு, திடீரென டோரோதி கொலையைக் காட்டுவது திரைக்கதையின் தொய்வைக் காட்டுகிறது.
திருநங்கைகளாக மாற்றம் அடைந்த குழந்தைகளைப் பெற்றோர் ஏற்றுக்கொள்ளாததற்குச் சாதியும் குடும்ப மானமும்தான் காரணம் என்ற இயக்குனரின் கற்பனை, சமூக ஏதார்த்தத்தை முழுமையாகப் பிரதிபலிக்கவில்லை. இது ஏதோ ஒரு குறிப்பிட்ட சாதிக்கு மட்டும் உரிய சிக்கல் அல்ல; மாறாக, அனைத்து சாதி மற்றும் குடும்ப அமைப்புகளிலும் புரையோடிப்போன ஒரு பொதுவான வன்முறை இது. அதன் உண்மையான ஆழமான வேர்களை இயக்குனர் பொதுவெளியில் பேசத் தவறிவிட்டார்.
சுப்பு வீட்டை விட்டு வெளியேறிய பின்பு, பிச்சை எடுக்கும் மற்றும் தெருவோரம் தூங்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறான். இதற்கான தீர்வாக, சுப்புவை வழக்கமான மாற்றுப்பாலினக் குழுவில் இணைப்பதைத் தவிர வேறு வழியை இயக்குனர் தேடவில்லை; அல்லது தேட விரும்பவில்லை. ஆனால் சுப்புவின் ஆசை அதுவல்ல.
கேரளாவில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தைக் டோரோதி மூலமாக சொல்லி, "இப்போது அந்தப் பெண் நிம்மதியாக வாழ்கிறாள்" என்று சுப்புவையும் (மறைமுகமாகப் பார்வையாளனையும்) ஏமாற்றிவிட்டு, சுபாச்சா மாதா கோவிலுக்குச் செல்வதே இதற்கான ஒரே தீர்வு என நம்ப வைத்து, படத்தின் இரண்டாம் பாதியை அந்தப் பயணத்தின் வழியே கட்டமைக்கிறார்.
இறுதியில், கார்த்தி - சுப்பு பயணம் நண்பர்களாகத் தொடங்கி காதலில் முடிகிறது.
நண்பர்களாகவும், பின்னர் காதலர்களாகவும் அவர்கள் உருமாறும் விதம், அதே பழைய தமிழ் சினிமா வகையினத்தின் (Commercial Template) மீது இயக்குனர் கொண்டிருக்கும் குருட்டுத்தனமான நம்பிக்கையையே மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறது.
துணிச்சலான ஒரு விவாதத்தைத் தொடங்க முயன்ற ‘டோரோதி’, இறுதியில் அதே ஆணாதிக்க, சாதியச் சினிமாச் கட்டமைப்பிற்குள் சரணடைந்து தன் வீச்சைக் இழந்துவிடுகிறது. சமூகத்தின் மீது கேள்விகளைத் தொடுக்க வேண்டிய கலை, சமரசங்களின் வழியாகத் தற்காப்புத் தேடிக்கொள்வதன் தோல்விக்கு இப்படம் ஒரு சான்று.
🫨🫨🫨🫨
கம்பீரம் அவள் அடையாளம் 🔥
A force that stands for justice. ❤️🔥
Introducing @Sai_Pallavi92 as Nithya Reddy.
#OM - Worldwide release on November 20.
▶️ youtu.be/JFNEQAzoKis
A @Rajkumar_KP Film.
@dhanushkraja @mammukka @SaiAbhyankkar #NaseeruddinShah @sreeleela14 #Indrans @RTakeStudios @wunderbarfilms @Shra2309 @azy905 @theSreyas @sandy_sashr @vishurams @Ezhil_DOP @kalaivananoffl @iamSandy_Off @kavya_sriram @kabilanchelliah @rajeevan69 @JamRokr @kuchirayar73 @HariSounddesign @Synccinema @WarnerMusicIN @divomusicindia @ManojMaddyMM @RIAZtheboss @parasriazahmed1 @teamaimpr
chai - but mostly chei 🐝 retweeted
Hello Dear All,
With love,
DSP Inbaraj
▶️ youtu.be/zt35WyMBaWo
#JithuMadhavan #Jyotika #NazriyaFahadh #Naslen @sushintdt #JayshreeDamodharan @rajsekarpandian @ZhagaramOffl @2D_ENTPVTLTD @SakthiFilmFctry @SonyMusicSouth
chai - but mostly chei 🐝 retweeted
Rahman has spent decades creating music that transcends religious and cultural boundaries.
one of the most remarkable things about Rahman is that he has never confined himself to a single musical tradition. His work draws from Carnatic and Hindustani music, Sufi traditions, Western classical music, electronic music, and folk traditions.
What particularly bothers me about this kind of debate is the possibility that we stop discussing artistic merit and start imposing religious boundaries on who is allowed to tell our cultural stories. sad
























