Pinned Tweet
“ ผมเพิ่งทำเค้กสูตรใหม่เสร็จพอดี
ถ้าไม่รังเกียจก็มาทานด้วยกันไหม ? “
เจ้าชายอาณาจักรช็อกโกลาเบอร์รี แดนช็อกโกแลต
[ โคโลเร ]
🅲🅾🅻🅾🆁🅴🆁
コロレ
🅲🅾🅻🅾🆁🅴🆁 retweeted
เจ้าชายลำดับหนึ่งแห่ง
อาณาจักร อวาลอน แดนอาวุธ
” ในฐานะเจ้าชาย ฉันจะใช้โล่นี้...
ปกป้องทั้งเมือง ทั้งประชาชน
แน่นอนว่า... ธะ เธอด้วย! “
🅲🅾🅻🅾🆁🅴🆁 retweeted
ユリウス
𝒥𝓊𝓁𝒾𝓊𝓈
ยูริอุส
เจ้าชายแห่งอาณาจักรบลูแมเรีย แดนบุปผาและพฤกษา
𝓐𝓰𝓮
: 22
𝓑𝓲𝓻𝓽𝓱𝓭𝓪𝓽𝓮
: 𝓐𝓾𝓰𝓾𝓼𝓽 08
𝓗𝓮𝓲𝓰𝓱𝓽
: 179 𝓬𝓶
“ อื้ม : ที่นั่นก็คงจะไม่เหมาะกับผมจริงๆอย่างว่าน่ะแหละ “
* โคโลเรตอบกลับพลางเดินตามเพื่อนร่วมแดนออกไปด้วย *
“ อื้อ : ขอบคุณริกะด้วยนะ “
“ นั่นสิไม่พูดถึงน่าจะดีกว่า : ไปเที่ยวกันตอนนั้น ? : อื้ม ` จำได้สิ ไปสิผมเแงก็อยากไปเหมือนกัน “
* โคโลเรตอบพลางพยักหน้าให้นิดๆแล้วคลี่ยิ้มตอบ *
“ ถ้ามาชวนผมก็ไปด้วยเสมอนั่นแหละเนอะ “
“ อื้ม : ถ้าอยู่กับผมแล้วมีความสุขผมเองก็ดีใจแล้วล่ะ “
* โคโลเรกล่าวตอบพลางคลี่ยิ้ม บางออกมาเล็กน้อยแล้วยื่นมือไปแตะที่มือของริกะเบาๆ *
“ อย่าพูดอะไรแบบนั้นสิ : การเป็นเจ้าชายน่ะมันไม่ได้แย่เสมอไปหรอกถ้าริกะนึกถึงรอยยิ้มของประชาชนน่ะ ลองนึกสิจะรู้สึกดีขึ้นมาเอง “
“ ผมล้อเล่นน่ะ : อ๊ะ เบอร์รี่พวกนั้นริกะบอกว่าจะเอาไปทำช็อกโกแลตไม่ใช่เหรอ ? “
* โคโลเรตอบพลางยิ้มสดใสให้เพื่อนของเขาพร้อมมองเบอร์รี่ในตะกร้าที่หยิบกินไม่หยุดด้วยความสงสัย *
“ อื้ม : ถ้าว่างผมจะไปด้วยนะ จะไปเมื่อไหร่ก็นัดมาได้เลย “
🅲🅾🅻🅾🆁🅴🆁 retweeted
𝔼𝕃𝔽𝔼ℕ
エルフェン
อะไรเนี่ย อย่าไปดื่มเลยกาแฟที่หาที่ไหนก็ได้น่ะ
𝔸𝕘𝕖 : 𝟚𝟞
𝕐𝕦𝕞𝕖𝟙𝟘𝟘
ℂ𝕧. ℍ𝕒𝕪𝕒𝕞𝕚 𝕊𝕙𝕠𝕦
เจ้าชายแห่งอาณาจักร
เกรมา แดนกาแฟ
“ ริกะตัวหนักผมคงแบกริกะกลับมาไม่ไหวหรอกมั้งนะ ... ฮ่ะฮ่ะ “
* โคโลเรกล่าวเชิงหยอกล้อกพลางหัวเราะออกมาเบาๆ *
“ อื้ม : แต่ว่าริกะจะไปวันไหนเหรอ ? “
“ อื้ม ! ไม่เป็นอะไร : แต่ว่าเมื่อกี้จะชวนผมไปแดนบรั่นดีเหรอ ? … ก็คงอย่างนั้นนะ “
* โคโลเรยกมือแตะปลายคางทำหน้าคิดไม่ตกอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าเบาๆ *
“ เอาเป็นว่าผมจะไปเป็นเพื่อนก็ได้ “
“ อื้อ ! : ผมเองก็ดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกับริกะนะ ถ้ามีอะไรต้องการให้ช่วยผมก็จะช่วย “
* โคโลเรากล่าวพลางยิ้มออกมาอย่างสดใสและยื่นตระกร้าเบอรร์ให้กับเพื่อนร่วมแดน *
“ แต่เบอร์รี่พวกนี้มันยังไม่สุกดีน่ะมันอาจจะเปรี้ยวหน่อยนะ : เก็บไว้ก่อนสักสองสามวันเดี๋ยวก็คงจะหวานเอง “
“ เพราะริกะเป็นเพื่อนของผม : เพื่อนต้องการอะไรเท่าที่ผมจะช่วยได้ผมก็จะยอม “
* โคโลเรตอบกลับพลางยิ้มร่าอย่างอ่อนโยนแล้วช่วยเพื่อนของเขาเก็บผลเบอร์รี่ด้วย *
“ น่าสนุก ? : คงไม่เป็นเรื่องหรอกนะ “
“ จะย้ายมาอยู่ด้วยกันผมก็ไม่ขัดหรอก ฮ่ะฮะ : แต่ว่าจะไม่มีใครว่าอะไรเหรอ ? “
* โคโลเรกระซิบเบาๆเพื่อไม่ให้คนอื่นที่เดินสวนทางกันมาได้ยินเข้า *
“ ผมเข้าใจริกะนะ : ถ้าเป็นผม ผมเองก็ไม่ค่อยอยากอยู่ที่ปราสาทหรอก “
“ อื้ม : ที่ปราสาทของผมน่ะจะคิดว่าเป็นที่พักพิงหรือบ้านหลังที่สองของริกะก็ได้นะ ... ถ้าเหนื่อยหรือว่ามีเรื่องไม่สบายใจอะไรก็มาอาศัยที่นี่เป็นที่พักพิงชั่วคราวได้เสมอ “
* โคโลเรแผ่วเสียงตอบราวกับจะกระซิบให้ได้ยินกันอยู่แค่สองคน *
“ อ๊ะ จะให้ชิมเหรอ ? : แต่ว่าผมเกรงใจน่ะ “
“ ต้องได้อยู่แล้วสิ : ต้องนี้ที่ปราสาทของผมไม่มีใครอยู่เลยไปกันเถอะ ริกะ … กลับบ้านกันนะ “
* โคโลเราตอบพลางอุ้มชูเฟลขึ้นมาแล้วเดินนำไปที่ปราสาท *
“ เบอร์รี่ช็อก ชื่อฟังดูดีจังเลย : น่ากินด้วยริกะทำออกมามันคงดูดีมากแน่เลยเนอะ “
“ ริ : ... ริกะ ? อื้อ ขอบคุณนะผมเองก็ดีใจมากเลยที่ริกะชอบเค้กที่ผมทำ “
* โคโลเรยิ้มร่าอย่างสดใสให้ไม่มีอะไรต้องกังวลแล้วสินะ ริกะเป็นคนพูดแบบนี้ก็เริ่มมีกำลังใจขึ้นมาแล้ว *
“ ผมเริ่มมีกำลังใจที่จะทำมันขึ้นมาแล้ว : ถ้าทำเสร็จเมื่อไหร่ผมจะเอาไปให้ลองชิมนะ “
“ ที่นั่นอาจจะไม่ได้แย่ก็ได้นะ : อ๊ะ ... ได้สิแต่ผมไม่รู้ว่ามันจะออกมาดีหรือเปล่า ผมได้สูตรมาแต่ยังไม่เคยทำเลย “
* โคโลเรตอบแล้วทำสีหน้ากังวลขึ้นมาถ้าเกิดมันไม่อร่อยขึ้นมาล่ะ *
“ ผมแค่กะจะให้ริกะได้ชิมเป็นคนแรก : แต่ถ้าจะเอาไปเป็นของฝากด้วยผมจะทำสุดฝีมือเลย “
“ พอดีเลยผมกำลังอยากจะลองทำเค้กรสกาแฟอยู่เลย : พอดีไปได้สูตรมาจากแดนกาแฟน่ะริกะช่วยมาชิมให้หน่อยนะ “
* โคโลเรตอบพร้อมยิ้มร่าออกมาแล้วแตะมือของเพื่อนเบาๆแทนการขอบคุณที่ยอมรับปาก *
“ ไม่ต้องแอบเข้ามาหรอกถ้าต้องการก็เข้ามาเก็บไปได้เสมอ : เพราะว่าพวกเราเป็นเพื่อนกันนี่นะ “
“ ริกะมาหาผมด้วยเหรอ ? หรือว่ามาตอนที่ผมไปหาสูตรเค้าจากอาณาจักรอื่น “
* ถึงจะสงสัยแต่ว่าช่างมันเถอะเพราะไม่มีใครบอกกับเขาด้วย *
* โคโลเรยื่นกล่องเล็กๆให้ในนั้นมีเค้กสูตรใหมีส่วนผสมของดาร์กช็อกโกแลตที่เขาลองทำดู *
“ อันนี้ให้ริกะชิม : มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมพูดมาได้เลยนะ “
“ อ – อื้ม เข้าใจแล้ว ถ้าคิดถึงทำไมไม่มาหาผมล่ะ ? “
* น้ำเสียงที่นุ่มนวลของโคโลเรกล่าวถามออกไปพร้อมเดินเข้าไปหาเพื่อนของเขา *
“ ผมพึ่งจะคิดสูตรเค้กได้แต่ยังไม่มีคนช่วยชิมเลย : ไหนๆก็ออกมาแล้วริกะไปช่วยชิมหน่อยได้ไหม ? “
“ อื้ม ^ ^ “
* โคโลเรพยักหน้ารับพร้อมยิ้มให้กับเพื่อนในแดนเดียวกันอย่างสดใสเช่นที่เคยทำทุกครั้งที่เจอหน้ากัน *
“ อื้ม : ผมพาชูเฟลออกมาเดินเล่นน่ะ แล้วริกะออกมาทำอะไรเหรอ ?
ค – คิดถึงอะไรกันอาณาจักรของเราอยู่ใกล้กันแค่นี้เองจะเดินมาหาก็ได้ “








