
#RPTH | ❝𝒘𝒂𝒓𝒔 𝒂𝒓𝒆𝒏'𝒕 𝒘𝒐𝒏 𝒃𝒚 𝒐𝒗𝒆𝒓𝒍𝒚 𝒄𝒂𝒖𝒕𝒊𝒐𝒖𝒔 𝒄𝒐𝒘𝒂𝒓𝒅𝒔❞ | +ทักDMได้ +กำลังศึกษาคาร์
Joined December 2023
- Tweets589
- Following117
- Followers119
- Likes91
♢𝕯𝖊𝖆𝖉𝖑𝖔𝖈𝖐♢ retweeted
❝It's the Primes' Speech Day!
I'd like to hear it especially from Megatronus Prime✨❞
♢𝕯𝖊𝖆𝖉𝖑𝖔𝖈𝖐♢ retweeted
เขาพยักหน้าเบาๆเป็นการตอบรับแสดงถึงความเข้าใจเหตุผลของอีกฝ่าย
“ ข้าเข้าใจแล้ว.. งั้นตลอดเวลาที่อยู่นี้ก็โปรดพักให้เต็มที่ ”
เขาหันกลับมาที่เพื่อนของเขาระหว่างปล่อยให้แร็ทเช็ทต่อนิ้ว แล้วพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“ เข้าใจแล้ว...แต่ข้ามีงานที่ต้องทำมากกว่าอยู่ที่นี่ ”
“ เพราะงั้นถ้าพวกข้าไหวกันแล้วเราจะกลับไปที่ยานของเราเอง...ขอบคุณเจ้าที่ให้ที่พัก ”
เขานั่งรอเงียบๆระหว่างหันไปเอาเท้าสะกิดไอ้เพื่อนของเขาที่มันฟื้นแล้วก่อนจะหันกลับมา
“ พักหรอ ที่นี่? ”
เขาถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจก่อนจะหันมองนิ้วของตัวเอง เขายื่นมือของตัวเองให้
“ เจ้าแน่ใจหรอ ทำไม? ”
เขาอึ้งกับคำตอบนั้นไปครู่หนึ่งพลางมองอีกฝ่ายที่หันหลังไปทำนิ้วมือของเขาที่โต๊ะ
ก่อนเขาจะค่อยๆลุกขึ้นแล้วหันมองสหายของตน เจ้านั่นยังไม่ตื่น...
“ ..... ”
คำพูดของแร็ทเช็ททำให้เขาพูดอะไรไม่ถูกเลยเงียบและพยักหน้าเบาๆอย่างเข้าใจสิ่งที่ดีฝ่ายจะพูด
Replying to @RatchetYoungAge
เขาวางมืออีกฝ่ายลงเบาๆ หันหลังเดินไปตรงโต๊ะเครื่องมือของเขาพร้อมกับแม่พิมพ์ในมือพร้อมกล่าวต่อ
“ เมคทุกตน ล้วนควรได้รับการรักษาไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ”
เขาพยักหน้าฟังคำตอบนั้นก่อนจะเงยหน้ามองอีกฝ่ายแล้วขมวดคิัว
“ ทั้งที่มีแต่พวกคอนหรือพวกจรจัดน่ะนะ ถ้าไม่ใช่ข้ามาที่นี่ ที่นี่ก็คงเละไปแล้ว ”
“ เจ้าน่าจะเลือกรับคนไข้บ้างก่อนจะมีปัญหากับอะไรไปเรื่อย ”
เขานอนนิ่งแล้วมองอีกฝ่าย เมื่อได้รับคำตอบ
ออพติกส์ของเขาค้างอยู่ที่ใบหน้าของหมอก่อนเขาจะยิ้มให้โโดยไม่รู้ตัว
“ ข้าเริ่มสงสัยว่าทำไมเจ้าถึงทำงานกับโอไรออน เจ้าน่าจะไปอยู่โรงพยาบาลใหญ่... ”
“ ที่นั่นวุ่นวายหรอ ”
เขาปล่อยให้อีกฝ่ายทำไป ก่อนเขาจึงกัดฟันตอนที่รู้สึกแสบแปล๊บๆเมื่ออีกฝ่ายดามแขนตน
“ ก็ ไม่...แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว มันจะไม่เกิดขึ้นอีก ”
“ ....ขอโทษที่เป็นภาระให้ละกัน ”
เขานอนนิ่งๆมองอีกฝ่ายที่ค่อยๆซ่อมแผลตนก่อนจะเลื่อนลงมามองมือนั้นที่เคลื่อนไปมาอย่างชำนาญ
“ ....ที่จริงแล้วข้าแค่ไปทะเลาะกับกลุ่มในเดธเอ็น.... ข้ากับเจ้านั่นที่มากันแค่สองคนเลยสภาพแบบนี้ ”
เขาตัดสินใจพูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ คงจะดีถ้าบอกอีกฝ่าย
เขานั่งกุมแผลของตัวเองอยู่ครู่ใหญ่จนพบว่าเอนเนอร์จอนมันหยุดไหลไปแล้ว ก่อนเขาจะพยักหน้าเบาๆ
เมื่อเดธล็อคนั่งลงเขากระเถิบตัวขึ้นมานอนแล้วมองขึ้นไปยังแร็ทเช็ท
“ ลุกไม่ไหวข้าคงไม่แบกไอ้นั่นจนมาถึงนี่หรอกหมอ... ”
ร่างบนแท่นนั้นอาการค่อนข้างสาหัส ถูกทุบจนขยับไม่ได้ ขาหายไปและมีรอยแท่งเหล็กเสียบที่ข้างตัว
ในขณะที่เจ้าตัวคนนั่งอยู่ข้างๆถูกยิงที่ลำตัวจนเป็นแผลใหญ่และนิ้วมือข้างซ้ายขาดไปบางส่วน แขนเกือบจะขาดด้วย
“ ไม่...ข้าไม่อยากพูดถึง ก็แค่...ชีวิตพวกคอน ”
สองขาค่อยๆก้าวกระเผลกเข้าไปเมื่อเขาเห็นว่าแร็ทเช็ทเดินมาเปิดประตูให้ มือหนาจับไหล่อีกฝ่ายผลักให้ออกไปให้พ้นทางด้วยความเกะกะ
“ หลีก- ข้าเดินเองได้... ”
เขากัดฟันขณะหามร่างของสหายและจับยกขึ้นให้มันนอนบนแท่น ก่อนเขาจะทรุดนั่งลงข้างแท่น
ของเหลวสีชมพูสดค่อยๆไหลออกมาจากจมูกและปากของเขาในขณะที่เดธล็อกหอบร่างของตัวเองและสหายอีกคนที่สภาพไม่สู้ดีแบกไปตามทางเดิน
จากรอยหยดน้ำที่หลากออกมาจากร่างของสหายและตัวเขา ลากเป็นทางยาวจนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่หน้าคลีนิคแห่งหนึ่ง
(+)
1
1
59
เขาค่อยๆยกมือหนาเคาะบานประตูเบาๆด้วยมือที่นิ้วถูกหักออกไปจนแทบจะเหี้ยน
“ แร็ทเช็ท...เจ้าอยู่รึเปล่า ”
เขาเอ่ยเสียงแหบพร่าอยู่หน้าประตู สภาพของเจาตอนนี้แทบจะเรียกได้ว่าแปลกที่ยังยืนอยู่ได้
เมื่อไม่ได้ยินใครตอบรับเขาก็ใช้หัวของสหายตนเคาะกับประตูแรงๆแทน
[ @RatchetYoungAge ]
* กึก....กรึด *
เสียงบิดหักข้อต่อจนมันหลุดออกจากไกหมุน สายไฟเส้นสีดำแดงและน้ำเงินถูกฉีกออกพร้อมกับสายเคเบิ้ลที่ถูกบิดจนสะบั้นออกจากกัน
“ ....เข้าใจแล้ว แค่ทำให้มันตายไม่ใช่รึไง! เจ้ายังต้องจู้จี้อะไรข้าอีก ”
เดธล็อคเถียงกับเทอร์มอยล์ขณะที่เขาแตะที่เครื่องมือสื่อสาร
(+)
1
81
มือหนายังคงจับแขนของร่างนั้นบิดจนมันหลุดออกจากกัน เขาเหวี่ยงเศษที่หลุดออกมาเข้ากับกำแพงแล้วยกเท้าของตัวเองออก
“ ชิ...เอ่อ! รู้แล้วๆ ตามบัญชาเจ้าเลย... ”
สิ้นเสียงกร่นด่า เขาเหลือบกลับมามองร่างนั้นก่อนจะพบว่ามันไม่เหลืออะไรให้ฉีกแล้วนอกจากหัว...
“ ฮึ่... อีกสามคน บอกทีดิ ”
(+)
1
76
♢𝕯𝖊𝖆𝖉𝖑𝖔𝖈𝖐♢ retweeted
เขาพยักหน้าเบาๆเป็นการตอบรับว่าเข้าใจที่อีกฝ่ายกล่าวก่อนเอ่ยขึ้น
“ เข้าใจแล้ว .. แต่รู้ว่าอย่างหนึ่งก่อนที่เจ้าจะไป ”
“ เจ้าคงจำที่ข้าเคยพูดไว้กับเจ้าได้.. ”
“ ข้าขอยืนยันคำเดิม .. ข้ายังคงเห็นความพิเศษในตัวเจ้า เจ้าไม่จำเป็นจะต้องยึดว่าพิสูจน์ให้ข้าเห็น ”
+
เขาชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นมือที่เอื้อมขึ้นมาแตะ เค้าจับมือที่อยู่บนบ่าตนพลางพยักหน้าขอบคุณ
“ มันไม่เสียเปล่า...มีแต่ข้าที่ทำมันผิดทาง แร็ทเช็ท ”
ก่อนเขาจะค่อยๆหยิบมันออกด้วยความรู้สึกผิด
“ ข้า- ขอบคุณจริงๆ... แต่คาดว่าเทอร์มอยล์อาจจะกำลังเรียกตัวข้าอยู่... ”
เขาหยุดเดินแล้วหันกลับมาหาอีกฝ่ายด้วยใบหน้าตกใจ ไม่นึกว่าอีกฝ่ายจะรั้งตนไว้ก่อนเขาจะอ้ำอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง
“ ข้า...ข้าแค่อยากขอโทษทุกอย่าง...และข้าน่าจะหางานแบบที่เจ้าว่า ”
“ ความจริงมันถูกแล้วที่เจ้าจะไม่ยินดี แต่ข้าเลือกมันไม่ได้...ข้าแค่ต้องเอาตัวรอด.... ”





