𝙿𝚎𝚛𝚜𝚎𝚞𝚜 (@demigodhunter) header
𝙿𝚎𝚛𝚜𝚎𝚞𝚜 (@demigodhunter) profile picture

「I'm not 𝙝𝙖𝙩𝙚𝙙 in human. I just . . . . 𝘿𝙞𝙨𝙜𝙪𝙨𝙩𝙚𝙙. 」✘ Perseus : Servant, Rider class ✘ 𝐅𝐚𝐭𝐞/𝐏𝐫𝐨𝐭𝐨𝐭𝐲𝐩𝐞 ┇ TH roleplay mostly.

Joined July 2019
Photo by 𝙿𝚎𝚛𝚜𝚎𝚞𝚜 (@demigodhunter)Photo by 𝙿𝚎𝚛𝚜𝚎𝚞𝚜 (@demigodhunter)Photo by 𝙿𝚎𝚛𝚜𝚎𝚞𝚜 (@demigodhunter)
『𝙵𝚘𝚛 𝚑𝚒𝚖, 𝚠𝚑𝚘 𝚠𝚒𝚜𝚑𝚎𝚍 𝚏𝚘𝚛 𝚝𝚑𝚎 𝚑𝚊𝚙𝚙𝚒𝚗𝚎𝚜𝚜 𝚘𝚏 𝚎𝚟𝚎𝚛𝚢𝚘𝚗𝚎... ——𝙁𝙤𝙧 𝙝𝙞𝙨 𝙨𝙖𝙠𝙚, 𝙄 𝙬𝙞𝙡𝙡 𝙠𝙞𝙡𝙡 𝙮𝙤𝙪 𝙖𝙡𝙡.』 ✘ —— Perseus, Prototype Rider class. ✘ —— DM Online for talk / leave comments.
2
2
2
"การถูกลืมเนี่ย ก็ออกจะน่าเศร้านิดหน่อยนะ"
𝙿𝚎𝚛𝚜𝚎𝚞𝚜 retweeted
อดไม่ได้
1
35
19
เพอร์ซิอุสทำเพียงแค่คลี่ยิ้มเป็นคำตอบ เขาเองก็สามารถรับรู้ถึงการมีตัวตนในฐานะวีรชนของอีกฝ่ายได้ เช่นนั้นแล้วสตรีตรงหน้านี้ก็คงทราบดีเช่นกันว่าเขาไม่ใช่เด็กหนุ่มวัยมัธยมดังที่เห็นภายนอก "ไม่ว่าจะภัยพิบัติหรือโรคระบาดก็ฟังดูน่าสนใจทั้งนั้นเลยนี่นา" "แล้วถ้าเป็นสงครามล่ะครับ ?"
"หืม....คุณเองใช่วีรชนหรือเปล่าคะ" "รู้จัก [คำทำนายวันสิ้นโลกของนอสตราดามุส] ไหม?" "แล้วโลกแตกที่คุณวาดฝันไว้ล่ะเป็นอย่างไร ภัยพิบัติ โรคระบาด?"
"เห มีเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอครับ ? แต่ว่าฝั่งทางผมน่ะยังไม่มีเลยล่ะ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะเห็นโลกนี้พังลงไปกับตาตัวเองสักครั้งดูเหมือนกันนะ !"
"ไม่ได้แตกไปหลายรอบแล้วหรอคะ?"
"เมื่อไหร่โลกจะแตก เคยสงสัยกันหรือเปล่าครับ?"
ใส่ความ? ป้ายสี???
"แล้วก็ー ไรเดอร์ตรงนั้น เป็นแค่งูก็ส่งเสียงแค่ pstpstpstpstpss ก็พอแล้วครับ"
"ฮ่ะ ー ฮ่ะ ๆ ๆ" "ผมมีเรื่องที่ถนัดกว่านั้นอีกนะครับ" "แต่ว่านะ สิ่งที่นายกำลังทำตอนนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่จะหาว่าผมใส่ความได้สักหน่อย"
หยาー เป็นความไร้เดียงสาที่ดูหอมหวานเสียเหลือเกินสำหรับมนุษย์ที่กำลังจะเติบโตไปเป็นหนึ่งในมาสเตอร์ที่เขาหมายหัวเอาไว้ หรือจะฆ่าซะตั้งแต่ตอนนี้เลยดีนะ? ไวกว่าความคิด、ฝ่ามือก็ไปวางอยู่บนศีรษะของเด็กน้อยเสียแล้ว แค่วางเอาไว้น่ะ "อื้อ อื้อ ยินดีล่ะー!เป็นเด็กที่ดีจังน้า..."
ถึงจะยังเป็นเด็กน้อยผู้ไม่รู้ประสีประสา แต่ก็ฉุดความคิดอันไร้เดียงสาขึ้นมาพินิจก่อนในช่วงเวลาเล็ก ๆ อย่างสงสัย (อีกครั้งเหรอ?) "ขอโทษที่จำพี่ไม่ได้นะคะ... ต แต่ว่า! เอ่อ... ยินดีที่ได้รู้จัก...อีกครั้ง...ค่ะ" ไม่แน่ใจ ทว่าก็ยังโค้งตัวให้ตามมารยาทแล้วตัดความสงสัยทั้งหมดออกไป
"เซเบอร์ไม่อยู่เหรอ? ตรงนั้นมีพวกโรคจิตกำลังอุ้มซาโจวซังอยู่น้า~"
1
2
"อ๋าーเป็นซาโจวซังที่ตัวจิ๋วอยู่นี่นา" เห็นดังนั้นก็นั่งย่อตัวลงไปให้อยู่ในระดับของเด็กน้อยตรงหน้า、ริมฝีปากคลี่ยิ้มจนแก้มปริไปให้ "ถ้าเธอชื่อซาโจว อายากะ ผมก็หมายถึงเธอนั่นล่ะ" "ーอิเซมิ เอโระ ยินดีที่ได้รู้จัก 'อีกครั้ง'​ครับ" แอบอ้างชื่อของผู้เป็นมาสเตอร์ไปดังเคย
ทำตากลมมองหน้าอย่างสงสัย "หมายถึง... หนูเหรอคะ?"
"ไฮ๊ฮายー ซา โจว ซัง"
1
1
[ชี้แจงเรื่องสรรพนามที่ใช้ เพราะปกติแล้วเพอร์ซิอุสจะอยู่ในรูปลักษณ์และบุคคลิกของเด็กม.ปลายเหมือนมนุษย์ทั่วไป เลยจะใช้คำว่า ผม-เธอ-นาย ให้เป็นปัจจุบัน ในส่วนของ ข้าและเจ้า จะสงวนเอาไว้ใช้ในตอนที่อยู่ในรูปลักษณ์จริงซึ่งคงจะได้ออกมานาน ๆ ทีครับ ขอบคุณที่อ่าน ถึงไม่อ่านก็ต้องอ่าน]
"ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว จะทางไหนเธอก็ไม่มีวันชนะอยู่ดี" "ผมไม่ได้ชอบทำอะไรซ้ำไปซ้ำมา、แล้วก็เกลียดงูสุด ๆ เลยล่ะ" "เพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วง นี่ผมแค่ทักทายเอง ไม่ได้อยากจะยุ่งกับเธอนักหรอก"
"หวา หวาーน่ากลัวจัง" "คิดว่าทำได้ก็ลองดู เมดูซ่า" "คราวนี้ผมจะเด็ดหัวเธอมาเตะเล่นดีมั้ยนะ? "
"เรียกว่ารู้จักดีหรือเปล่านะー ช่างมันเถอะครับอิเซมิ อย่าไปยุ่งกับเขาเลยจะดีกว่านะครับ"
This quoted post is unavailable.
"ถ้าจำความรู้สึกตอนโดนดาบฟันจนคอขาดไม่ได้ ผมจะซ้ำให้อีกทีก็ได้นะครับ"