ما از خرداد ماه، در حال بررسی این موضوع بوده‌ایم که جمهوری اسلامی چگونه معترضان و مخالفان را، هم در داخل کشور و هم در خارج، هدف قرار داده است. همراه با @saitomri, @GilesEmily_ و کیلی کانگ، کارزار هماهنگی که دستگاه امنیتی، قوهٔ قضاییه و صداوسیمای ایران برای ایجاد فضای ترس به راه انداخته‌اند، رصد کرده‌ایم reuters.com/investigates/spe… ایران از ماه اسفند امسال دست‌کم ۳۴ نفر مرتبط با اعتراضات دی‌ماه را اعدام کرده است. این افزایش شدید اعدام‌های سیاسی در سال‌های اخیر بی‌سابقه بوده است. در ۱۰ روز گذشته پنج نفر اعدام شده‌اند آنچه در این گزارش بیش از همه توجهم را جلب کرد، تعداد جوانانی است که در ایران اعدام شده‌اند. همچنین اینکه مردم چگونه به‌طور نظام‌مند از حق دادرسی عادلانه و دسترسی به پرونده‌های خودشان محروم شده‌اند. همان‌طور که @SinaYousefilaw به من گفت: «دادگاه‌هایی که برای اجرای عدالت ایجاد شده بودند، اکنون به ابزار سرکوب تبدیل شده‌اند. نهادهای قدرت همگی دست‌به‌دست هم داده‌اند تا این کار را انجام دهند.» برای بسیاری از ما، این دوران تاریک یادآور تابستان ۱۳۶۷ است، زمانی که جمهوری اسلامیِ هزاران مخالف سیاسی را کشت. ایرانیان هر روز صبح با نام کشته‌شدگانی از خواب بیدار می‌شدند که روزنامه‌ها و برنامه‌های تلویزیونی را پر کرده بود. به همین ترتیب، ایرانیانی که امسال زیر قطعی‌های تحمیل‌شده اینترنت از سوی حکومت زندگی می‌کردند، سیلی از اطلاعیه‌های اعدام و تبلیغات حکومتی را در کانال‌های دولتی تلگرام و تلویزیون می‌دیدند. از @IHRights, @RoyaBoroumand, @hrw و @HRANA سپاسگزارم که بی‌وقفه مجازات اعدام و دیگر موارد نقض حقوق بشر در ایران را مستند می‌کنند و یافته‌هایشان را با من در میان گذاشتند. همچنین از کسانی در ایران، که با وجود فشارهای شدید، دربارهٔ تجربه‌هایشان با من صحبت کردند، سپاسگزارم. از بخش گزارش‌های ویژهٔ رویترز (@specialreports) و ویراستارمان @lhinnant ممنونم که جایی برای این گزارش باز کردند.