10milionów

Podczas nocnych zajść przed i w Trybunale Konstytucyjnym warto zwrócić uwagę na jeden istotny szczegół: wszystko to działo się w momencie, gdy Radosław Sikorski siedział tuż obok Marco Rubio na spotkaniu ministrów spraw zagranicznych G20 w Atlancie. Amerykanie o sytuacji w Warszawie doskonale wiedzieli. Reakcja ambasadora USA była chłodna, ostrożna i jednoznaczna: obie strony przedstawiają skrajnie różne relacje, tłumy przed TK czynią sytuację wybuchową, Stany Zjednoczone stoją po stronie Polski, ale nie będą oceniać ani ingerować w wewnętrzne sprawy. Ich troską jest stabilność, bezpieczeństwo i demokratyczna przyszłość sojusznika – a siła Polski musi pochodzić z wewnątrz, od instytucji i wspólnego zobowiązania do praworządności. To nie jest przypadek ani brak informacji. Od lat amerykańska administracja (niezależnie od kolorów) sugerowała, że w polskim Trybunale trzeba zrobić porządek – bo organ, który przez lata wydawał wyroki pod polityczne zamówienie, przestał być wiarygodnym strażnikiem konstytucji. Dziś, gdy Rubio publicznie chwali Polskę jako pełnego uczestnika G20 i podkreśla jej gospodarczy sukces, a Sikorski siedzi po jego prawicy, nikt w Waszyngtonie nie ma zamiaru ratować starego układu w TK. 👀 Nawrocki i środowisko PiS czują się zdradzeni. Sądzili, że dobre relacje z Trumpem i „proamerykańskość” wystarczą, by Amerykanie pomogli im utrzymać organ, który przez lata działał jako ich polityczne ubezpieczenie. Że USA wejdą w polski spór i ochronią „ich” Trybunał przed zmianami. Nie wyszło. Amerykanie wolą stabilność i partnerstwo z rządem, który przywraca praworządność, niż ratowanie atrapy, której niezależność kwestionowały wcześniej zarówno europejskie, jak i amerykańskie standardy. To klasyczny przykład, jak kończą się złudzenia tych, którzy mylą sojusz strategiczny z ochroną partyjnych interesów. G20 idzie dalej, Polska jest w nim mile widziana, a nocna przepychanka przy al. Szucha pozostaje sprawą wewnętrzną – bez amerykańskiego parasola nad starym TK.