دلم شور میزند برای عزیزتر از جانم که در پدافند هوایی همدان سرباز است 😓😓
#همدان
1
8
me retweeted
#رشتوی مهم؛
روانشناسی هم مثل بقیه رشتهها مثل پزشکی، مهندسی برق و مکانیک و هر علم دیگهای، بر پایه فکت و اصول علمی مربوط به خودش پایه ریزی شده. در نتیجه، لطافتی که انتظار دارید رو نداره، اغلب، زمخت، خشن و جدیه، همونطور که اختلالات روانی خشن و جدیان./۱
اعتماد به نفس ضرورتاً تضمینکننده موفقیت نیست ولی عدم اعتماد به نفس مطمئناً باعث شکست میشود.
#آلبرت_بندورا
1
12
کسانی که به توانائی های خود اعتقاد و اطمینان دارند به کارهای دشوار به صورت چالشهایی مینگرند که باید بر آنها پیروز شوند نه به صورت تهدیدهایی که باید از آنها اجتناب کند.
#آلبرت_بندورا
6
#افسردگی لزوما مشکلی پاتولوژیک نیست بلکه عموما خبر از نو شدن شخصیت یا فوران خلاقیت میدهد. لحظههایی در زندگیِ انسان هست که فصل جدیدی آغاز میشود.
#کارل_گوستاو_یونگ
5
#آگاهی به خودی خود درمان بخش است.
اگر فرد از موقعیتی که در اون قرار داره مثل اینکه (از کجا، چرا و چطور اتفاقی پیش آمده؟ چطور میشه باهاش کنار اومد؟ چطور میشه حلش کرد، واصلا اینکه موقعیتی که دارم مشکل تلقی میشه یا نه) آگاهی کافی داشته باشه باعث میشه تا نیمی از مشکلش حل بشه.
13
me retweeted
من درس میخونم کنارش #دیوار_سبز هم میزنم تا خرج خودمُ درآرم، ممنون میشم کمکم کنید مشتری پیدا کنم.
(دوتا سمت چپی کم پشت دیده میشه چون روز اولِ کاشته و عکس سمت چپ چند ماه بعد از کاشته)
تمامی نیازهای کودک انسان حد اقل تا ۶ ماهگی و حداکثر تا ۱ سالگی بایستی ارضا شوند، پس از آن دُزهای کوچکی از ناکامی را باید به او القا کرد تا هوش هیجانی اش تقویت شود و صبوری و مسئولیت پذیری را یاد بگیرد.
کودکانی که "نه" نمیشنوند تبدیل به افراد نازپرورده، لوس و پر توقع خواهند شد.
me retweeted
در بیشتر جوامع، پسران از همان کودکی یاد میگیرند که به دنبال اهداف شخصی خود باشند؛ دختران هم با مفهوم هدف غریبه نیستند اما متأسفانه هدف آنها بیشتر بر روی برآوردن انتظارات دیگران خصوصا همسر است.
#همسر #روانشناسی #زندگی_نرمال #رنج #جوامع #رابطه #دختران #پسران #هدف
دیروز دوستم میگفت ما وقتی یک حرفی رو به کسی میزنیم باید منتظر اوج واکنشش باشیم و توان تحمل اون ریاکشن رو داشته باشیم، میگفت اگه انسان بدونه اوج واکنش طرف مقابل به حرفش چی میتونه باشه هیچ وقت هیچ حرفی رو راحت به زبون نمیاره...
5
۱-یادمه قبلا خیلی سعی میکردم با احساساتم بجنگم و خودسانسوری کنم...همیشه یک تیکه از وجودمو که احساساتم بود انکار و سرکوب میکردم، اما اون همیشه یه سوراخی پیدا میکرد برای نشت کردن...
۴-کسی که با خودش همدل نیست چطور میتونه همدلی کنه؟
من حالا دارم خشم و غم و ترسم رو به آغوش میکشم و بجای انکار تجربهش میکنم... وقتی خودمو حمایت کنم حالم خوب میشه و عملکردم پایین نمیاد، دیگه ناخوداگاهم پر نمیشه از خودگویی های منفی و تعارضات حل نشده و احساسات تجربه نشده.
1
1







