โตขึ้นจึงรู้ว่า “อย่าเอาหัวใจของเราไปผูกไว้กับใคร… จนลืมว่าความสุขของชีวิตควรอยู่ในมือของตัวเราเอง” เพราะวันที่ใครบางคนเดินเข้ามา เราอาจยิ้มเก่งขึ้น โลกดูสดใสขึ้น และรู้สึกเหมือนชีวิตมีความหมายมากกว่าเดิม แต่เมื่อวันหนึ่งเขาเปลี่ยนไป หายไป หรือไม่ได้อยู่ตรงนี้เหมือนเดิม เราจะเหมือนคนที่ทำความสุขของตัวเองหล่นหายไปพร้อมกับเขา เราเริ่มกินข้าวไม่อร่อย นอนไม่หลับ และใช้ชีวิตเหมือนขาดอะไรบางอย่าง ทั้งที่ความจริงแล้ว… ก่อนเจอเขา เราก็เคยใช้ชีวิตมาได้ตั้งนาน ความรักที่ดีจึงไม่ใช่การฝากชีวิตไว้กับใคร แต่คือการที่เรายังเป็นคนที่ยิ้มได้ด้วยตัวเอง อยู่กับตัวเองได้ และโอบกอดหัวใจตัวเองเป็น ต่อให้ไม่มีใครอยู่ตรงนี้ เราก็ยังมีเซฟโซนที่ชื่อว่า “ตัวเราเอง” และเมื่อวันไหนที่เรากลับมาเป็นความสุขให้ตัวเองได้แล้ว ความรักที่เรามอบให้คนอื่น… จะไม่ใช่การขาดเขาไม่ได้ แต่เป็นการแบ่งปันความสุขจากหัวใจที่เต็มแล้วต่างหาก
มนุษย์ลับ retweeted
อย่าใช้ทั้งชีวิต
ไปกับการทำให้ทุกคนรอบตัวรู้สึกสบายใจ
จนวันนึงเพิ่งรู้ว่า
คนที่ไม่เคยรู้สึกสบายใจเลยมาตลอด
คือตัวเราเอง : )
มนุษย์ลับ retweeted
ถ้าโซเชียล คือ สถานที่นะมันจะเป็นแบบนี้ป่ะ
X = โรงพยาบาลจิตเวช
FB = บ้านพักคนชรา
IG = โชว์รูมชีวิตในฝัน
Tiktok = โรงงานผลิตสมาธิสั้น
Line = ชุมชนคนตามงาน
Shopee = ตลาดเงินผ่อน
Threads = ศูนย์กักกันลิงบาบูน🤣
มนุษย์ลับ retweeted
เห็นประโยคนี้ เหมือนโดนตบหน้าดึงสติ
สิ่งที่น่ากลัว กว่าทำไม่ได้ คือ ต้องทนใช้ชีวิตที่ไม่ชอบ ไปอีกหลายสิบปี




























