Count Dracula 🍉 🇵🇸

با فرار بولسونارو به امریکا آیا شاهد «گذار به دموکراسی» در امریکا خواهیم بود؟

امپراطوری رم کارتاژ را با غرامتی سنگین فقیر کرد و حق جنگیدن را از او گرفت، و وقتی کارتاژ در برابر تجاوز متحد روم از خود دفاع کرد، همین دفاع را پیمان‌شکنی خواند و شهر را با خاک یکسان کرد. سپس «وفای پونیک» را به ضرب‌المثلی برای پیمان‌شکنی بدل کرد. امپراطور هم ویران کرد، هم فقیر کرد و هم درباره‌ی ویران‌شده داوری کرد. یعنی همان نیرویی که می‌تواند ونزوئلا را تحریم کند، رئیس‌جمهورش را برباید و سپس معیارهایی برای داوری درباره‌ی دموکراتیک بودن یا نبودن ونزوئلا به آقای قهرمان‌پور بدهد. این تعریف کلاسیک امپریالیسم است. یعنی تمرکزیافتگی انحصاری سه قوه: مالی، نظامی، و یه ویژه داوری. و این تمرکزیافتگی همیشه در ساخت امپراطوری توان سازمان‌دهی جهان شناخته‌شده‌ی دوران خود را دارد. در نتیجه مسئله ابداً آمریکا نیست. این چیزی است که شما و ژیژک هر دو همیشه اشتباه می‌گیرید. آمریکا هم ایلان ماسک و ترامپ دارد، هم بل هوکس و جیمز بالدوین. و من به شما قول می‌دهم حتما از شما امریکایی‌تر هستم. مسئله در بنیادی‌ترین شکل آن همین تمرکزیافتگی انحصاری است. به بیان ساده‌تر، نیرویی که می‌تواند بکشد، نابود کند، فقیر کند و در عین حال درباره‌ی آنچه نابود کرده داوری کند. به همین دلیل، شما خود را هم‌صدا با ژیژک می‌دانید. چون او علنا خود را اروپامحور می‌داند. و معتقد است این تمرکزیافتگی باید در اروپا بماند طنز داستان اینجا است که او اروپایی است اما شما امریکایی نیستید. عجیب‌ آنجا است که شما روابط بین‌الملل خوانده‌اید و در تحلیل شما ملل ذا‌تهای مستقلی هستند بدون روابط. اگر در دوران رم بودید از ملامت‌گران کارتاژ بودید. و البته نیروی امپراطوری همان‌قدر که تفنگ و طلا می‌خواهد ملامت‌گر هم لازم دارد. چون باید بتواند انحصار داوری را در دست داشته باشد. حتی از آن هم عجیب‌تر، گویا دعوی دموکراسی‌خواهی یا آزادی دارید، بی‌آنکه متوجه باشید آنچه دموکراسی را در پنج قاره قفل کرده همین تمرکزیافتگی توان مالی، نظامی و داوری است. بی‌آنکه توجه کنید بدون توزیع این قدرت‌های چندگانه‌ی انحصاری ممکن است جایی دموکراسی داشته باشید اما وضعیت دموکراتیک نباشد. و بین این دو از زمین تا آسمان فرق است: اگر به مالی، مجارستان، السالوادور یا همین فرانسه و امریکا نگاه کنید. دموکراسی در مقام بازی سیاسی-نهادی برقرار است اما وضعیت دموکرایتک به عنوان توان تغییر سیاست از پایین ممکن نیست. در عوض به جای اینکه شما و ژیژک هردو کمکی به بهبود وضعیت دموکراتیک بکنید، نقش بازوی داوری همان قوه‌ی امپریالیستی را بازی می‌کنید تا جلوی هر شکلی از تعرض به تمرکزیافتگی قدرت را بگیرید. فقط پرسش‌های آدم‌ها نیستند که جهان تاریخی‌شان را آشکار می‌کنند؛ مثال‌هایی که برای توضیح جهان انتخاب می‌کنند نیز از عهده‌ی این کار برمی‌آیند. پژواک صدای ژیژک در گوش شما نسبت شما را با ایران بیشتر توضیح می‌دهد.