Eva Urbanová

Jedli obiad z rodzinami… Tuż obok… Akurat w tym miejscu i w tym czasie…. „Wyszliśmy na zewnątrz. Już się żegnaliśmy, gdy nagle mój syn krzyknął: «Tato, tam strzelają do ludzi, a oni padają na ziemię!». Schowaliśmy się w aptece. Byliśmy świadkami wymiany ognia między policjantami a zamachowcem” . To dramatyczna relacja prof Michała Prędziwiatra. Kolegą, z którym jadł obiad na ul Dietla, był dr Mateusz Wierdak. Dwaj wybitni krakowscy chirurdzy… Gdy strzały ucichły, obaj ruszyli na pomoc rannym. Prof. Pędziwiatr relacjonuje: „Obok dwóch policjantów i zamachowca leżał jeszcze jeden ranny mężczyzna , kierowca samochodu. Bardzo szybko pojawiła się duża liczba policjantów i strażników miejskich. Mateusz zajął się rannym policjantem. Zdjął swój płaszcz i przykrył go, ponieważ był mocno wychłodzony. Inni policjanci przekazali nam opatrunki podręczne, bo najważniejsze było opanowanie krwotoku. Ja zająłem się pozostałymi dwoma rannymi. Nie byliśmy jednak sami. Pomagał nam policjant przeszkolony medycznie, który zresztą rozpoznał nas jako chirurgów. Była też lekarka. Wszyscy wspólnie działaliśmy. (…) Szpital im. Jana Pawła II nie jest zwykle pierwszym wyborem w takich przypadkach, ale wiedziałem, że tam ranny policjant będzie miał największe szanse na przeżycie. Zadzwoniłem do lekarza dyżurnego. Personel szpitala zachował się znakomicie , natychmiast zaczęto przygotowywać blok operacyjny i polecono przywieźć rannego bezpośrednio tam. (…) Nie czujemy się bohaterami. Zrobiliśmy wszystko, co zrobiłby ratownik na miejscu takiego zdarzenia. Tu liczyły się sekundy… Gdyby ten policjant nie powstrzymał zamachowca… Po drugiej stronie skrzyżowania stały nasze rodziny i wiele innych osób. Strach pomyśleć, co by się stało, gdyby napastnik przejechał obok nich, strzelając przez okno, i kontynuował swój rajd…. My z Mateuszem zrobiliśmy swoje. To ci policjanci są bohaterami”. ZA dziennikpolski24.pl . Foto: ręce Profesora tuż po akcji…. Ps. Policjanci przeszli ciężkie operacje , ostatnie info od lekarzy: ich stan jest stabilny…. 🙏