eylül ⁵⁵💋

İso Fırtına, afiş analizini yapmayı en çok istediğim kişi. Bunun en önemli nedeni, afişteki konumlandırılması ve taşıdığı sembollerin bu sezon anlatısıyla oldukça güçlü bir bağ kurması. İso, afişte Koçari tarafında, Fadime’nin tam arkasında konumlandırılmış. Ellerini birbirine bağlamış, parmaklarıyla yüzüğünü tutuyor. Duruşunda hem bir mahcubiyet hem de o yüzüğe tutunma hâli var. Sanki bir aidiyeti, verilmiş bir sözü ya da kendisi için anlamı olan bir bağı bırakmak istemiyor yani fadimeyle oluşan evliliği ve aşkı olarak okumak en doğrusu gibi.Üstelik afişteki diğer karakterlerden çok farklı bir giyim tarzına sahip. Daha gündelik, yöresel kıyafetlerden uzak bir görünümü var. Merkezdeki Adil ve Esme’den oldukça uzakta, ayakta duruyor.Bu ayrıntıların her biri İso’nun hikâyedeki konumuna dair ayrı bir şey söylüyor. Bu sezon İso’nun Keloğlan arketipiyle ilişkilendirilmesi de durumu da burada anlam kazanıyor. Keloğlan masallarında kahraman, çoğu zaman kimsenin önemsemediği, küçümsediği, gücünün farkına varmadığı biridir. Ancak aklıyla ve cesaretiyle en zor görünen engelleri bile aşar. İso’da da bu durum oldukça belirgin. Kimse onu çok ciddiye almıyor; fakat Adil’in sürgün kararı karşısında söylediği, “Beni bir Keloğlan bil”repliği, karakterin bu arketiple doğrudan bağını kuruyor. Burada kendisini Keloğlan olarak tanımlaması tesadüfi bir sözden çok, hikâyenin İso’ya biçtiği rolün habercisi şeklinde. Üstelik ejderhanın kendisini değil, yavrusunu getirmesi isteniyor. İso bu zor görevi Fatih’in, yani abisinin desteğiyle başarıyor. Dolayısıyla onun hikâyesinde yalnızca zekâ ve cesaret değil, kardeşlik bağı da önemli bir yerde duruyor. Afişteki renklerinin Fatih’le uyumlu gibi bu durum bu bağı görsel açıdan destekleyen bir ayrıntı. Fatih’i temsil eden kişi İso. Bu nedenle kıyafetlerindeki renk uyumunu da kardeşlik ilişkisi üzerinden okumak mümkün. İso’nun ayakta durması da benim için önemli. Diğer karakterlerin arasındaki konumundan farklı olarak, hareket edebilecek, bulunduğu yerden çıkıp hikâyenin akışına müdahale edebilecek bir izlenim veriyor. Merkezdeki Adil ve Esme’den uzakta olması, onun hikâyesinin kendi dinamikleri üzerinden ilerleyebileceğini düşündürüyor. Belki de şu an arka planda gördüğümüz İso, ilerleyen bölümlerde hikâyenin önemli dönüm noktalarından birini taşıyacak ki hepimiz Fatih’i bekliyoruz zaten. Bir de isminin çağrıştırdığı sembolik katman var. İsmail ismi, Hz. İsmail anlatısı üzerinden fedakârlık, teslimiyet, sadakat ve imtihan temalarını akla getiriyor. İso’nun Fadime için Fatih’e teslim olması ve bu uğurda bir fedakârlık yapması da bu okumayla örtüşüyor. Ancak bence bu fedakârlık bir son değil, onun asıl imtihanının başlangıcı. Çünkü insan bazen birine duyduğu sadakat uğruna bir seçim yapar ama o seçimin sonuçlarıyla daha sonra yüzleşmek zorunda kalır isoda bunu Fatih geldiğinde yaşayacak gibi. Benim asıl merak ettiğim de bu: Herkesin gördüğü İso ile hikâyenin ilerleyen noktalarında tanıyacağımız İso aynı kişi değil. Keloğlan gibi, kimsenin ciddiye almadığı bir karakterin aklıyla ve cesaretiyle büyük dengeleri değiştirmesi mümkün. Afişteki konumu, kıyafetleri, yüzüğüne tutunan elleri ve Fatih’le kurduğu görsel bağ bir arada düşünüldüğünde İso’nun hikâyesinde henüz açığa çıkmamış bir dönüşüm ihtimali bas bas bağırıyor.Bu hikâyenin Keloğlan’ı, ejderhanın karşısına çıkacak kadar cesur olan isoyu daha çok akıl ve zeka noktalarında izleyecek gibiyiz keloğlan gibi İSO furtuna herkesi şaşırtacak merakla bekliyorum açıkçası.Ama bu Fatih ve iso bağı İsfad için nasıl bir kırılım yaratır bunu tahmin etmek zor değil aslında.Bu arada Fatih’in isodan talep ettiği şeyin onun sadakati ve güveni olduğunu düşünüyorum kısaca kendisini Fatih’e sunmuş bir karakter İSMAİL fırtına.