şu dünyada allah’ın huzuruna çıkmaktan daha önemli bir şey yok. vallahi yok. iş, ders, misafir vs. hikaye. davete icabet etmek gerek. sen çağırdın geldim demek lazım. zorunluyuz ama yüce divana varıp secdedeki huzuru dünyada aramak aptallıktır.
ösym sınavlarında silginin paketini dahi açmama durumu devam maşallah. yds’ye adamakıllı çalışmayan hiçbir şey yapamazmış onu anladım. okudukça ingilizce’de böyle kelime mi varmış demek yordu.
üzgünüm. sadece bu kadar. bugünüme şükür ama üzgünüm. olmayınca olmuyor. bazı şeyler nasip edilmemiş. çaba da bir yere kadar. rabbim. ne diyebilirim ki.
allah’ın nimetlerini sıradanlaştırmak çok büyük hata. içtiğin suda, yediğin yemekte, gezdiğin toprakta izi olanı unutmamak lazım. nasıl olsa orada diye ezberlediğin, alıştığın ne varsa gün gelir kaybolur boşluğa düşersin. eksik kalırsın. vallahi şükretmek lazım.
kinci biri değilim ama bana yapılan iyiliği de kötülüğü de unuttuğum söylenemez. aklımın köşesinde yer eden bir kırıntının bile karşılığı vardır. gün gelir herkes ektiğini biçer. rabbim kıymet bilenlerle karşılaştırsın.










