💥

เขาถอดใจในพรมลิขิตไปนานโข ราวกับว่าปลดปลงตนเองสู่ความเป็นจริงที่ว่าอย่างไรต้องตายอย่างโดดเดี่ยว ทว่าใจหนึ่งกลับมีหวังว่าเขาจะได้ยินมันบ้าง เสียงเม็ดฝนตกกระทบหลังคาพวกนั้น .. กระทั่งมันค่อยสนองให้ด้วยการยินเสียงปลายมีดฉับฉับกระทบอะไรสักอย่างอย่างใคร่รู้ นั่นหรือคือคู่ชีวิตของเขา

ไม่ได้แย่เสมอไป , การได้คลุกคลีกับตนเองอย่างบ้าคลั่ง หลุดพ้นจากวงจรอุบาทว์ที่เรียกว่ากิจวัตร ย่อมไม่ได้แย่เสมอไป อาจมีความสงสัยประปรายอยู่กับเม็ดฝน ว่ามันเป็นอย่างไร เสียงคำรามหลังปลายแสงปลาบแปลบนั่นเป็นอย่างไร