ตามเสือกจนสิ้นสุดแล้ว สรุปรถมีปัญหา ไม่แน่ใจว่าผลจากตอนไปจุ้บกะเพื่อนหรือเปล่า เด็กๆ ทุกคนเก่งกันมากอ่ะ ลุยกันต่อ เริ่ดๆ ให้คนอิจฉาเด็กต่อ 5555555 #พายุ
สนามตปทแล้วนะอีกแล้วหรอ
ไม่เป็นไรเลยครับนักซิ่ง ใจหนูสู้เกินร้อย แค่นี้ก็เก่งมากแล้ว 💖🏁
แต่ยังมีโอกาสแข่งต่อค่ะ การโดน DSQ ในรอบนี้เป็นเพียงผลของ 1 ฮีต ในรอบคัดเลือก (Eliminatory Heats) เท่านั้น ไม่ใช่การถูกตัดสิทธิ์ออกจากการแข่งขันทั้งรายการ
ตามกติกาการแข่งขันของ WSK โครงสร้างการแข่งจะแบ่งเป็นลำดับดังนี้:
1. รอบ Eliminatory Heats (รอบฮีตสะสมคะแนน):
นักแข่งทุกคนจะถูกแบ่งกลุ่ม (เช่น Group A, B, C, D, E) และต้องลงแข่งแบบพบกันหมดหลายฮีตเพื่อสะสม คะแนนเสีย (Penalty Points) (เข้าที่ 1 ได้ 0 แต้ม, ที่ 2 ได้ 2 แต้ม, ที่ 3 ได้ 3 แต้ม ไล่ไปเรื่อยๆ)
2. ผลกระทบจากการโดน DSQ ในฮีตนี้:
จากตาราง หมายเลข 619 ถูกปรับเป็น DSQ และได้รับ 41 คะแนนเสีย (เท่ากับอันดับสุดท้ายของกลุ่มบวกโทษปรับ) ซึ่งจะทำให้คะแนนรวมเสียเปรียบคู่แข่งคนอื่นพอสมควร แต่ ยังได้ลงแข่งในฮีตที่เหลือตามโปรแกรมปกติ
3. โอกาสเข้าสู่รอบต่อไป (Prefinal และ Final):
หัวข้อย่อย หลังแข่งครบทุกฮีต ระบบจะนำคะแนนเสียรวมของนักแข่งทุกคนมาจัดอันดับใหม่
นักแข่งที่มีคะแนนเสียน้อยที่สุด 72 อันดับแรก (ขึ้นอยู่กับจำนวนผู้สมัครในรุ่นนั้นๆ แต่ปกติ WSK จะตัดเข้า Prefinal A และ B อย่างละ 36 คัน) จะได้ผ่านเข้าไปแข่งต่อในรอบ Prefinal
หัวข้อย่อย ดังนั้น หากในฮีตอื่นๆ ที่เหลือ น้องพายุสามารถทำอันดับติดกลุ่มหัวแถว (เก็บคะแนนเสียน้อยๆ) เพื่อดึงอันดับรวมให้ติด Top 72 ได้ ก็ยังสามารถทะลุเข้าสู่รอบ Prefinal และลุ้นต่อถึงรอบชิงชนะเลิศ (Final) ในวันอาทิตย์ที่ 22 พฤศจิกายนได้ค่ะ
2
1,918
หนหวย retweeted
ตอนแรกที่ดูก็เอ้ออ น้องน่ารักจังง สักพักลูกรีบวิ่งกลับเข้าในท้อง หันไปดูอีกที กูตกใจ 5555555 พ่อจิงโจ้ไปเล่นกล้ามมาเหรออออ
โอ้ยยยยยยย ลูกพระยานาหมื่นล้านมากลูก สมฐานะมากๆ 55555 นี่สิ่นะ ใครฆ่าอารยา สดใสมากลู้ก #แอบิเกล
หนหวย retweeted
จากใจคนอยู่วอร์ดเด็ก ทรงเอเลี้ยงลูกดีทุกคน อ่อนโยน ใจเย็น จำรายละเอียดได้หมดว่ากินยาล่าสุดตอนไหน ได้ยาอะไรไป ผื่นขึ้นตอนไหน ฉี่ล่าสุดตอนไหน เสียอย่างเดียว ชอบร้องไห้ตอนเหนลูกโดนเปิดเส้น 😔
กว่าจะตัดสินใจทำร้ายตัวเองได้ พี่คงคิดมาเยอะมากๆ ขอให้ไปสู่สุขคตินะคะ คนที่ตัดสินใจแบบนี้ เราไม่เคยคิดว่าเขาคิดสั้นเลย 🙏
#พีทพีระ
1
742
หนหวย retweeted
โคตรรักมิตรภาพของเจเจต้าเหนิงเลย 💕ถึงจะเลิกกันไปแล้ว แต่ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันและยังสนิทใจกันเหมือนเดิม 🤍
และต่อมาระหว่างที่เจ้าทิพย์กำลังโดนต้อนสอบสวน ทองพญากำลังได้ใจจะสั่งตัดหัวเจ้าทิพย์แต่โดนปิ่นมณีเดินเข้ามาช็อตฟีลสั่งปลดถอนยศพระนางหน่อเจ้ากลางท้องพระโรงเลย ขนาดโดนปลดแล้วยังจะปากดีอีกนะ สู้ปิ่นมณีไม่ได้เลยสักนิด ดีเเต่ปาก จากที่จะสั่งตัดหัวเขากลายเป็นจะโดนตัดหัวเเทน #เพลิงพระนาง
ชอบความเดินเกมไวของปิ่นมณีในช็อตนี้สุดๆ เจ้าทิพย์ลวงเสกขระไปฆ่า ทองพญาที่บวชอยู่ธูปดับจนต้องถามพระเรื่องแม่ ขณะนั้นปิ่นมณีกับบัวไหลก็เข้าไปด่าถึงในวัดจนทองพญาต้องสึกกลับมาทวงอำนาจ แต่ในตอนต่อไปก็โดนปิ่นมณีในฐานะพระมหาเทวีเจ้าดักปลดยศทองพญาเพื่อปกป้องเจ้าทิพย์ สะใจมาก #เพลิงพระนาง
หนหวย retweeted
สวยตาแตกมาก สะบัดตูดทีคนข้างล่างเสียงเหิน
ละชุดนี้คือสวยมากกกกกกก สีผมใดใดที่เข้ากับหน้า เข้ากับชุด เล่นหูเล่นตาเล่นกับใจคน สเตรทสาวยังแอบหวั่นไหวแทบสิ้นพระชนม์
หนหวย retweeted
แล้วจริงงงง ทำงานไวก็เป็น คงเลือกปฏิบัติสินะ😌
#โหนกระแส #บุ๋มปนัดดา
ผ่าคลอดยังไม่ถึง 24 ชั่วโมง สามียืนอยู่ข้างเตียงแล้วพูดว่า
"เงินไม่พอ ก็ไปยืมแม่เธอก่อนสิ"
เงินเดือนเขาตลอด 4 ปีที่แต่งงาน รวมกว่า 1.6 ล้าน อยู่กับแม่เขาทั้งหมด
สุดท้ายคนที่ควักเงินจ่ายค่าโรงพยาบาลแทนเขา คือแม่ฉัน ที่ขายกับข้าวถุงอยู่ในตลาด
ฉันชื่อน้อย อายุ 32 เป็นครูอนุบาล เงินเดือน 25,000
สามีชื่อต้น อายุ 35 เป็นช่างซ่อมบำรุงในโรงงาน รวมโอทีเดือนละประมาณ 35,000
วันแรกที่แต่งงาน เขาตกลงกับฉันไว้ข้อหนึ่ง
เงินเดือนของเขา จะให้แม่เก็บทั้งหมด
"แม่พี่เก็บเงินเก่ง พี่ให้แม่ดูแลตั้งแต่เริ่มทำงาน ไม่เคยมีปัญหาเลย"
ฉันไม่ได้ค้าน
เงินอยู่กับใครก็เหมือนกัน ขอแค่เป็นเงินเก็บเพื่ออนาคตของครอบครัว
สี่ปีที่ผ่านมา ค่าเช่าห้อง ค่ากิน ค่าน้ำค่าไฟ ของใช้ทุกอย่างในบ้าน จ่ายด้วยเงินเดือนฉัน
เขาไม่มีเงินเติมน้ำมัน ก็มาขอฉัน
ใครถามว่าทำไมสามีไม่ช่วยออกค่าใช้จ่าย
ฉันจะยิ้มแล้วตอบว่า
"เขากำลังเก็บเงินก้อนใหญ่ให้ครอบครัวค่ะ"
ฉันเชื่อแบบนั้นจริง ๆ
ฉันเคยถามนะ
ครั้งหนึ่งตอนกินข้าวที่บ้านแม่สามี ฉันถามขึ้นมาเฉย ๆ ว่าตอนนี้เก็บได้เท่าไหร่แล้ว
แม่สามียิ้ม ตักกับข้าวใส่จานให้ฉัน
"ผู้หญิงแต่งงานแล้ว อย่ามัวนั่งนับเงินผู้ชายเลยลูก"
ทั้งโต๊ะหัวเราะ
ฉันก็หัวเราะตาม
ท้องได้เจ็ดเดือน ฉันขออีกครั้ง
ขอให้กันเงินส่วนหนึ่งไว้ในบัญชีที่เราสองคนเข้าถึงได้ เผื่อฉุกเฉิน
ต้นไม่พอใจ
"แม่พี่ไม่ได้เอาเงินไปไหน จะย้ายไปย้ายมาทำไม"
ฉันท้องแก่แล้ว ไม่อยากทะเลาะ
เลยเอาเงินเก็บของตัวเอง ทยอยซื้อของให้ลูกจนครบ
วันคลอด ฉันมีภาวะแทรกซ้อน ต้องผ่าคลอดฉุกเฉินก่อนกำหนด
ลูกสาวต้องอยู่ตู้อบสองวัน
ประกันสังคมจ่ายได้ส่วนหนึ่ง ยังเหลือที่ต้องจ่ายเองอีกสี่หมื่นกว่า
เงินเก็บของฉัน หมดไปกับค่าฝากครรภ์และของใช้ลูกตั้งนานแล้ว
ฉันนอนอยู่บนเตียง ขยับตัวทีแผลก็เจ็บ
"พี่ไปบอกแม่หน่อย ขอถอนเงินที่เก็บไว้มาก่อน"
เขาออกไปโทรศัพท์
เกือบครึ่งชั่วโมงถึงเดินกลับมา หน้าไม่ดีเลย
"แม่บอกว่าตอนนี้ยังเอาออกมาไม่ได้"
"ทำไมคะ"
"ส่วนหนึ่งฝากประจำไว้ อีกส่วน... ปีที่แล้วแม่เอาไปต่อเติมชั้นสองให้บ้านน้องชาย"
ฉันนิ่งไป
เรื่องบ้านแม่ต่อเติมชั้นสอง ฉันรู้
ตอนนั้นต้นบอกว่าเป็นเงินของแม่เอง
"แล้วที่เหลือล่ะ"
"แม่บอกต้องเช็กก่อน"
"เงินของพี่เอง เหลือเท่าไหร่ พี่ยังไม่รู้เลยเหรอ"
เขาเริ่มหงุดหงิด
"เงินไม่พอ ก็ไปยืมแม่เธอก่อนสิ"
คืนนั้น ฉันโทรหาแม่
ไม่ได้บอกว่าเท่าไหร่ บอกแค่ว่าเงินค่าโรงพยาบาลขาดนิดหน่อย
เช้าวันรุ่งขึ้น เงินสามหมื่นห้าเข้าบัญชี
เงินที่แม่ขายกับข้าวถุงในตลาด เก็บมาทีละทัพพี
ตามมาด้วยข้อความเสียง
"ไม่ต้องรีบคืนนะลูก เดี๋ยวแม่ปิดแผงสองวัน ไปหาหนูกับหลาน"
ฉันกอดโทรศัพท์ร้องไห้อยู่นาน
ไม่ใช่เพราะเงินสามหมื่นห้า
แต่เพราะวันที่ฉันคลอดลูก คนที่ฉันต้องโทรขอความช่วยเหลือ ไม่ใช่สามี
แต่เป็นแม่ ที่ขนาดแอร์ยังไม่กล้าเปิด
ออกจากโรงพยาบาลได้วันเดียว แม่สามีมาเยี่ยมหลาน
หิ้วเสื้อผ้าเด็กมาหนึ่งถุง ยิ้มแป้น
"ของลูกน้องชายต้น ใส่ไม่ได้แล้ว ยังใหม่ ๆ อยู่ เอามาให้ จะได้ไม่ต้องซื้อ"
"เห็นไหม คลอดเรียบร้อยดี เรื่องเงินทองไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก"
ฉันพูดอย่างสุภาพที่สุด
"แม่คะ เงินที่พี่ต้นฝากแม่เก็บ หนูขอดูยอดบัญชีหน่อยได้ไหมคะ"
รอยยิ้มแม่สามีหายไปทันที
"จะดูทำไม นั่นเงินลูกชายฉัน"
"หนูเข้าใจค่ะ แต่ตอนนี้เรามีลูกแล้ว หนูอยากวางแผนค่าใช้จ่ายด้วยกัน"
"ทำไม คิดว่าฉันโกงเงินลูกตัวเองเหรอ"
ฉันหันไปมองต้น
เขาลุกขึ้น จับไหล่แม่ไว้
"แม่อย่าไปถือสาเลย เขาเพิ่งคลอด อารมณ์ไม่ค่อยดี"
ก่อนกลับ แม่สามีพูดตรงหน้าประตู เสียงไม่ดัง แต่ดังพอให้ฉันได้ยิน
"เมียแกเริ่มเปลี่ยนไปแล้วนะ"
คืนนั้น ต้นบอกว่าฉันทำให้แม่เขาเสียหน้า
ฉันไม่เถียง
ฉันพูดแค่ว่า
"ได้ งั้นตั้งแต่เดือนหน้า ค่าเช่าห้อง พี่จ่ายนะ"
เขาชะงักไป แล้วหัวเราะ
"พี่จะเอาเงินที่ไหนมาจ่าย เงินพี่อยู่กับแม่หมด"
ตอนที่เขาพูดประโยคนั้น
เขาไม่รู้สึกเลยว่ามีอะไรผิด
ฉันมองลูกสาวที่หลับอยู่ข้าง ๆ แล้วก็เข้าใจทุกอย่าง
สี่ปีที่ผ่านมา ฉันไม่ได้เลี้ยงบ้านหลังเดียว
ฉันเลี้ยงสองหลัง
วันรุ่งขึ้น ฉันลงมือทำเรื่องหนึ่ง
อีกสามวันต่อมา แม่สามีโทรหาต้นกลางดึก ซักเขาอยู่ยี่สิบนาทีเต็ม
(ตอนจบจะลงในคอมเมนต์ รออัปเดตได้ครับ)
ดัดแปลงจากเรื่องจริง ตัวละครและรายละเอียดบางส่วนมีการเปลี่ยนแปลง)
กรี๊ดดดด นี่สิ่นะ มีลูกเมื่อพร้อมของจริง ซับพอตตามความฝัน ความชอบลูกได้ ส่วนกูนั้นนนน55555 มองลูกเขาวนไปปป #พายุ
พ่อน็อตพาพายุไปอิตาลีเพื่อเก็บประสบการณ์การขับโกคาร์ทจริงๆ ซึ่งคนที่พ่อน็อตแท็กคือ Karol Basz เป็น CEO ของ KB racing experience ซึ่งเกี่ยวกับกิจกรรมด้านมอเตอสปอร์ตนี่แหละ ที่สำคัญคือเค้าเป็นแชมป์โลกโกคาร์ทปี 2015 ด้วย!!!
สรุปคือพ่อน็อตพาพายุไปเรียนรู้กับมืออาชีพและประสบความสำเร็จในวงการจริงๆอะ🥹🥹🥹 ยุสู้สู้น้า รอดูยุค่อยๆเติบโตไปในวงการนี้นะคับ✌🏻
1,902
หนหวย retweeted
เจ้าของร้านเบเกอรี่เดินมาหาพนักงานหญิงที่ทำงานด้วยกันมา 4 ปี แล้วพูดว่า
“พรุ่งนี้ถ้ายังพาลูกมาด้วย พี่คงให้ทำงานไม่ได้แล้วนะ”
พนักงานหญิงหน้าซีด ก่อนถามกลับ
“แล้วถ้าหนูไม่มีที่ให้ลูกอยู่จริง ๆ ล่ะพี่”
เจ้าของร้านเงียบไปครู่หนึ่ง
“งั้นเราต้องคุยกันว่าจะทำยังไง”
แป้ง อายุ 31 ปี ทำงานในร้านเบเกอรี่แห่งหนึ่งที่เชียงใหม่ มีลูกสาววัย 7 ขวบชื่อข้าวหอม
เธอแยกทางกับสามีมาสองปี ลูกอยู่กับเธอ ส่วนยายช่วยดูแลหลังเลิกเรียน
แต่วันจันทร์ยายต้องเข้าโรงพยาบาลกะทันหัน เพราะมีอาการปวดท้องรุนแรง แพทย์ให้นอนสังเกตอาการ
แป้งจึงไม่มีคนรับลูกหลังเลิกเรียน
เธอโทรหาญาติหลายคน แต่ทุกคนติดงาน
สุดท้ายจึงพาลูกมาที่ร้านหลังเลิกเรียน โดยให้นั่งทำการบ้านอยู่มุมหลังเคาน์เตอร์
วันแรกไม่มีปัญหา
วันที่สอง ข้าวหอมเดินตามแม่เข้าไปใกล้พื้นที่อบขนม เพราะอยากเข้าห้องน้ำที่อยู่ด้านหลัง
ตอนนั้นพนักงานอีกคนกำลังยกถาดร้อนออกจากเตา
ทุกคนตกใจ
โชคดีที่ไม่มีใครบาดเจ็บ
แต่พี่ก้อย เจ้าของร้านวัย 44 ปี เห็นเหตุการณ์จากกล้องวงจรปิด
เธอเรียกแป้งมาคุยทันที
“พี่เข้าใจว่าแป้งลำบาก แต่ตรงนั้นมันอันตรายนะ”
แป้งก้มหน้า
“หนูขอโทษค่ะ ต่อไปจะไม่ให้ลูกเดินเข้าไป”
“แต่เด็กเจ็ดขวบ เราจะให้เขานั่งนิ่งหลายชั่วโมงทุกวันก็คงไม่ได้”
แป้งน้ำตาคลอ
“หนูไม่มีคนช่วยจริง ๆ ค่ะพี่”
ก้อยถอนหายใจ
“พี่ไม่ได้จะไล่แป้งออก แต่พรุ่งนี้พาลูกมานั่งในร้านแบบนี้อีกไม่ได้แล้ว”
แป้งกลับบ้านคืนนั้นด้วยความกังวล
เธอนั่งคิดจนดึกว่าจะทำอย่างไร ถ้าต้องหยุดงานหลายวัน รายได้ก็จะหายไป แต่ถ้าทิ้งลูกไว้บ้านคนเดียวก็ทำไม่ได้
เช้าวันรุ่งขึ้น แป้งโทรมาขอลางานหนึ่งวัน
ก้อยตอบว่า
“ได้ แต่พี่อยากให้แป้งแวะมาคุยกันตอนสะดวกหน่อย”
ช่วงบ่ายแป้งพาลูกมาที่ร้านหลังหมดเวลางานของตัวเอง
เธอคิดว่าเจ้าของร้านคงจะให้เซ็นใบลาเพิ่ม หรืออาจบอกให้หางานใหม่
แต่พอไปถึง ก้อยกลับวางตารางเวรลงบนโต๊ะ
“พี่ลองคุยกับคนในร้านแล้วนะ”
แป้งมองอย่างสงสัย
ก้อยอธิบายว่า งานอบขนมช่วงเช้าต้องใช้คนเต็มจำนวน แต่ช่วงบ่ายมีพนักงานบางคนที่สะดวกสลับเวลาทำงานได้
เธอจึงเสนอให้แป้งเปลี่ยนไปทำกะเช้าชั่วคราว ตั้งแต่ตีห้าถึงบ่ายโมง โดยจะจัดให้หยุดพักตามปกติ และให้พนักงานอีกคนที่สมัครใจมารับช่วงบ่ายแทน
แป้งรีบถาม
“แล้วลูกหนูล่ะคะ”
“ตอนเช้าก่อนโรงเรียนเปิด แป้งมีใครช่วยพาไปส่งได้ไหม”
แป้งคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“พี่สาวหนูอยู่ไม่ไกลค่ะ เขาเริ่มงานเก้าโมง น่าจะช่วยได้ถ้าหนูออกค่าเดินทางให้”
ก้อยพยักหน้า
“งั้นลองถามพี่สาวก่อน ถ้าเขาสะดวก เราค่อยปรับตารางกัน”
แป้งโทรหาพี่สาวตรงนั้น
พี่สาวตกลงช่วยรับข้าวหอมไปส่งโรงเรียนในช่วงเช้า ส่วนหลังเลิกเรียนแป้งจะเป็นคนไปรับเอง
เมื่อจัดการลงตัว ก้อยจึงบอกว่า
“ลองแบบนี้หนึ่งสัปดาห์ก่อนนะ ถ้าไม่ไหวก็มาคุยกันใหม่”
แป้งยกมือไหว้
“ขอบคุณมากค่ะพี่”
ก้อยรีบโบกมือ
“ไม่ต้องไหว้หรอก พี่ก็ต้องดูว่าร้านทำงานไหวไหมเหมือนกัน”
แป้งยิ้มทั้งน้ำตา
ก่อนกลับ เธอถามบางอย่างที่ค้างใจมาตลอด
“พี่ก้อย วันนั้นพี่โกรธหนูมากไหม”
ก้อยตอบตรง ๆ
“โกรธสิ”
แป้งหน้าเสียอีกครั้ง
ก้อยพูดต่อ
“พี่ตกใจมากกว่า ถ้าเด็กโดนถาดร้อนลวกขึ้นมา พี่จะทำยังไง”
แป้งพยักหน้า
“หนูรู้ค่ะ วันนั้นหนูก็ตกใจ”
“พี่รู้ว่าแป้งรักลูก แต่พี่ก็ต้องดูแลคนอื่นในร้านด้วย”
แป้งเงียบไปพักหนึ่ง
ก่อนตอบว่า
“หนูเข้าใจแล้วค่ะ”
ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ แป้งทำกะเช้าได้ตามที่ตกลง พี่สาวช่วยส่งลูกไปโรงเรียน ส่วนยายก็ออกจากโรงพยาบาลและกลับมาพักฟื้นที่บ้าน
วันศุกร์ ก้อยเรียกแป้งมาถามว่า
“เป็นไงบ้าง เหนื่อยไหม”
แป้งหัวเราะ
“เหนื่อยค่ะพี่ ตีสี่ต้องตื่นแล้ว”
“แล้วอยากกลับกะเดิมไหม”
“ถ้ายายหายดีแล้ว หนูค่อยกลับค่ะ ตอนนี้แบบนี้สะดวกกว่า”
ก้อยพยักหน้า
“ได้ เดี๋ยวเราดูตารางกันอีกที”
เย็นนั้นแป้งพาลูกสาวแวะซื้อขนมที่ร้าน
ข้าวหอมเห็นก้อยก็รีบเดินเข้าไปหา
“ป้าก้อยคะ หนูมีอะไรจะให้”
เธอยื่นกระดาษวาดรูปหนึ่งแผ่น
ในรูปมีผู้หญิงสามคนยืนหน้าร้านขนม
ก้อยถามว่า
“ใครบ้างเนี่ย”
ข้าวหอมชี้ทีละคน
“คนนี้แม่ คนนี้หนู แล้วคนนี้ป้าก้อยค่ะ”
ก้อยยิ้ม
“แล้วทำไมป้าตัวใหญ่ที่สุดเลย”
ข้าวหอมตอบทันที
“เพราะป้าดุที่สุดค่ะ!”
แป้งหน้าเหวอ
“ข้าวหอม!”
แต่ก้อยกลับหัวเราะเสียงดัง
“เออ ป้าดุจริง!”
เธอรับรูปมา ก่อนถามเด็กหญิงว่า
“แล้วหนูยังอยากมาร้านป้าอีกไหม”
ข้าวหอมพยักหน้า
“อยากค่ะ แต่แม่บอกว่าต้องมาซื้อขนมเฉย ๆ ห้ามเข้าไปหลังร้านแล้ว”
ก้อยยิ้ม
“ถูกต้องเลย”
จากนั้นหันไปถามแป้ง
“ลูกสาวตัวแค่นี้ยังจำกติกาได้แล้วนะ”
แป้งหัวเราะ
“จำได้ค่ะพี่ เพราะหนูพูดทุกวัน!”
หนหวย retweeted
ใครผิดทีนี้ Driver ผิดหรือผู้โดยสารผิด ⁉️
💥ผู้โดยสารหิวจะกินอาหารในรถ คนขับไม่ยอมจะไล่ลงจากรถ เพราะเป็นกฎที่ตั้งเอาไว้ ห้ามทานอาหารในรถและให้กดยกเลิกงาน แต่ผู้โดยสารที่อยู่ในการโมโหหิว เปิดประตูรถไปกระแทกกับขอบทางอย่างจัง จนคนขับเกิดอาการหัวร้อน ด่าผู้โดยสารไม่หยุด
































