Harun Kaban

SİZE ÇOK ÖNEMLİ BİR MESAJIM VAR: Hasidik Yahudiler’in siyonist kolu Chabad’lar ile ilgili yayınladığımız belgeselimiz 2 haftada 69 milyon kez izlendi. Bu bizim için bir rekor. Bu konu daha önce defalarca kez başkaları tarafından çekilmiş olsa da, bizim belgeselimize gösterdiğiniz özel ilgi için teşekkürler. Ancak geçmiş yıllara ait bazı görüntüler sanki bu belgeselde yaşanmış ve yeni olaylarmış gibi her yerde paylaşılıyor. Yine bu etkileşimin neticesinde toplumumuzdaki bazı kesimler tarafından adeta abartılarak kahramanlaştırıldığımı da görüyorum.  Ve tüm bunların çok daha önemli bir gerçeği gölgede bırakmasından rahatsızlık duyuyorum. Bu yüzden şu an sahip olduğum popülerliği işte bu önemli gerçeğe dikkat çekmek için değerlendirmek istiyorum; dünyanın en büyük hapishanesine dönüşen Gazze’ye.  Sadece İstanbul’daki Beykoz ilçesi kadar küçültülmüş bir alanda 2.000.000 milyondan fazla insan yaşam mücadelesi veriyor. Ve ne mizah akımının, ne sahte Amerika karıştı görüntülerinin, ne de benim abartılmamın bu insanlara hiçbir faydası yok. Bugün daha önce hiç olmadığım kadar gündemdeyim. Eğer bu kadar büyük bir ilginin, milyonlarca görüntülenmenin ve sosyal medyada oluşan bu enerjinin bir anlamı olacaksa size çağrım şudur. Filistin’de kaderine terk edilmiş ve yardıma muhtaç yüzbinlerce insan var. Size bir bağış linki vermiyorum. Ama siz de eğer benim gibi düşünüyorsanız, güvendiğiniz yardım kuruluşları aracılığıyla bu insanlara yardım edin. Özellikle çocuklar. Bazıları evini, bazıları ailesini, bazıları geleceğini kaybetti. Bu çocukların sesi yeteri kadar duyulmuyor. En azından, gündemin ürettiği bu enerjiyi sosyal medyada doğru paylaşımlar yaparak bu çocukların sesi olmaya dönüştürün. Türk Aklını kullanın.

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığımız tarafından “Türkiye Yüzyılı: İletişimin Yüzyılı” temasıyla Ankara’da düzenlenen 2. İletişim Şûrası'nın açılışı, Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın teşrifleriyle gerçekleştirildi.

Mücadele sonuna kadar. Bu defa şerefsiz darbeciler, şerefsiz paraleller başaramayacak.

Reynmen, kariyerinin başında ailesiyle yaşadığı zorlukları anlattı: 🔹 “Vallahi tecrübeyle sabit.” 🔹 “Ben babamı, annemi falan silip attım yani.” 🔹 “Babam bana gelip ‘Boş boş işlerle uğraşıyorsun oğlum’ diyordu.” 🔹 “Ağzı da biraz bozuktu.” 🔹 “Yaşlanınca düzeldi.” 🔹 “Sürekli babam tarafından zorbalanıyordum.” 🔹 “Benim, ben bu kadar uzakken yaptığım şeye...” 🔹 “Babama anlatmam mümkün değildi.” 🔹 “Ben de babamı aklımın içinde bir yerde saldım.” 🔹 “Sonra bir an geldi.” 🔹 “Babam benim yaptığım şeyle ilgili ‘Ha abi, bu çocuk bir şey yapıyor herhalde’ dedi.” 🔹 “Bir gün Cuma'dan çıktık.” 🔹 “Benimle fotoğraf çekilmek isteyen çocuklar vardı.” 🔹 “Babam çok da ilgilenmiyor gibi baktı.” 🔹 “Hiçbir şey sormadı, devam etti.” 🔹 “Sonra bir gün beni aradı.” 🔹 “‘Oğlum, YouTube’a şunu çeksen nasıl olur?’ dedi.” 🔹 “Vay a...” 🔹 “‘Nasıl ya?’ dedim.” 🔹 “‘Ne diyorsun baba sen?’” 🔹 “‘Nereden biliyorsun YouTube’u?’” 🔹 “Bir şeyi çok istediğinde, o şeyi yaptığın zaman her şey sana göre şekil almaya başlıyor.”