Ahmet Abakay

Bu soruyu alıntılayarak cevaplıyorum çünkü peşine benzer başka pek çok soru / eleştiri / yorum takılmış. Bir retorik soru olmadığını, gerçekten sorulduğunu kabul etsek bile muhatabı benim yazdığım eleştiri değil. Çünkü yazdığımı okuduysanız (okumasanız niye onunla ilgili bir soru sorasınız?) zaten ne istediğimi söylediğimi, hatta tüm yazdığımın bununla ilgili olduğunu görürsünüz: Sistemin işçi ve iş güvenliğiyle, insan hayatına biçtiği fiyatla ilgili politikalarıyla doğrudan ilgili böyle bir facia yaşanmış. Muhalefet liderinin bununla ilgili "mübarek Regaip Kandili'mizi" kutlar gibi, iktidardan herhangi bir milletvekilinin ya da Camışdamı Kaymakamlığı'nın da altına imzasını atabileceği "formalite" / kopyala yapıştır bir mesaj yazmamasını istiyorum... Daha iyisini, en azından "mış gibi yapma" oyununun hakkını vermeye azıcık kafa yoranını, o kadarcık zahmet etmesini istiyorum. Bugün 10 Kasım, kolayına kaçayım. Kemalist misiniz? "Yarın bize Ata'mızla birlikte 17 işçimizin de yasını tutturacaklar" dersiniz... Anti-Kemalist misiniz? "Yarın 88 yıl önce ölen bir siyasi liderin yasını tutmak serbest ama bugün feci biçimde ölen canlarımızın yasını tutmak yasak, susturacaklar, yayın yasağı getirecekler, 88 yılda değil bir günde unutturacaklar" dersiniz... Bir sürü şey dersiniz. Ben ne bileyim? Bu ülkede her gün işçiler ölüyor ama her gün bir patlamada 17 işçi ölmüyor, beş dakika ne diyeceğinize kafa yormaya değer. Herhangi bir şey. Gerçek bir üzüntü, gerçek bir dert etme, gerçek bir öfke, gerçek bir yanındalık hissi veren herhangi bir şey. Yoksa benim "nasıl bir tepki göstermesini beklersiniz muhalefetten?" sorusuna cevap olarak terli gömlek, çözülmüş kravat bağı, uykusuzluk imajlarına falan ihtiyacım yok. Özgür Özel benim Che Guevara'm olmayacak, öyle bir beklentim de yok. Zaten böyle olsaydı en başta "formalite" bir mesaj yazılmasına itiraz etmez, onun yerine daha siz bu soruyu sormadan "muhalefet neden şunu şunu yapmıyor?" derdim, değil mi? "Formalite", nihayetinde bir "form"a uymayı, onu kabul etmeyi gerektirir. Ama biz İngiltere'de, Almanya'da, Hollanda'da yaşamıyoruz. Muhalefet bu kadar büyük olayda, bir katliamda, bir faciada bile "form"a uyuyorsa, uymuyormuş gibi yapmaya bile zahmet etmiyorsa zaten ne kalır isteyecek? Sözgelişi, bir yerde "aile meclisi" kararıyla bir "namus cinayeti" işlenmiş. Kopyala / yapıştır bir mesajla "ölen kızımıza ve yakınlarına" baş sağlığı dilemezsiniz. Çünkü bunu yaptığınız anda o "namus cinayeti"ni de besleyen "formal" ve "normal"leri onaylamış olursunuz. İşte namus cinayeti ve "formal" olan dedim ya, yine sözgelişi, kocasının 30 yerinden bıçaklayarak öldürdüğü bir kadının hâlâ o adamın soyadıyla anılması bile kanıma dokunuyor benim. Aynı şekilde, daha önce defalarca işçi ölümlerinin göstermelik cezalarla ya da tamamen cezasız kaldığı bir ülkede yaşanan faciada, muhalefetin bu kopyala / yapıştır memur dilini kullanması da kanıma dokunuyor. Kimselerin retorik sorularıyla zaman ve enerji kaybetmeden, muhalefetin bu kadarcık olsun "mış gibi" yapmasını, "nihayetinde bu düzenle yaşayıp bu düzenden maaş alan memurlar" olduklarını bu kadar göze sokmamalarını istemeye hepimizin hakkı var. Söylenenin bağlamının dışına çıkıp bunu "Özgür Özel ne yapmalıydı? Ondan ne beklerdiniz?"e çevirirseniz, durduk yerde bana şu soruyu sordurursunuz: "Benim sizin baktığınız yerden baktığımı, Özgür Özel'e o kadar anlam yüklediğimi ve ondan bir şey bekleyeceğimi de nereden çıkardınız?"