«چرا بچهاتو به خاطر همجنسگرایی از پنجره پرت کردی پایین» واکنش هست اما واکنش دیر. واکنش به موقع یعنی وقتی رفیقم تو جمع به یکی با خنده فحش هوموفوبیک داد بزنم تو دهنش.
نمیتونم همزمان ارشد بخونم، مقاله بخونم، تا شب کار کنم، حرفهای تمرین کنم، دنبال زبان و مهاجرت باشم، مراقب زندگی اجتماعی و دوستام و غذای رژیمیم باشم و تنها زندگی کنممم
من ترسیدهام و مادرم را میخواهم. (ماشین خراب شده این یکی رو دیگه نمیتونم)
بیا از همه چی باهام حرف بزن
از اون گربه ای که امروز نازش کردی، غذایی که خوردی، اون همکارت که اذیتت میکنه، کفش جدیدی که دلت میخواد بگیری، خاطره های رندومی که یادت میافته
من از شنیدن تک تکشون لذت میبرم.
باید یه امتحان گواهینامه جدا برای رانندگی تو جنوب تهران وجود داشته باشه.
چون این امتحانی که من دادم، عبور موتوری از رو به رو، سه چرخه از عرض، یه پیرزن با عصا به صورت مورب، دوچرخه از پهنا و اتوبوس به صورت همزمان رو ساپورت نمیکنه.
دیتم با یه پزشک ورزشکار خوشگل رو کنسل کردم چون بینمون کمیستری وجود نداشت و من فقط با کارتنخواب سر کوچه میتونم کمیستری داشته باشم. اره اصلا جالب نیست.