هی میام خودمو سرگرم میکنم. که از یادم بری دو سه روزی بهت فکر نمیکنم. بعدش که تموم میشه و همه چی درست میشه میای دوباره. نیا تو مغزم، نیا تو قلبم.
من دوستت ندارم دیگ.
خسته شدم ازت.
تموم شو دیگه. از زندگیم پاک شو.
کاش میشد کل روزایی که باهات داشتم هم از ذهن و مغزم پاک میکردم.
کاش یادم نمیومد که اصلا وجود داری.
کاش یادم میرفت که اصلا دوستت دارم.
پشیمون نکنید ، آدمی رو که بعد از کلی بی اعتمادی و آسیب دیدن؛ همهی جونشو جمع کرده و قلبشو دو دستی گذاشته کف دستات و واقعیترین و مهربونترین و عمیقترین ورژن خودش رو بهت نشون میده.
من نسبت به برند کادوهایی که برام میارن هم تنفر پیدا میکنم. پس اگه موندگار نیستین برام کادو هم نخرین چون نمیخوام حسم نسبت به برندهای مورد علاقم عوض شه. من خودم همه چی دارم.
مووان!؟!؟
من انقدر منتظرت میمونم تا یه روزی یه جایی گیر کنی و به کانتکت های گوشیت که نگاه میکنی بدونی فقط من میتونم کمکت کنم. نه که دلم بخواد گیر کنیا اینکه بدونی فقط منم که بیاندازه دوستت خواهم داشت.
قانونِ شيمى ميگه اگه شما در يك حلّال، بيشتر از ظرفيتش حل شونده بريزيد
اون محلول « سیر » ميشه و اصطلاحاً حل شونده رو بالا مياره...
آدما هم همينن، اگه بيشتر از ظرفيتشون
براشون زمان بذارى تورو پس مي زنن و خوبياتو بالا ميارن رو صورتت