nicobar (@jethanian) profile picture

nothing is valuable more than your freedom

Joined January 2015
Photo by nicobar (@jethanian)Photo by nicobar (@jethanian)Photo by nicobar (@jethanian)Photo by nicobar (@jethanian)Photo by nicobar (@jethanian)Photo by nicobar (@jethanian)Photo by nicobar (@jethanian)Photo by nicobar (@jethanian)Photo by nicobar (@jethanian)Photo by nicobar (@jethanian)
แจก spreadsheet สำหรับ #วางแผนภาษี 2026 ค้าบ (ภงด.91) - มีหน้า review สิทธิลดหย่อนรวมๆ - link สูตรคำนวณไว้ เขียนว่าใช้ลดไปกี่ % - แบ่งหมวดตามสี - มีโน๊ตเรื่องเอกสารที่ต้องใช้ ** ใครจะใช้สิทธิลดหย่อนต้องซื้อในปีภาษีนี้น้า (ไปซื้อปีใหม่มาลดไม่ได้เด้อ) docs.google.com/spreadsheets…
30
30,083
151
40,244
2,721,319
บางทีหมอก็พูดไปตามหน้าที่ พูดตามผลเลือด ไม่อาจทราบได้ว่าคนไข้วิ่งมาราธอนหรือเปล่า
เพื่อนฉันวิ่งมาราธอน สะสมระยะวิ่งเดือนละ 300km วันนี้ไปตรวจสุขภาพของบ. ไขมันเกินนิดหน่อย นน.ปริ่มๆ หมอบอกว่า คุณต้องออกกำลังกายบ้างนะครับ ลดน้ำหนักด้วย แต่หมอที่พูดร่างกลมจะล้นเก้าอี้แล้ว ถ้าฉันเจอแบบนี้ ขอเปลี่ยนหมออ่ะ บอกให้คนไข้ออกกำลัง แต่ตัวเองออกยัง
10
20,336
39
8,646
750,773
เห็นเวียดนามเจริญ ก็ไปจิกหัวด่าเค้า เห็นมาเลย์จะเป็นประเทศรายได้สูงอีกไม่กี่ปี ก็ไปด่าเค้าเรื่องศาสนา วันๆทะเลาะกับเขมรเรื่องชุดไทย คุณภาพใกล้เคียงกันละ ชาตินิยมแบบคนโง่ พาชาติล่มจำให้หมด
สุดท้ายคนเข้าใจกันยังว่าประเทศเราไม่อุดมสมบูรณ์อีกต่อไปแล้วจริงๆ บางคนมัวแต่มาชาตินิยม ไม่ได้ดู issue ตอนนี้เล้ย
38
11,374
63
6,541
234,863
nicobar retweeted
248
600
32,918
คนไข้ประเทศไทยสบายสุดแล้วจริงๆ พูดอีกรอบ นัดspecialist แล้วไม่มาเพราะลางานไม่ได้ แล้วจะมาวันไหนอีกก้ได้ มาเจอหมอคนไหนก็ได้ สบายสุดๆ ชี้แจงอะไรนิดหน่อยก็ร้องเรียน หมอโดนด่า เกิดเป็นคนไทยสบายที่สุดแล้วววววว🫩
7
1,960
35
735
77,556
nicobar retweeted
มีทฤษฎีนึงบอกว่า สิ่งที่มาถึงช้า ไม่ได้แปลว่ามาช้าเกินไป แต่อาจเป็นเพราะกำลังรอให้เราเติบโต และพร้อมรับมันในเวลาที่เหมาะสม บางความสำเร็จก็ต้องรอให้เรามีวุฒิภาวะ และบางโอกาสอาจมาถึงในวันที่เรามีความสามารถมากพอที่จะรักษามันไว้ ทุกอย่างมันมีจังหวะเวลาของมันอ่ะ เขาถึงเรียกว่าจังหวะชีวิตไง
19
11,207
48
11,838
262,226
nicobar retweeted
แอบเบื่อกับการที่ทุกอย่างต้องเป็น Subscription เหมือนกันนะ เมื่อก่อนซื้อโปรแกรมครั้งเดียวก็ใช้ได้ยาว ๆ เดี๋ยวนี้หยุดจ่ายเมื่อไหร่ก็ใช้ไม่ได้ละ เหมือนเราไม่ได้เป็นเจ้าของอะไรจริง ๆ เลย
8
4,832
30
2,357
97,726
สิ่งที่ผิดปกติคือ รัฐ ที่ไม่มีระบบ Social security ที่แข็งแกร่งพอจนคนสามารถเกษียณได้และอยู่ได้ด้วยเงินกองทุนหลังเกษียณแบบพ้น poverty line ระบบกตัญญูรู้คุณเลยถูกเอามาทดแทนความผิดพลาดของรัฐ อีกอย่าง ลูกที่จบมหาลัย ส่วนใหญ่ อายุราวๆ 22 ปี หลังจากทำงานตั้งตัวได้ ส่วนมากแล้วก็ไม่รบกวนเงินพ่อแม่อีก คือพ่อแม่แค่ทำงานเลี้ยงลูกเพียง 22 ปี แต่ลูกต้องให้พ่อแม่อีกกี่ปีถึงจะจบหนี้ชีวิต(ที่ไม่ได้ขอมาเกิดด้วยซ้ำ) ไม่สามารถบอกได้เพราะไม่มีใครรู้อายุไขของพ่อแม่ แล้วลูกจะตั้งตัวได้ตอนไหน ชีวิตที่เหลือของลูกจะเป็นยังไงต่อ พ่อแม่ต้องพร้อมตั้งแต่แรก ต้องเก็บเงินเกษียณของตัวเองไปด้วย หรือวางแผนการเงินก่อนจะมีลูกไหม ไม่ใช่ส่งต่อความจนจากรุ่นสู่รุ่น ไม่จบสิ้น
ขอดีเฟ้นนิดนึงได้มั้ยคะ ทำไมถึงมองว่าการส่งเงินให้พ่อแม่เป็นเรื่องผิดปรกติละ ในเมื่อเราเป็นลูกเมื่อเราเรียนจบมีหน้าที่การงานทำเราก้สมควรที่จะตอบแทนบุญท่าน พ่อแม่ทุกคนไม่ได้รวยเสมอไปไม่ได้มีเงินบำเหน็จบำนาญกินบางคน มีแต่เงินคนแก่เดือนละ600แล้วถ้าเราๆผู้ซึ่งเป็นลูกไม่ให้แลัวเค้าจะอยู่ยังไง จริงอยู่ที่พ่อแม่บอกว่าลูกไม่จำเป็นต้องส่งให้พ่อแม่แต่จงใช้ชีวิตให้ดี แต่คำถามคือสังคมไทยมีกี่เปอร์เซ็นต์ที่มีความพร้อมแบบนี้
6
180
4
156
25,971
ตอนเรียนจบทำงานใหม่ๆ คิดว่าความสำเร็จคือการได้เป็น manager ตอนนี้อายุ 30 ละ ความสำเร็จ คือ การได้ทำงานที่มีความสุข เลิกงานตรงเวลา ได้มีชีวิตของตัวเองหลังเลิกงาน และวันเสาร์อาทิตย์ ที่สำคัญคือ การไม่ได้เป็นหัวหน้าใคร
33
6,196
94
3,152
156,969
ยิ่งมาอยู่ ยิ่งรู้สึกจริงๆ ไทยมีดีแค่ห้าง อาหาร กับระบบสาสุขที่สปอยคนไข้จนเสียคน ที่เหลือบ้ง
เที่ยวต่างประเทศทีไร ทำให้รู้สึกว่าบ้านเราไม่เจริญซักที
5
263
7
285
11,900
พ่อแม่ของคุณจะไม่เห็นคุณชรา คู่ชีวิตของคุณไม่เคยรู้จักคุณตอนเด็ก และลูกๆ ของคุณจะไม่ทันคุณตอนหนุ่มสาว คุณคือคนเดียวที่เห็นทุกเวอร์ชันของตัวเอง ดูแลตัวเองให้ดี ให้คุณค่าตัวเอง และรักตัวเอง เพราะคุณคือเพื่อนคู่ชีวิตของตัวเอง
27
31,942
104
29,082
695,853
เคยมีติวเตอร์ท่านนึงบอกว่า ก็รายได้พอๆกับพนักงานเซเว่นอะแหละ แต่พนักงานเซเว่นได้กลับบ้านนอน หมอไม่
ตอน intern1 คือ ได้เงินเดือนประมาณ 45k (รวมเงินเดือนเงินเวรทุกๆอย่าง) ตอนนั้นคุยกับพี่ชายว่าลองนับเวลาทำงานทั้งหมดของเรา มัน = 3 เท่าของเวลาทำงาน 8 ชม. × 5 วัน ได้ข้อสรุปว่าจริงๆเราได้เงินพอๆกับอาชีพอื่น แต่แค่เราทำงานเวลา 3 เดือนภายในเดือนเดียว เราเลยได้เงินเดือน 15k × 3 = 45k
2
439
5
495
36,737
nicobar retweeted
แต่ที่เจอมาคือ รพ จังหวัดแห่งนึง staff ER 7 คน ไม่ต้องอยู่ดึก“สักเวรเดียว” อยู่แค่เช้า บ่าย แบบเวรนึง มี staff ER 1-2 คน ที่เหลือoff ไม่มีstand by / on call ด้วยซ้ำ เวรดึกให้ int 1 คน รับจบหมด ออกเหตุ รับrefer รับใหม่ทุกเคส โคตรอุ฿
"ER มีสตาฟอยู่เวรแล้ว ไม่ต้องมี Intern ก็ได้" เป็นประโยคที่ได้ยินมาตั้งแต่เรียนจบ และไม่ว่าจะได้ยินอีกกี่ครั้ง ก็ยังไม่ชอบอยู่ดี ไม่เคยเข้าใจว่า การที่ ER มีสตาฟอยู่เวรแล้ว มันเกี่ยวอะไรกับการที่ Intern ไม่จำเป็นต้องมาอยู่เวร ER ? แล้วแผนกอื่นไม่มีสตาฟอยู่เวรกันรึยังไง ?! ส่วนตัวเป็น Intern ในยุคและในโรงพยาบาลที่ไม่มีสตาฟ ER คอย Cover ซึ่งพอมองย้อนกลับไปก็รู้สึกว่า การที่เรากล้าคิด กล้าตัดสินใจ กล้า Resuscitate คนไข้ และมี Clinical Reasoning ที่เป็นระบบมากขึ้น ก็มาจากการได้วน ได้อยู่เวร และได้เจอคนไข้ใน ER เยอะๆ นี่แหละ โดยเฉพาะช่วงก่อนไปเรียนต่อ ที่มีโอกาสได้วน ER 7-8 เดือนจาก 12 เดือน ซึ่งเป็นโอกาสทองของการฝึกฝนเลยก็ว่าได้ แต่การเรียนรู้แบบนั้นก็มีต้นทุน ทั้งความเครียด ความผิดพลาด และบางครั้งคนไข้ก็อาจต้องเป็นคนรับผลจากความผิดพลาดของเราที่ยังมีประสบการณ์ไม่มากพอ การมีสตาฟ ER จึงไม่ควรมองเป็นเหตุผลที่ทำให้ Intern ไม่จำเป็นต้องมาวนหรือตัดลดเวร ER ลง แต่ควรเป็นเหตุผลที่ทำให้ Intern ได้เรียนรู้ใน ER อย่างปลอดภัยมากขึ้น การมีสตาฟ ER ไม่ได้หมายความว่า จะต้องมีคนมาคอยสอน คอยจับมือ หรือ Cover ทุกเคสตลอดเวลา แต่หมายถึงการมี "Safety Net" ที่เปิดโอกาสให้ Intern ได้คิดเอง ตัดสินใจเอง ประเมินและดูแลคนไข้เอง ภายใต้การกำกับดูแลที่เหมาะสม โดยมีคนที่มีประสบการณ์มากกว่าคอยให้คำปรึกษา ช่วยตัดสินใจในเคสยากๆ และป้องกันไม่ให้ความผิดพลาดเล็กๆ กลายเป็นความเสียหายใหญ่ เพราะการเรียนรู้ที่ดี ไม่ใช่การปล่อยให้ Intern ต้องเอาตัวรอดเพียงลำพัง และก็ไม่ใช่การที่สตาฟทำทุกอย่างแทนจน Intern ไม่ได้ฝึกอะไรเลย ดังนั้น การที่ปัจจุบัน ER มีสตาฟมากขึ้น แล้วนำมาเป็นเหตุผลว่า Intern ไม่จำเป็นต้องมาวนหรือไม่จำเป็นต้องอยู่เวร ER มากเหมือนเมื่อก่อน ส่วนตัวกลับมองว่าเป็นดาบสองคม เพราะสุดท้าย คนที่เสียโอกาสในการฝึก Clinical Decision-Making, Resuscitation และการดูแลผู้ป่วยวิกฤต ก็คือตัว Intern เอง
1
158
6
70
11,355
ตอน intern1 คือ ได้เงินเดือนประมาณ 45k (รวมเงินเดือนเงินเวรทุกๆอย่าง) ตอนนั้นคุยกับพี่ชายว่าลองนับเวลาทำงานทั้งหมดของเรา มัน = 3 เท่าของเวลาทำงาน 8 ชม. × 5 วัน ได้ข้อสรุปว่าจริงๆเราได้เงินพอๆกับอาชีพอื่น แต่แค่เราทำงานเวลา 3 เดือนภายในเดือนเดียว เราเลยได้เงินเดือน 15k × 3 = 45k
นอกเรื่อง// พยาบาลบางคนไม่รู้จริงๆนะว่าหมออยู่เวร 1 เวร ไม่เหมือนของพยาบาล(เพราะเคยบอกแล้วเค้าตกใจกัน) เวรของหมอคือ 16-24 ชมหรือยาว ถึง 32-48ชมอ่ะ (บางสาขาต้องเข้าห้องผ่าตัดด้วย) เพราะต้องพ่วงเวลาทำการด้วยยาวๆไป ไม่ใช่อยู่แค่ 8 ชม หรือ 16 ชม เหมือนพยาบาล แล้วเวรของหมอไม่ได้ดูแค่วอร์ดเดียว ดูหลายวอร์ด บางทีดูทั้งรพ ทั้ง ER,ICU,Ward นอกแผนก🥲 1 เวรของหมอมันเลยคือค่าเวร(8ชม) x2x3 เพราะมันอยู่เบิ้ล เลยดูเหมือนได้เงินเยอะ อีกอย่างที่เข้าใจผิดกันบ่อยคือ โทรหาหมอเวรผิดคน เพราะสาเหตุนี้นี่แหละ เพราะ ตารางเวรของหมอ 1 เวร มันเป็นเวลาข้ามคืนด้วย เช่น เวรวันที่ 15 ตุลา 16:00-08:00 ของวันที่ 16 แต่พอพยาบาลมาเข้าเวรกลางคืนตอน เที่ยงคืน วันที่ 16 ก็ดูตารางเวรเป็นของวันถัดไปเลย คือวันที่ 16 เลยโทรหาชื่อหมอเวรวันที่ 16 แทน เลยมักมีเหตุการโทรหาหมอผิดคนตอน ตี2ตี3 บ่อย เพราะเหตุฉะนี้
2
1,966
28
1,312
133,341
ปีเตอร์แพนพูดถูก การเติบโตมันทั้งเหนื่อยและเจ็บปวดแต่ที่มากกว่านั้น คือฉันได้สูญเสียตัวตนและความสดใสในระหว่างการเติบโตไปเยอะมาก เผลอทำคนที่รักและตัวเองหล่นหาย แต่ฉันจะพยายามเติบโตอย่างดีเพื่อพาตัวฉันในตอนนั้นและพวกเขากลับมา
4
14,481
41
13,261
364,380
nicobar retweeted
ใครที่กำลังพยายามอยู่ สู้ ๆ นะคะ - มีแนวคิดหนึ่งที่ฟังดูขัดกับสิ่งที่เราคุ้นเคยมาก คือ การเจอเรื่องหนักในชีวิตมากเกินไป อาจไม่ได้ทำให้เรายิ่งมีแรงสู้ แต่กลับทำให้สมองแทบไม่เหลือแรงสำหรับการเรียนรู้เรื่องใหม่ - ต้นทางยกแนวคิดเรื่อง Mental Bandwidth หรือพื้นที่ความคิดที่เรามีอยู่ในแต่ละช่วงเวลา มาอธิบายว่า ความจำที่เราใช้คิดและจัดการเรื่องต่าง ๆ พร้อมกันมีขีดจำกัด - เวลาชีวิตเต็มไปด้วยเรื่องเงิน ความกังวล ความเครียด หรือปัญหาที่ยังแก้ไม่ได้ เรื่องเหล่านั้นเหมือนโปรแกรมที่เปิดค้างอยู่เบื้องหลัง ต่อให้ตอนนั้นเราไม่ได้กำลังจัดการมันโดยตรง สมองก็ยังต้องแบ่งพื้นที่ไปให้มันอยู่ดี - ลองนึกภาพว่ามีเรื่องค้างอยู่เต็มหัว ทั้งเงินที่ต้องจ่าย งานที่ยังไม่เสร็จ เรื่องในครอบครัว หรือเรื่องที่กำลังกังวล ทุกเรื่องเหมือนมีแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาเรื่อย ๆ สุดท้ายพื้นที่ที่เหลือให้คิดเรื่องตรงหน้าก็น้อยลง - พอพื้นที่ในหัวถูกใช้ไปกับเรื่องเหล่านี้มาก ๆ การเรียนรู้ก็จะเริ่มยากขึ้น อ่านหนังสือไปก็ไม่ค่อยเข้าใจ จำอะไรใหม่ ๆ ได้ยากกว่าเดิม และสุดท้ายอาจกลายเป็นแค่พยายามเรียนให้ผ่าน ๆ ไป มากกว่าจะมีสมาธิทำความเข้าใจจริง ๆ - บางคนจึงลงเอยด้วยการหยิบมือถือมาไถ ดูคลิปสั้น เล่นเกม หรือหาอะไรกินเพื่อหนีจากความรู้สึกตรงหน้า เพราะตอนนั้นสมองแทบไม่เหลือแรงให้จัดการเรื่องที่ยากกว่าแล้ว - เพราะแบบนี้ ต้นทางเลยมองว่า อย่าคิดว่าพอชีวิตลำบากมาก ๆ แล้วความลำบากจะผลักให้เรามีแรงสู้และลุกขึ้นมาพัฒนาตัวเองได้เองเสมอไป เพราะบางครั้งมันให้ผลตรงกันข้าม - ยิ่งเราคอยย้ำกับตัวเองว่าตอนนี้ชีวิตกำลังแย่ สมองก็ยิ่งเอาพลังไปใช้กับการรับมือปัญหาตรงหน้าก่อน จนแทบไม่เหลือแรงสำหรับการเรียนรู้หรือพัฒนาตัวเอง - เพราะการเรียนรู้เรื่องใหม่ต้องใช้ทั้งพลัง สมาธิ และเวลา แต่ถ้าในหัวกำลังมีเรื่องให้กังวลเต็มไปหมด สมองก็ยิ่งแบ่งพลังไปให้เรื่องเหล่านั้นก่อน - เพราะฉะนั้น การเอาความทุกข์มาเป็นแรงผลักแล้วบังคับตัวเองว่า ต้องขยันกว่าเดิม ต้องเรียนให้หนักกว่าเดิม ต้องพยายามให้มากกว่านี้ อาจไม่ได้ช่วยเสมอไป บางครั้งกลับยิ่งทำให้ในหัวแน่นกว่าเดิม - สิ่งที่แนะนำคือ เริ่มจากยอมรับก่อนว่า ตอนนี้พื้นที่ในหัวเราอาจเหลือน้อยจริง ๆ แล้วค่อยหาทางเอาภาระบางอย่างที่ไม่จำเป็นออก แทนที่จะทั้งแบกทุกอย่างไว้และบังคับตัวเองให้วิ่งเร็วขึ้นพร้อมกัน - เขาเปรียบไว้ประมาณว่า มันเหมือนเอากระสอบทรายกองไว้บนหลัง แล้วก็ยังบังคับตัวเองให้วิ่งเร็วกว่าเดิม ต่อให้พยายามแค่ไหน ภาระบนหลังก็ยังอยู่ - สิ่งที่ควรทำจึงเป็นการจัดการพื้นที่ความคิดของตัวเองก่อน แล้วค่อยเอาสมาธิที่เหลือไปลงกับสิ่งที่ต้องเรียนรู้ เหมือนเวลาต้มน้ำ ถ้าความร้อนกระจายไปทุกทาง น้ำก็เดือดช้า แต่ถ้ารวมความร้อนไว้จุดเดียว มันก็ทำงานได้เต็มที่กว่าเดิม ต้นทางแนะนำไว้ 3 วิธี 1. ปิดเรื่องที่กำลังแย่งพื้นที่ในหัวให้ได้มากที่สุด - ก่อนเริ่มเรียน พยายามตัดสิ่งที่ไม่เกี่ยวออกไปก่อน เพราะแค่เหลือบไปเห็นเรื่องอื่นที่ต้องจัดการ สมองก็เหมือนได้งานค้างเพิ่มมาอีกหนึ่งอย่าง และสมาธิก็ถูกแบ่งออกไปอีก 2. รู้ตัวว่าใจหลุดเมื่อไหร่ แล้วดึงตัวเองกลับมาให้เร็ว - ถ้านั่งอ่านแล้วสมาธิหลุดตลอด เขาแนะนำให้ลองเลือกเรื่องเล็ก ๆ จากสิ่งที่กำลังเรียน ใช้เวลาทำความเข้าใจประมาณ 3-5 นาที แล้วลองพูดอธิบายออกมาดัง ๆ เหมือนกำลังเล่าเรื่องนั้นให้คนอื่นฟัง วิธีนี้จะช่วยดึงความสนใจกลับมาอยู่กับสิ่งที่กำลังเรียน แทนที่จะปล่อยให้ความคิดไหลไปเรื่องอื่นเรื่อย ๆ 3. เอางานที่ต้องใช้สมาธิมากที่สุด ไปไว้ในช่วงเวลาที่สมองเราพร้อมที่สุด - ถ้ารู้อยู่แล้วว่าตอนดึกเหนื่อยจนคิดอะไรแทบไม่ออก แต่ยังฝืนเอาเรื่องยากที่สุดมาเรียนตอนนั้น ก็เหมือนเลือกทำงานยากที่สุดในช่วงที่ตัวเองมีแรงเหลือน้อยที่สุด ลองหาว่าช่วงไหนของวันที่ตัวเองหัวโล่งและมีสมาธิดีที่สุด แล้วกันช่วงนั้นไว้สำหรับงานที่ต้องใช้ความคิดจริง ๆ เตรียมทุกอย่างให้พร้อม ตัดสิ่งรบกวนออก และอย่าเอางานจุกจิกมาแทรก ต้นทางเปรียบช่วงเวลานี้เหมือน เงินเก็บของสมอง ถ้าเป็นไปได้ก็อย่าเอาไปใช้กับเรื่องที่ไม่จำเป็น สุดท้าย ถ้าช่วงนี้ชีวิตมีเรื่องให้จัดการตลอด จนรู้สึกว่าไม่มีสมาธิเรียนหรือทำอะไรที่ต้องใช้ความคิดนาน ๆ ได้เหมือนเดิม อย่าเพิ่งเอาแต่โทษตัวเองว่าไม่มีวินัยหรือพยายามไม่พอ เพราะยิ่งกดดันตัวเอง ก็ยิ่งเพิ่มเรื่องให้สมองต้องแบก ความลำบากในชีวิตเหมือนมีมีดคอยบาดเราอยู่ ส่วนความเหนื่อยจากการเรียนรู้เหมือนความเจ็บตอนเข้ายิมเพื่อสร้างกล้ามเนื้อ ถ้าอยากมีแรงไปสร้างกล้ามเนื้อ อย่างน้อยก่อนเดินเข้ายิม ก็ควรเอามีดที่กำลังบาดตัวเองออกจากตัวก่อน #มินนี่แปลให้
非常反直觉,生活的苦吃太多,会锤得人不敢学习 。 外网有个David Epstein,研究行为经济学,跟他操作的人不止10万+,他在Inside the Box里提到: 陷入贫穷、困窘或焦虑,心智带宽会严重消耗,学不进去,这是我们智人的底层设置。 简单说,你大脑的运行内存有限,而且上限锁死。 困窘相当于在你后台装了一个永远关不掉的程序。 它持续跳红字,不停提醒你还有一堆破事没处理。 那你用来思考正事的算力,永远比别人少一块。 结果就是学习变得浅薄,应付交差。 流体智力降低,新知识理解起来格外费劲。 忍不住玩手机刷抖音,逃避现实。 带宽占满,根本没有余力去做真正重要的事。 所以说别想着用生活的苦来骂醒自己。 从概率学来讲,你越提醒自己处于困窘当中,你的智人大脑就越会积极开启节能模式,保生存,不保学习。 学习的本质是发展,是消耗能量去构建新的神经通路,这在远古时代属于极大的奢侈品。 当你反复用困窘刺激自己,智人大脑接收到的信号是环境恶劣,资源短缺。 它第一反应是,砍掉一切非生存的开销,而学习,恰恰是它第一个要开刀的。 还容易反向激励你多吃零食(摄取生存必须的高热量),刷短视频、打游戏(摄取生存必须的多巴胺)等等。 你都困窘了,这些才是智人大脑判定帮助你生存的好东西呢。 用苦难当燃料,烧不出持久的动力,它只会把你的脑子烧进节能模式。 有效的是先认账,认自己现在心智带宽就是窄,没有余力,然后主动去卸掉那些不属于你的负担。 一边给身上加麻袋,一边拿鞭子抽自己快跑,驴子也没有这么痛苦的。 你要学会使用心智带宽。 像烧开一壶水一样,集中火力,把专注力全部释放到学习场景里。 ① 主动关闭一切消耗心智带宽的场景 生活杂事多看一眼,后台就多一个待处理任务,你的带宽持续消耗。 ②觉察分心,快速拉回 如果你不知道怎么聚焦回当前任务,做个即时演讲 在你正在学的东西里选个小知识点,学3-5分钟,再想象你在演讲,把它讲出来。 ③把深度学习匹配到黄金时段 如果你在精疲力竭的深夜硬撑着学习,等于在带宽最低谷挑战最难任务。 找出你一天里精神状态最好的时段。 把这段黄金时段固定下来,清空干扰、备好材料,专门用来做最需要专注的事。 这段黄金时间,当作你不可动用的认知储蓄。 如果你被生活切割得太紧太零碎,占据了太多心智带宽,不能深度学习。 不要总是想着骂醒自己,那反而会造成心智带宽严重挤压。 心智带宽挤压无关意志力,是被时间稀缺和认知过载绑架后的必然反应,我们智人的底层设置。 生活的苦是零碎敲打,钝刀子割肉。 学习的苦好比健身房健身长肌肉。 你去健身之前,要记得把刀子从自己身上拿下来。
1
286
3
423
13,627
โห โคตร impact ชอบตรงท่อนสุดท้าย “บางทีการตัดสินใจที่ดีที่สุด อาจไม่ใช่การเลือกทางที่ไม่มีวันเสียใจ แต่เป็นการเลือกทางที่ต่อให้ต้องเสียอะไรไป เรายังเข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงเลือกมัน” เพราะทุกการเลือก เตือนให้เราอย่าทิ้งหรือทำตัวเองหล่นหายไปก็พอ🥺🤏🏼
ใช้เวลาหลายปีกว่าจะเข้าใจว่า บางทีชีวิตมันไม่มีทางเลือกที่ถูกทั้งหมดหรอก เพราะไม่ว่าเลือกทางไหน เราก็ต้องเสียอะไรบางอย่างไปอยู่ดี ทุกการตัดสินใจมีราคาที่ต้องจ่าย และมักทิ้งความเสียดายบางอย่างเอาไว้เสมอ เวลาเรายืนอยู่ตรงทางแยกของชีวิต การเลือกเดินไปทางหนึ่ง ก็เท่ากับยอมปล่อยอีกหลายทางที่เราไม่ได้เลือก อาจเป็นประสบการณ์ที่ไม่มีโอกาสได้เจอ ความรักที่ต้องปล่อยให้ผ่านไป โอกาสบางอย่างที่คว้าไว้ไม่ได้ หรือคำสัญญาบางคำที่สุดท้ายทำไม่สำเร็จ ทั้งหมดนั้นคือสิ่งที่ต้องแลกมากับทางที่เราเลือก แต่สิ่งหนึ่งที่น่าสนใจคือ ไม่ว่าจะเลือกทางไหน ชีวิตก็ยังเดินไปข้างหน้าอยู่ดี เราไม่มีทางรู้ด้วยซ้ำว่า ถ้าวันนั้นเลือกอีกทาง ชีวิตจะดีกว่านี้จริงไหม เพราะงั้นไม่ต้องเสียเวลามากเกินไปกับการคิดว่าเลือกถูกหรือเลือกผิด และไม่ต้องย้อนกลับไปเสียดายสิ่งที่ไม่ได้เลือกอยู่ตลอด ตอนที่ต้องตัดสินใจ ก็เลือกสิ่งที่ตัวเองต้องการจริง ๆ ให้เต็มที่ ต่อให้ผลสุดท้ายไม่ได้ออกมาสมบูรณ์แบบ อย่างน้อยวันหนึ่งเมื่อมองย้อนกลับมา เราจะยังเข้าใจได้ว่า ทำไมตัวเราในวันนั้นถึงเลือกทางนี้ บางทีการตัดสินใจที่ดีที่สุด อาจไม่ใช่การเลือกทางที่ไม่มีวันเสียใจ แต่เป็นการเลือกทางที่ต่อให้ต้องเสียอะไรไป เรายังเข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงเลือกมัน #มินนี่แปลให้
1
15,091
41
12,009
315,324
nicobar retweeted
ไม่เคยอิจฉาคนเก่ง อิจฉาคนที่มี financial freedom มาตลอด จบอะไรก็ไม่สำคัญ สำคัญที่อยากทำอะไรก็ได้ทำ กินอะไรก็ได้กิน นอนหลับสบายวันละแปดชั่วโมง ผิวพรรณผ่องใสไร้ริ้วรอย ไม่มีวิถีชีวิตที่ดิ้นรน
27,589
86
17,633
381,530
nicobar retweeted
ปริญญาโทเป็นสินค้าขายดีของประเทศอังกฤษ รัฐบาลเค้ารู้จุดขายว่าคนเอเชียไปเรียนต่อเยอะ เลยออกแบบมาให้จบได้ภายใน1ปี หลักสูตรflexibleทันยุคสมัย เรียนเองอ่านเองงมเอง ขยันหน่อยก็จบได้ มีดีกรีนักเรียนอังกฤษกลับบ้านไม่อายใคร อังกฤษได้ค่าเรียนคนละเฉลี่ย2-5ล้านหาเงินเข้าประเทศ softpowerสุดๆ
เขาก็พูดถูกนะ ม ใน uk มันเป็นธุรกิจอะ เพราะฉะนั้นถ้าเกรดถึง + ไม่มี red flag เขารับหมด ประเด็นคือคนไปต่อโทเยอะเพราะมันต้องใช้ในการต่อเอก (ถ้าคุณได้อันดับต้น ๆ ในรุ่นมันต่อเอกได้เลย) กับอังกฤษมันหลักสูตร 1 ปี แค่นั้นแหละ
6
25,299
153
13,191
1,280,102
หูชั้นแบกรับหูฟังอย่างเดียวก็พอแล้ว อย่าให้ต้องมาแบกรับคำพูดไม่คิดของใครอีกเลยน่ะ
5,054
4
3,087
80,444