Pinned Tweet
Türkiye’deki sokak hayvanları 20 yıl sonra yurtdışından İzmir’e geri taşındığımızdan beri bizi en çok yoran konu.
Kontrolsüzce üremelerine izin verildiği için heryerde kendi sürülerini kuruyorlar ve tam anlamıyla terör estiriyorlar.
-Aksel (otizmli) iki defa araba altında kalıyordu, birisi sokak köpeği birisi kayışsız gezdirilen köpeklerin saldırması yüzünden. Kendi halinde yürürken varlığının farkında bile olmadığınız köpek aniden saldırırsa ilk refleks kaçmak çünkü.
Bizim rehber köpeğimiz Rosi’yi de bu yüzden Türkiye’ye getirmemiştik , doğru yapmışız yoksa çoktan sokak hayvanları parçalamıştı kayışlı rehber köpeği gezdirirken.
-Kızım Melodi ne bisiklet yolunda bisiklete binebiliyor ne de İzmir fuarda korkmadan yürüyüş yapabiliyor. Sahipli köpeklerin tasmalarını açıp bırakmak serbest. Kediyi görünce deliren hayvan hırsını en yakın ve zayıf olana saldırarak çıkartıyor.Melodi yola atlamadı ama 1-2 defa saldırıya uğrayınca kesinlikle oralardan geçmiyor. Fuar tartan pist zaten artık dingonun ahırı, kayışlı kayışsız yürütülen köpekler ve onların pislikleri arasında slalom yaparak yürürsünüz. Eskiden spor ayakkabısız basılmazdı.
- Sokak köpeklerinde küpe varsa günde on kişiye de saldırsa HİÇBİRŞEY yapamıyorsunuz. Kediler konusunda konuşmak bile yasak. Kısırlaştırma için belli bir yaş zorunlu, o yaşa gelmeden kedi zaten hamile. Hamile kediyi ne belediye alıyor ne gönüllü gurupları. Her kapıcının asli görevidir bu doğurmak üzere olan hayvanların apartman sınırlarına girmesini engellemek.
- Akçay’da kıyıda denize taş atacağım diye elinize taş alın veya sadece elinizde dal parçasıyla yürüyün yandınız. Melodi’ye birde orada saldırdılar. Çocuk suya ayaklarını sokarken arkasından beliren köpek sürüsünden habersiz deniz kıyısında ilginç bir sopa bulmuş yerden onu eğilip aldı. Biz de yemek yiyoruz yan reatorantta.
3 tanesi birden üstüne saldırdı. Biz çocuğu kurtardık, restorantta oturanlar “ çocum eline sopa alınca korkuyorlar, dikkat etsene “ dedi. Şaka gibi😳
- Tekerlekli birşey, evcil köpek hiç yanınızda getirmeyin, Kıstırdıkları yerde 3-5 tane saldırıyor. Amerika’dan kıvılcım saçan taser getirdik, başka türlü geri çekilmiyorlar. Kordon yürüyüşlerimiz orada da tam eziyet haline geldi. Bisikletle, scooterlar yine evde. Çeşme kışın tam boşalınca açlıktan ölüyorlar orada bu sorun yok ama Akçay artık şehir hiç boşalmıyor.
- Kediler zaten tam acınası durumda. Hepsi devamlı hamile, ne kadar otopark alanı varsa kedi dolu. Önce yavrularını görüyorsunuz sonra da arabayla ezilmiş , başka kediler tarafından parçalanmış olduklarını. Kalanlar daha bebek yüzünü kaybetmeden karnı şişiyor.
-Mahalleler özellikle “ hayvan sevgisi” adı altında üremelerine göz yumuyor. Sıkıyorsa kısırlaştırmak için yakalamaya kalkın, beş balkondan on kişi “ yaşamak ve anne baba olmak onların da hakkı” diye kavga ediyor. 50 kedi arasından geçip gittiğim sokaklar var. Kokudan burnunuzu kapatıyorsunuz.
- Hastane bahçeleri kedi pisliği kokusundan oturulmuyor, Fuarın belli bölümleri de aynı. Köpekler sürü halinde havlamaya ve koşmaya başladığında o kolunda serumla kantine yürüyen çocuklardaki korkuyu anlatmaya kelimeler yetmez. Aksel yüzünden biz habire hastaneye gideriz, giriş çıkışlarda perişan haldeki köpekler bize bulaşmasın diye bin takla atıyoruz. Hastane bahçesinde adım başı sulu yemek artığı, sıcakta çöp kutusunda yaşasanız bu kadar kokar. Köpeklere bir yararı tabii ki yok hepsi hasta ve pislik içinde
.
-HER YER bozulmuş yemek, mama, yeşillenmiş su kaplarıyla dolu. Hayvanların hasta veya yemiyor olması önemli değil, insan yeterki elindeki yemeği yere döksün. Akşam dökülenler bitmeden sabah yenileri getiriliyor az ileriye onlar da dökülüyor. Sıra sıra bozuk yemek, kaka, çiş kokusu, su kabı olarak KİLOMETRELERCE yürürsünüz İzmir sahilde. Yaratılan pisliğe lağım fareleri , hamam böcekleri, sinekler doluşuyor, onlar ayrıca çoğalıyor kimsenin elinden birşey gelmiyor.
⬇️⬇️👇👇
Benim eski eşimin Houston’da başka bir kadından kızı var.
Kadına nafaka ödememek için kız doğmadan kendi vatandaşlık hakkını yakıp Türkiye’ye kaçtı.
Hiç tanışmadılar.
Bir arkadaşın babaannesi öldü. Öldükten üç ay sonra dedesi babasını karşısına çekip "Benim Almanya'da bir oğlum daha var. Bu güne kadar gizli tuttum ama öğrenmeniz gerek" demiş.
Neyse çağırdılar geldi. Adı Axel.
Sis dağına mangala filan götürdüler sonra Almanya'ya geri gitti😀+
4
5
2,977
Annem ilkokul mezunu ev hanımı, babam ortaokul terk, İzmir NATO’da işçi kadrosunda emekli oldu.
İzmir Göztepe’de iki ev, Akçay’da bir müstakil ev ve bir arsa biriktirdiler.
Üç çocuklarını üniversite okuttular, ben ve abim iki üniversite okuduk.
Ben 1997 yılında devlet üniversitesini bitirip Hürriyet insan kaynaklarından iş başvurusu yaptım. Roche şirketine torpilsiz, tanıdıksız yüksek maaşla girdim.
Annem kanser tedavisi oldu devlet en yeni ilaçlarla tedavi etti, şimdi o ilaçlar ödenmiyor.
Devlet okulları en gözde okullardı, özel okullara devlette beceremeyenler giderdi, Anadolu liseleri bir başarı destanıydı.
Üniversite bileğinin hakkıyla kazanılırdı.
Herkes rahatlıkla yurtdışına vize alabilirdi.
İmar almak zordu, fazla fazla yeşil alan vardı. Ortalık kedi köpek ve besleme pisliği ile dolu değildi.
Hayatımızda mizah vardı, televizyonlarda neşe olurdu.
“Köpeğimizin can güvenliği”?!!!!
Nasıl bir adalet sistemimiz var? @abakingurlek @adalet_bakanlik
Nasıl bir kanun uygulamamız var? @TC_icisleri
2021’de çıkan yasaklı ırklar ve 2024’te çıkan 5199 AÇIKÇA yasaklı ırk köpeklerle ilgili düzenleme yapmadı mı?
Bu ülkede BEŞ kişiyi ısıran köpek ve kamu görevlilerine baskın yapan kişi nasıl serbest?
Köpeği silah olarak gören Yargıtay kararı varken bu adam bu silahla dışarıda istediği gibi istediğinin vücut bütünlüğünü bozabiliyor mu?
Ülkede köpek can güvenliği ne zaman insan can güvenliğinin üstüne çıktı?
Kaymakamı ısıran köpeğe bile müdahale edemiyorsanız niye iktidardasınız? @Akparti
Barınakta 4 kişiyi yaralayıp, köpeğini kaçırdığı yetmemiş gibi mahkemenin serbest bırakmasından aldığı cesaretle yasak ırk bu köpek DEVLET MESELESİDİR diye açıklama yapmış.
Bu şahsın arkasında kim var? Neden tutuklanmadı? Devlete meydan okuyacak cesareti nereden buluyor?
@ErzurumValiligi @adalet_bakanlik @abakingurlek
Sosyal medyaya yansımasaydı birşey olmazdı.
Yansıdığı için karakola götürüp YİNE serbest bırakmışlar, adam YİNE gidip birilerine bulaşacak.
O zaman da öğretmenlere söylemiştim şimdi de olsa aynısını söylerim ;
Çocuklarımla evde geçen zaman bize ait. Bizim onlara öğreteceklerimize ait. Aile olmayı, birlikte sofra kurmayı, konuşmayı, oynamayı öğreniyoruz, öğretiyoruz.
Öğretmenin okulda öğretemediği dersleri öğretmenlik eğitimi olmayan bizlerin evde öğretmesini beklemek abes.
Günde en fazla bir saat otururlardı dersin başına, bitirdiyse bitirdi, bitirmediyse yapacak bir şey yok.
Bizim çocuklar toplam beş yıl bile kalmadı ülkede, Amerika’da böyle deliler gibi ödev vermek diye bir şey yok.
ÇOCUKLARIMIZI HEDEF TAHTASI YAPMAYALIM...
Belki bütün evlerde aynı şey yaşanıyor. Çocuklar neyin içinde olduklarını anlayamayacak kadar şaşkın ve yorgun, anne babalar ise isyanın eşiğinde…
Okuldan eve, ödevden sınava uzanan, sonu gelmeyen bir koşuşturmanın içindeyiz. Üstelik kimse durup bu çocuklara ne yaptığımızı sormuyor.
Ortaokul çağında çocuğu olan ailelerin nasıl bir kaosun içinde yaşadığını artık birilerinin anlatması gerekiyor.
5. sınıf öğrencisi evladı olan bir baba olarak ben anlatayım…
Maarif Modeli adı altında getirilen eğitim sistemi, gerçekten içinden çıkılmaz bir hal aldı. Ciddi bir gerilim sebebi oldu ailelerde...
Bunlar tablet çocukları. Parmaklarının ucuyla dünyaya, bilgiye ulaşan bir kuşaktan söz ediyoruz. Kendi yazdıklarını okumakta bile zorlanan çocuklardan, bizim dönemimizdeki gibi uzun uzun yazılı sınavlara girmelerini bekliyoruz.
Üstelik bizim zamanımızda olan güzel yazı, yazma becerisini geliştirme gibi çalışmalar da yeterince yok. Çocuklara kazandırmakta eksik kaldığınız bir beceriyi sınavda ölçmeye kalkıyorsunuz.
Hangisine itiraz edeyim?
Bu çocukların gelişim özelliklerini yeterince dikkate almayan sınav sistemine mi?
Yoksa her öğretmenin, doğal olarak kendi dersini yetiştirme telaşıyla, çocukların toplam yükünü gözden kaçırmasına mı?
Bir öğretmen ödev veriyor, ardından diğeri, sonra bir başkası… Hepsini topladığınızda çocukların önüne bazen yüzlerce sayfalık bir çalışma yükü çıkıyor. Ve yetmiyor bir de bunların üstüne yazılı sınavlar ekleniyor.
Saat 16.00'da okuldan geliyor çocuk. Gece 23.00'e kadar masanın başından kalkamıyor.
Bir de işin çıktı meselesi var.
Sayfalarca ödev veriliyor. Üstelik çoğu zaman basılı olarak değil, telefonlara gönderilen görseller halinde…
Veli bu kez çıktı alma telaşına düşüyor. Kırtasiyeler birkaç sayfalık çıktı için uğraşmıyor bile...Çoğu esnaf karlı görmediği bu işi yapmıyor...Herkes evine yazıcı alma telaşına düşmüş vaziyette...A4 kağıdı, kartuş, toner derken eğitim aileler için ayrı bir masraf, ayrı bir uğraş haline geliyor.
Düşünebiliyor musunuz? Çocuğun ödevini yapabilmesi için önce anne babanın küçük bir matbaa işletmesi gerekiyor!
Böylesine bir karmaşayla eğitim nasıl yürür? Gerçekten merak ediyorum....
Bu çocukların eve gelince biraz dinlenmeye, oyun oynamaya, arkadaşlarıyla buluşmaya, ailesiyle vakit geçirmeye hakkı yok mu?
Saygıdeğer eğitimci arkadaşlar…
Biliyorum, sizlerin de işi kolay değil. Sürekli değişen müfredat, yetiştirilmesi gereken konular, sınavlar, ölçme ve değerlendirme zorunlulukları… Sizler de bu sistemin yükünü taşıyorsunuz.
Hatta belki de bu sistemin en büyük mağdurlarından biri de öğretmenler.
Ama yine de sizlerden bir ricam var.
Lütfen meseleye biraz daha bütün olarak bakın. Sistemin sizlere göstermediği anlayışı, siz birbirinize ve en çok da çocuklara gösterin. Gerektiğinde inisiyatif alın, birbirinizle dayanışın. Bu aksayan sistemin hepimizi, ama en çok da çocuklarımızı ezmesine izin vermeyin.
Çünkü bu sistemin yükünü siz de taşıyorsunuz, biz anne babalar da… Ama en ağır bedeli çocuklar ödüyor.
Her öğretmen kendi dersinden sorumlu olabilir ama bir çocuğun hayatı yalnızca o dersten ibaret değil. Sizin verdiğiniz on sayfalık ödev, diğer öğretmenlerin verdiği ödevlerle birleştiğinde çocuğun bütün akşamını alabiliyor.
Hepimiz öğrencilik yaşadık. Hepimiz sınavlara girdik, ödevler yaptık. Ama çocukluğumuz da vardı.
Sadece çocuk değil çalışan anne babalar da ciddi bir yük altında. Bir mesaiyi de oraya harcıyoruz. Ödevleri çoğu zaman biz yapıyoruz... Ve bu mesele aile içinde bir gerilim hali aldı...
Ve bir baba olarak artık buna itiraz ediyorum.
Çocuklarımızı önce deneme tahtasına çevirdik. Şimdi de her gün yeni bir ödevin, yeni bir sınavın, yeni bir beklentinin hedef tahtasına dönüştürdük...Buna hiçbirimizin hakkı yok...
6
304
Gaziantep’te doğup tam 11 çocuk, 4 evlilik, finans üzerine güçlü kariyer yapıp en son temizlikçi olarak çalışmışım.
Üstüne $6.7 milyon bir miras bırakmışım :)
This life's grain was 'The one who builds home anew'.
a little toward Work · a little toward Roots · a little toward Waves · strongly toward Tomorrow
What grain will your life have this time?
#1in8Billion #WhatsYourGrain 1in8b.life/en/s/g-wrvm
310
Kanun 2021’den beri var :
Yasaklı ırklar barınağa girdiğinde uyutulur.
Uygulayan var mı? Tabii ki yok çünkü hükümet kim tweet atmış onu koşturmakta.
@TC_icisleri
İzmir’in her yeri böyle. O yüzden marketlere kızmayın.
Bu popülasyonu yiyecek kaynaklarından uzak tutmanın imkanı yok. Pislik içinde yaşamaya mahkumuz.
Kapıya nöbetçi eleman koysanız bacadan girer yine girerler.
Kediye dokunmak yasak, belediyeyi çağırsanız almaz. Güdük çıkan kanuna göre kedileri barınaklarda da tutamazlar. Kısırlaştırmak sokağa bırakıyorsanız çözüm değil…
Besleme yasaklanmadan, doğru düzgün kanun çıkmadan böyle çoğalır dururlar.
Hamileliklerim berbat geçtiği için ben yerimden kalkamazdım.
Eşim sabah beşte kalkar önce kendini hazırlar, sonra mutfak ve evi toparlar, diğer çocukların normal çantasını, beslenme çantasını hazırlar, sonra da çocukları hazırlayıp saat 8’de işe giderdi.
Ben birini okul otobüsüne öbürünü de 9-3 kreşe bırakıp eve gelip yine yatardım.
Akşam çocukları alıp geldiğimde sabahtan hazırlanmış atıştırmayı verirdim, eşim de akşam 6’da gelip yemek, bulaşık , çocukları yıkama ve yatırma vs vs herşeyi yapardı.
Geçmişe döndüğümüzde hala üzülür halime . “ seni kanepede yüzün gözün bembeyaz, göz altların morarmış görmek içimi acıtıyordu” diye. 🧿❤️
Ben Afganistan da bir yaşına gelmeden öldüm 😂
Dünya üzerinde herhangi bir ülkede herhangi bir kişi olarak doğup verdiğiniz kararlarla hayatınızı şekillendirdiğiniz bir site. Bir yandan çok eğlenceli, bir yandan da hüzünlü. Ben Endonezya kırsalında doğup zar zor okuyarak şehre göç eden ve 97 yaşına kadar yaşayıp 2 çocuğu, 4 torunu olan bir kadın olarak vefat ettim.
1in8b.life/tr/
3
385
%100 toplanmış köpeklerin özgürlüğü mü diyelim buna?
Defalarca dilekçe yazdım bunun için , resimleriyle beraber sundum yine nafile.
Havalimanının içi, dışı, çevresi, yakın ilçesi başıboş kedi köpek dolu. Hindistan mübarek.
@TC_icisleri
Bu konuda uzman değilim ama bir konuda uzmanım;
Gençler kaşlarınızı ALDIRMAYIN.
İleri yaşta kalın kaş kadar güzel birşey yok.
Ben annemi dinlemeyip aldırdım, cılız kaldı 🤦♀️
Cameron Diaz, genç kadınları genital bölgelerindeki tüyleri lazerle kalıcı olarak aldırma trendine karşı uyardı:
🔹 “Genç kadınlar şu anda bir trend olarak oradaki bütün tüylerini lazerle aldırıyor.”
🔹 “Hem de sonsuza kadar!”
🔹 “Bence kadınlar vücutlarının nasıl çalıştığını bilmeli ve bu konuda bilgi sahibi olmalı.”
🔹 “Belki bunu seksi buldukları için yapıyorlar, belki de sevgilileri seksi bulduğu için.”
🔹 “Ya da sürekli tüylerle uğraşmaktan sıkıldıkları için.”
🔹 “Ama sonsuza kadar sürecek bir şey yapıyorsan ileride fikrinin değişebileceğini düşünmelisin.”
🔹 “Bugün bunu seksi bulan adam hakkında da fikrin değişebilir.”
🔹 “Hatta o adamın tam bir pislik olduğunu bile fark edebilirsin!”
🔹 “Sonsuza kadar kelimesinin ne anlama geldiğini bir düşünün.”
🔹 “Çünkü bir kez gittiğinde geri getiremeyeceğiniz bir şeyden bahsediyoruz.”
🔹 “Sonsuza kadar demek bu.”
🔹 “Bunu size bütün kalbimle söylüyorum.”
🔹 “İsterseniz yıllarca bütün tüylerinizi alın, umurumda değil.”
🔹 “Ama bir gün yeniden çıkmalarını isterseniz böyle bir seçeneğiniz olsun.”
1
3
556



















