rüveƴ𐙚 ࣪ ˖

çocuksu yanımın zarif incisi

gitmek mi zor kalmak mı zor deseler surat ifademi ve çenemi tutamamak derim

atadan görülür, babadan görülür, sonradan görülmez

"ben her zaman etrafa neşe saçan tüm yaşadıklarına rağmen mutlu kalabilen pozitif ve saçma sapan her şeye gülen bi kiz olacağım çünkü beni ben yapıyor"

bizim cv;

çok yorgunum ama sana yaşamak meraklısı gözlerle bakıyorum.

Galatasaray amedi de yener memedi de, bunu amed de biliyor memed de çünkü Galatasaray bu ligin vakkosu, cukkası, adidası, lottosu, puması.

çünkü beni tanıyan biri, beni nasıl kaybedeceğini de çok iyi bilir.

kaderimdeki doğru insana ithafen; - öyle bir gel ki, olmadığın her güne değsin.

istesem seni suya götürüp susuz getiririm ama bunu etik bulmayıp yapmayı tercih etmiyor oluşum benim iyi niyetimi suistimal etme hakkı vermez.

aynı vibeda olan kızlar birbirini hemen anlayıp, rakip değil, ortak olarak seçiyorlar

çocukken hiç düşünmemiştim büyüyünce istediğim şeylerin olmayacağını, ama insanın geleceğide biraz çocukluktan bellidir ya hani, çok güçlü baş ediyoruz olanlarla arada soluk almak mübah.

hâlâ aynı ismi kullanıyorum, ama şimdi farklı biriyim

adımızın üç harfini plakasına yazdıracak oğlanla

ilk adımı ben atmadığım sürece kimse adım atmasın what a concept ya..

beni benden daha iyi tanıdığı için onu seviyorum ⋆｡°✩

insan nerede değilse orada daha mutlu olacağını düşünürmüş

yalnızlığı sevdim zordu ama hain değildi

bende tarçın sende salep kokusu, yürüyelim sokaklarda

bu hayatta tam olarak neyde kazandım çok merak ediyorum