Hammu retweeted
มีบทความของตปทวิเคราะห์ไว้แนว ๆ นี้เหมือนกัน คิดว่าน่าจะจริง เพราะถึงเวลาที่เทคโนโลยีทำแทนมนุษย์ได้เกือบทุกอย่าง จุดขายที่เหลืออยู่ของคนเราก็คือความเป็นมนุษย์นี่แหละ
Humanities are humans’ greatest and unique assets.
Hammu retweeted
เจอโพสต์นึงมา ผู้ชายรักในการตีกอล์ฟมาก บอกว่าคือความฝัน แต่ไม่มีเวลาให้แฟนและลูกที่พึ่งคลอด พี่ผู้หญิงเลยวางแพลนหาทางออกทำวันไปซ้อม ไปออกรอบ เพื่อไม่ให้กระทบกับครอบครัว สรุปครอบครัวก็แฮปปี้ แต่เจอเม้นแล้วสะอึกเลย
" แล้วความฝันของแม่คืออะไร " คนเป็นแม่แทบไม่ได้ใช้ชีวิตเลยจริงๆ
Hammu retweeted
الصدق اكثر شي يخوفني النماذج الي حولي كيف ان البنات الي بمجتمعي اول ما تنخطب حتى مو بس تتزوج تتجرد من كل اهتماماتها ويصير كل همها زوجها وين راح و ين جاء وتجلس تداريه كأنه بيبي يعني تصير له ام ثانيه ما كأنه شريك حياه و كلهم يقولون لها هذا الصح علشان كذا هذي الخطوه تخوفني مره
Hammu retweeted
يستحيل افهم هوس المجتمع بالزواج وتمرير فكرته كشيء جميل وبتندمين اذا ما تزوجتي..
ايش الحلو فيه لي كإمرأة؟ مسؤوليات ما تخلص ومقابلة ناس ما يستهووني وذكر ينتظر مني اخدمه يوميًا واقدم له رعاية ما اقدمها لنفسي، والمشاكل ومشاركة شخص ثاني لسريري، ناهيك عن الطفش والبعد عن الاهل، لا شكرًا
Hammu retweeted
ในบรรดาชอบ Let Them Theory ที่สุด
คือ การยอมรับว่าเราควบคุมคนอื่นไม่ได้
เมื่อใครทำสิ่งที่ไม่ถูกใจ ไม่ว่าจะไม่ตอบ ไม่เข้าใจ หรือไม่ทำตามที่เราคาดหวัง ให้ปล่อยเขาไปตามทางของเขา แทนที่จะพยายามเปลี่ยนหรือโมโหในใจ ให้เรายอมรับว่าเขาเป็นอย่างที่เขาเป็น แล้วดึงพลังงานกลับมาโฟกัสกับตัวเอง การวางขอบเขต และการเลือกคนที่เข้ากับเรามากกว่า ปล่อยเขาไป แล้วเราดูแลชีวิตตัวเองให้ดีขึ้น เพราะสิ่งเดียวที่เราควบคุมได้จริงๆ คือตัวเราเองเท่านั้น 🤍
Hammu retweeted
นักศึกษาคนหนึ่งเข้าสอบไฟนอล ข้อสอบมี 20 หน้า แต่เขาไม่ทำสักข้อ เขียนแค่คำว่า PINEAPPLE แล้วเดินไปส่ง สรุปอาจารย์ให้ 100 คะแนนเต็ม
เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนเขาเรียนปี 2 ในวันเปิดเทอมวันแรกของวิชาจิตวิทยา
• วันนั้นอาจารย์มาสายไป 15 นาที เขาไม่มีอะไรทำ ในกระเป๋าก็มีแค่เอกสารรายละเอียดวิชาเรียน เลยหยิบขึ้นมาอ่านแก้เบื่อ เอกสารมีทั้งหมด 9 หน้า เขานั่งอ่านไปเรื่อย ๆ จนถึงหน้าที่ 7 แล้วไปสะดุดกับข้อความหนึ่งที่แทรกอยู่ระหว่างกฎการส่งงานช้ากับกฎการใช้แล็ปท็อป นักศึกษาคนแรกที่ส่งรูปสับปะรดมาให้ทางอีเมล จะได้รับคะแนนเต็มจากงานหนึ่งชิ้นที่เลือกเองได้
• เขาเงยหน้ามองรอบห้อง ตอนนั้นมีนักศึกษาอยู่ประมาณ 200 คน แต่ทุกคนกำลังก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ ไม่มีใครสนใจอ่านเอกสารเลย เขาเลยรีบเดินออกไปที่ร้านค้าในมหาวิทยาลัย หาสับปะรดมาลูกหนึ่ง เอาไปวางบนม้านั่ง ถ่ายรูป แล้วส่งอีเมลให้อาจารย์ก่อนเริ่มเรียนด้วยซ้ำ หัวข้ออีเมลเขียนว่า ตามที่ระบุไว้ในหน้า 7
• ผ่านไปแค่ 40 วินาที อาจารย์ก็ตอบกลับมา ทำได้ดีมาก เก็บสิทธิ์นี้ไว้ใช้ให้คุ้ม แล้วอย่าบอกใคร เขาก็ทำตาม ไม่เล่าให้เพื่อนคนไหนฟังเลย ตลอดทั้งเทอม เวลาเพื่อน ๆ เครียดกับการสอบย่อยหรือรายงาน เขาก็มีสิทธิ์ได้คะแนนเต็มฟรี ๆ เก็บไว้อยู่หนึ่งครั้ง ตอนแรกคิดว่าจะใช้กับสอบกลางภาค แต่ก็เปลี่ยนใจ พอถึงงานรายงานก็เกือบจะใช้เหมือนกัน สุดท้ายก็ยังเก็บไว้ เพราะเขาตัดสินใจว่าจะรอใช้กับสอบไฟนอลทีเดียว
• แล้ววันสอบปลายภาคก็มาถึง เขาเดินเข้าห้องสอบ นั่งลง แล้วมองข้อสอบปึกใหญ่ตรงหน้า มีทั้งหมด 20 หน้า คนรอบข้างเริ่มก้มหน้าทำข้อสอบกันแล้ว ส่วนอาจารย์ก็ยืนอยู่หน้าห้อง คอยมองมาทางเขาเป็นพิเศษ แต่แทนที่จะเริ่มทำข้อสอบ เขากลับพลิกกระดาษไปหน้าสุดท้าย แล้วเขียนคำว่า PINEAPPLE ตัวใหญ่ ๆ ลงไป จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินไปส่งข้อสอบให้อาจารย์ พร้อมพูดว่า ตามที่ระบุไว้ในหน้า 7 ครับ
• ทั้งห้องเงียบไปทันที มีผู้หญิงที่นั่งแถวหน้าถามขึ้นมาว่า หน้า 7 อะไร อาจารย์ก้มมองกระดาษ แล้วเงยหน้ามองเขา ก่อนหยิบปากกาสีแดงขึ้นมาเขียนเลข 100 ตัวใหญ่ ๆ บนข้อสอบ เขาใช้เวลาสอบไปทั้งหมดแค่ 4 นาที แล้วก็เดินออกจากห้องไปซื้อแซนด์วิชชีสย่างกินที่โรงอาหาร
• แต่คืนนั้น อาจารย์ส่งอีเมลหานักศึกษาทั้งห้อง ในอีเมลบอกว่า กฎเรื่องสับปะรดอยู่ในเอกสารรายวิชานี้มา 9 ปีแล้ว ตลอด 9 ปีที่ผ่านมา มีนักศึกษาเพียง 3 คนเท่านั้นที่อ่านเจอ และมีแค่คนเดียวที่เก็บสิทธิ์ไว้ใช้กับการสอบปลายภาค ก่อนจะทิ้งท้ายว่า เทอมหน้าผมจะแก้กฎใหม่
• พอเปิดเทอมถัดมา เอกสารหน้าที่ 7 ก็ถูกแก้จริง ๆ มีข้อความใหม่เพิ่มเข้ามาว่า สิทธิ์จากกฎสับปะรดไม่สามารถนำมาใช้กับการสอบปลายภาคได้อีกต่อไป แล้วอีกหนึ่งปีต่อมา เพื่อนของเขาที่ลงเรียนวิชาเดียวกันก็ส่งภาพเอกสารมาให้ดู ปรากฏว่าใต้กฎข้อนั้นมีข้อความตัวเล็ก ๆ เพิ่มไว้อีกบรรทัด ข้อนี้หมายถึงคุณนั่นแหละ
จากกฎที่อาจารย์แอบซ่อนไว้ในเอกสารมานานถึง 9 ปี สุดท้ายต้องมาแก้ใหม่เพราะมีนักศึกษาคนหนึ่งเก็บสิทธิ์ไว้ใช้กับไฟนอลจริง ๆ แล้วถ้าเป็นคุณ อ่านเจอกฎนี้ตั้งแต่วันแรก จะกล้าเก็บไว้จนถึงสอบไฟนอลไหม หรือรีบใช้กับงานที่ยากที่สุดก่อน
#มินนี่แปลให้
on the first day of my sophomore year, i actually read the syllabus for my psychology class. all nine pages. i was bored, the professor was 15 minutes late, and it was the only thing in my bag.
on page 7, buried between the policy on late work and the policy on laptops, there was one line: "the first student to email me a photo of a pineapple will receive full credit on any one assignment of their choice."
nobody was around, so i looked up. 200 students in the lecture hall, all on their phones. not a single one of them was reading it.
i walked outside, found a pineapple at the campus market, took a photo of it on a bench, and emailed it to the professor before the class even started.
the subject line said "per page 7."
he replied in 40 seconds. it said "well played. save it wisely. tell no one."
so i didn't. all semester, i watched people panic over quizzes and papers while i sat there with a free 100% in my back pocket. i thought about using it on the midterm. i didn't. i thought about using it on a paper. i didn't.
i saved it for the final.
on finals day, i walked into the exam room, sat down, and stared at the 20-page packet on my desk. everyone around me was already sweating. the professor was at the front, watching me very carefully...
