آبیِ دوردست

برای من هر آدمی آهنگ صحبت کردن مخصوصی داره و یسری از ریتما خیلی خوبن و شاید کاریزما همینه

برایم شعر بخوان من برای زمانه ی اکنون نیستم

خواهرزادم‌ ویدیوکال میکنه باهاش عروسک بازی کنم آخرشم دیگه میگه خب خستم شد و قطع میکنه

این سریال gilded Age دوس دارم

یه خانوم باید زنانگی داشته باشه و یه آقا مردانگی حالا شما تا صب بیا درمورد دنگ و این چیزا توییت بزن چیزی از اصل ماجرا که داره ماسمالی میشه که از اونور مردا شدن سیسی و دخترا شدن داداش کم نمیشه والا!

تو حتی سلیقه موسیقیتم به من نمیخوره چه اصراریه آخه

فکر ثابت من وقتی دارم گوشت میخورم “چقد گیاهخوارا گناه دارن”

خرم کسی که کره خر آمد و الاغ رفت

با گفتن” تو مستحق همچین رستی هستی” کلی غذای ناسالم خوردم الانم بدنم با گفتن “مستحق معده دردی” به کارش ادامه داد

آدمایی که بخاطر ضعف های درونی که دارن بقیه رو مسخره میکنن گونه ی نادری از رذالت هستن.

پادکست گوش دادن شده یکی از آپشنایی که برام جذابه تو آدما میتونه خیلی چیزا درمورد آدما بگه

در همین نقطه که ادامه را گنگ و مبهم دیدم راهمان سبز،حالمان خوش و دلمان گرم🫂✨

بعضی وقتا دلت میخواد اون آدمو از صفحه چت بکشی بیرون با مشت بزنی تو دهنش

درحالیکه دارم از یه کشیک فرسایشی برمیگردم خونه که بخوابم ، پست پرنسس دیزنی رو درحال اسکین کر و آواز قبل خواب میبینم و لبخند میزنم انگار که پرنسس درونمو بیدار کرده باشم

خاورمیانه ای با گلودرد ، یه کاسه سوپ و یه بسته دستمال کاغذی نشست پا سریال

وقتی موفقیت آدما رو میبینم انگیزم برای زندگی بیشتر میشه

یه خاورمیانه ای از گلودرد بیشتر از جنگ میترسه