Huyu anafaa akue jela sahii, watu wanafaa kuenda hospitali online.
A healthy and wealthy county living in harmony with the environment.
#GladysWangaDelivers
Readers added context they thought people might want to know
These images are AI generated. This hospital does not exist in HomaBay
Source: DeepAI share.google/ZcpcQVJsxoDgOc…
Who is this guy, how is he allowed to call shots? It’s the equivalent of Ruto’s son threatening Sifuna. Uganda is in the dark ages omg!!!
This quoted post is unavailable.
KooH retweeted
Have you ever considered the possibility that China's merit based political system, that has produced the most rapid increase in living standards in human history, is actually a more advanced form of governance than performative, reality-show style elections?
Bodaboda zimejaa Kisii town CBD na Simba Arati hakuna kitu anafanya, honestly Kisii people voted in a thug. Thrives only where there’s violence, CLUELESS.
Isn’t this called socialism in mumbo jumbo terms.
Dünyanın en zengin insanlarına baktığımızda aslında çoğunun sandığımız gibi kendisine ait bir uçağı yok. Bu hizmeti genellikle Warren Buffett’ın geçmişte satın aldığı bir şirket sağlıyor.
Buffett aslında yıllarca şirketlerin özel jet almasına karşı çıkmış bir adam. Ona göre bu kadar para harcamak gereksiz. Ama 1985 yılında kendisi de dayanamayıp 850 bin dolara bir uçak alıyor. Dört yıl sonra onu satıp 6,7 milyon dolara daha büyük bir uçak alıyor.
Warren Buffett bir gün Richard Santulli diye bir adamla tanışıyor.
Bu adam 1984 yılında Executive Jet adında özel uçak işleten bir şirket satın alıyor. 2 yıl sonra da aklına bir fikir geliyor.
Diyor ki, zengin insanlar milyonlarca dolar verip uçak satın alıyor ama bu uçaklar yılın büyük bölümünde hangarda yatıyor. Hem uçağa para veriyorlar hem pilotların maaşını ödüyorlar hem de bakım masraflarını karşılıyorlar.
Bir uçağı neden 16 kişi ortaklaşa kullanmasın diye düşünüyor ve bu düşünceyi hayata geçiriyor.
Böylece bugün NetJets olarak bildiğimiz sistem ortaya çıkıyor.
Mesela bir uçağın tamamını almak yerine 16’da birini satın alıyorsunuz. Bunun karşılığında yılda 50 saat uçabiliyorsunuz. Daha fazla para verip 8’de birini alırsanız 100 saat uçma hakkınız oluyor.
Tabii sadece uçağa ortak olmakla bitmiyor. Her ay belli bir ücret ödüyorsunuz. Bir de uçtuğunuz saat kadar para veriyorsunuz.
Ama uçağın bakımını, pilotunu, hangarını düşünmüyorsunuz. Bunların hepsi şirketin sorumluluğunda oluyor.
Mesela 50 saatlik bir uçuş hakkı aldığınızı düşünün. 50 saatlik uçuş hakkı alırsanız bu hakla New York-Tokyo arasında yaklaşık 3 kere tek yön uçuş yapabilirsiniz. Fiyatlar da kesin olmamakla birlikte 300-600 bin dolar arasında değişiyor.
Buffett bu sistemi taksi çağırmaya benzetiyor.
1990’ların ortasında Buffett da bu şirketin müşterisi oluyor. Hatta şirketin kurucusu Santulli, Buffett’a yaptığı 15 dakikalık bir görüşmede bir uçağın dörtte birini satmayı başarıyor.
Aradan biraz zaman geçiyor. 1998 yılında Santulli, Buffett’ı arayıp şirketi satın almasını teklif ediyor.
Buffett da şirketi 725 milyon dolara satın alıyor. O tarihte şirketin 163 uçağı ve 1.000’den fazla müşterisi var.
Ama Buffett’ın bu yatırımı ilk yıllarda pek iyi gitmiyor.
Şirket 11 yılda toplam 157 milyon dolar zarar ediyor. Borcu 102 milyon dolardan 1,9 milyar dolara çıkıyor. Sadece 2009 yılında 711 milyon dolar zarar yazıyor.
2009 yılında şirketin yönetimi değişiyor. Harcamalar azaltılıyor, yüzlerce pilot ücretsiz izne çıkarılıyor ve şirket yeniden para kazanmaya başlıyor.
Bugün geldiğimiz noktada NetJets dünyanın en büyük özel havacılık şirketlerinden biri.
Aktif filosunda yaklaşık 860 uçak bulunuyor. Yönetimini üstlendiği uçaklarla birlikte toplam filo 1.000’i geçiyor. 150’den fazla ülkede hizmet veriyor. 2025 yılında günde ortalama 1.400’den fazla uçuş gerçekleştirmiş.
Uçak siparişlerine bakınca, 2012’de Bombardier’den 275’e kadar uçak için 7,3 milyar dolarlık anlaşma yapmışlar. 2023’te Embraer ile 5 milyar doları aşabilecek bir anlaşmaya imza atmışlar. Aynı yıl Cessna ile de 15 yılda 1.500’e kadar uçak alabileceği bir anlaşma yapıyorlar.
Tabii bunların hepsi kesin alınacak uçaklar değil. Bir kısmı ileride satın alma hakkı.
Milyarlarca doları olan insanlar da kendi uçaklarını almak yerine böyle bir sistemi tercih ediyorlar.
Çünkü bir uçağı almak işin başlangıcı. Pilot maaşı, bakım, sigorta, hangar derken bir dünya masraf var. Bir de çok sık seyahat eden bir iş insanı değilseniz uçak yılın büyük bölümünde yerde bekliyor. Uçaklar yerde beklemek için değil gökyüzünde uçmak için tasarlanmıştır.
Buffett’ın hesabına göre bir insan yılda 350-400 saatten az uçuyorsa uçağın tamamına sahip olması pek mantıklı değil.
Buffett da kendi şirketinin uçaklarını kullanıyor. Kendisine özel ayrılmış bir uçak olmadığını, diğer müşterilerle aynı şartlarda uçtuğunu söylüyor.
Sonuç olarak yıllarca özel jet almayı gereksiz bulan adam, sonunda dünyanın en büyük özel jet şirketlerinden birinin sahibi olup, zenginlere jet kiralıyor…
Manchester United is so in love with that number
All five of our @ChampionsLeague sides are on track to reach the knockouts at the halfway point of the league phase, with four in the Top 8 👀🔥
KooH retweeted
Obsession + pattern recognition + not giving a f*ck + delusional optimism is the highest form of intelligence.
KooH retweeted
Under pressure from Israeli prime minister Benjamin Netanyahu, the Trump administration may be within days of launching a nuclear strike on Iran. The target would be Pickax Mountain in central Iran, where Israeli intelligence claims the Iranian government has restarted its nuclear enrichment program. No conventional weapon in the American arsenal can penetrate 300 feet of solid granite to destroy the tunnels where enrichment is supposedly taking place. The only military option is a nuclear strike. Netanyahu has been pushing hard for one. “Bibi calls Trump about it every day,” says an informed observer.
Netanyahu is cornered and desperate. After last week’s election results, he can’t form a government unless Trump intervenes directly in Israeli politics and brokers a deal with other parties that gives Netanyahu 61 seats in the Knesset. Otherwise, he is out as prime minister and on his way to ignominy, investigations and possibly jail. Netanyahu must stay close to Trump. He needs this war.
To that end, he’s applied maximum pressure to his closest allies in the administration, including Secretary of Defense Pete Hegseth and CENTCOM commander Brad Cooper. Both oppose a negotiated settlement to the war they’ve so grievously mismanaged; both are pushing to restart major combat operations. Secretary of State Marco Rubio and CIA director John Ratcliffe are also following Netanyahu’s lead, as are leaders of the Democratic Party. In a recent meeting on the subject, former president Barack Obama said he opposes the current Iran peace deal being drafted in Doha.
The rest of America’s longtime allies in the Middle East are terrified by the prospect of more war. On September 27th, Netanyahu flew secretly to Abu Dhabi to enlist the UAE in his lobbying effort for a final attack on Iran. The Emiratis refused. After eight months of conflict, Gulf economies are teetering. So are global energy and fertilizer markets. They won’t recover soon. Globally, there are a total of about 850 supertankers used to transport oil from producers to the rest of the world. In October alone, 11 of them were badly damaged in Hormuz. At this pace, a global depression is imminent. A nuclear strike would radically accelerate the destruction. Fallout from a ground explosion at Pickax Mountain would contaminate the Persian Gulf, poisoning the water supply for 100 million people.
And those are just some of the immediate consequences for the region. The rest of the world is every bit as exposed. No country other than the United States has ever used a nuclear weapon in war. Some would like to. An American nuclear attack on Iran would set a new precedent. The Russians have already told at least two other governments that an American nuclear strike on Iran would free them to use nuclear weapons against Ukraine. Pakistan and India would be tempted to do the same against each other, as would North Korea against Seoul. After the first nuclear strike, World War Three is inevitable. That war would be short and final.
We’ve been sleepwalking toward this moment for months. Since February, the administration has quietly rewritten America’s nuclear doctrine to make first use of so-called “battlefield nukes” easier and therefore more likely. No one in Washington in either party seems bothered by this. Now we’re on the brink of it.
Close observers say Trump is likely to decide by next weekend whether or not to use nuclear weapons. That would be November 7, six days from now. To his credit, he’s hesitating. At the moment, Trump is listening to his vice president, JD Vance, and to his envoy and friend Steve Witkoff, both of whom argue a deal with Iran can be made.
They’re right, though it won’t be simple. The Iranians are famously frustrating to negotiate with under any circumstances, and elements of that government have become more radical since Ayatollah Ali Khamenei and his family were killed in February. After decades of isolation, even relatively moderate Iranian leaders seem confused by how decisions are made in the West. (There is a widespread belief in Tehran, for example, that the United States government controls Israel.) But overall, people who have spoken to decision-makers in Iran say there is consensus there that more war is bad for everyone and a deal is worth making.
One group that hasn’t been consulted so far is the global population — the hundreds of millions of people who will be killed along with their children if Trump is pushed by Netanyahu into launching a nuclear strike next week. Now would be the time for them to speak up.
