محمدصادق

پزشکیان شانس آورد. او شانس آورد که در دام مشاوران نیفتاد وگرنه همین مقدار رای را هم نمی‌آورد. او باید بداند کجا ایستاده و پایگاه رای او در بین چه کسانی است. او در دوم باید بر جنبه عدالت‌خواهانه خود بیشتر کار کند تا بازهم از حاشیه رای بگیرد. پزشکیان اگرچه سویه عدالت‌خواهانه دارد اما دور تا دورش آدمهای قدیمی و علاقمند به سرمایه‌داری گرفته‌اند. بعلاوه هیچ تئوری روشن اقتصادی ندارد و این بزرگترین نقطه ضعف اوست. او مداوماً می‌گوید کار را به کارشناسان می‌سپارد که انگار علم موضوعی بدون سوگیری و ایدئولوژی است. پزشکیان باید این اشکالات رفع کند. او باید همه رای دهندگان خود را مطمئن کند آنها را به سرنوشتی که در دولتهای قبل دچار شدند، دچار نخواهد کرد و سیاست‌گذاری خود را بی‌توجه به سفره آنان نخواهد چید و از رفتارهای تورم‌زا اجتناب خواهد کرد. او باید سویه ضد فساد را هم پر رنگ کند و اطمینان بدهد دولتش به محلی برای کاسبان تبدیل نخواهد شد. او برای جذب طبقه متوسط هم می‌تواند روی تضاد پر رنگ گفتمانی خود با جلیلی، متعادل کردن نرخ ارز، روابط خوب با دنیا و آزادی‌های فرهنگی در حد دولت خاتمی و روحانی مانور بدهد. او باید تعلق خود را به دولت خاتمی و تعلق جلیلی به دولت رئیسی را پر رنگ کند. در اینصورت او می‌تواند از هر سه طیف رأی دهندگان(شهر روستا و حاشیه) ، آرا جذب کند. و در غیر اینصورت او فاصله‌ای با باخت در دور دوم انتخابات ندارد و دوگانه جلیلی-ترامپ، ایران را به لبه پرتگاه خواهند رسانید.