Pinned Tweet
حوکمی سێدارەکان بەدوای یەکدا ئیبلاغ دەکرێن.
هیچ کۆڵانێکی #ئیلام و #کرماشان نییە کە دەسبەسەرکراوی نەبێ، دووبارەی دەکەمەوە "هیچ کۆڵانێک"
ئەوان هێشتا زیندوون، نەمردوون
بنەمالەکان لەترسان ناوێرن ناویان بڵێن.
کۆمەڵکوژییەکی چڕ بەڕێوەیە کە مێژوو نەیدیوە.
#رۆژهەلاتی_کوردستان
حوکمی سێدارەکان بەدوای یەکدا ئیبلاغ دەکرێن.
هیچ کۆڵانێکی #ئیلام و #کرماشان نییە کە دەسبەسەرکراوی نەبێ، دووبارەی دەکەمەوە "هیچ کۆڵانێک"
ئەوان هێشتا زیندوون، نەمردوون
بنەمالەکان لەترسان ناوێرن ناویان بڵێن.
کۆمەڵکوژییەکی چڕ بەڕێوەیە کە مێژوو نەیدوە.
#رۆژهەلاتی_کوردستان
برایەتی گەلان تەنیا پێویستی بە یەک شت هەیە؛
NGO
ئینتگراسیۆنی دیمۆکراتیک پێویستی بە کۆرسی فێرکاریە.
بۆ هەردوو بابەتیش پێویست بە دەوڵەت و دەسەڵاتی کوردی نیە.
چەکدارەکانتان پەیوەستی لایەنەکانی دیکە بکەن.
#کوردستان
#kurdistan
برایەتی گەلان تەنیا پێویستی بە یەک شت هەیە؛
NGO
ئینتگراسیۆنی دیمۆکراتیک پێویستی بە کۆرسی فێرکاریە.
بۆ هەردوو بابەتیش پێویست بە دەوڵەت و دەسەڵاتی کوردی نیە.
چەکدارەکانتان پەیوەستی لایەنەکانی دیکە بکەن.
#کوردستان
#kurdistan
هاوڕێیان و خۆشەویستانی ناوخۆی ڕۆژهەڵات، خۆشحاڵم کە سڵامەتن و دووبارە لاپەڕەکانتان ئێرەی ڕەنگین کردەوە.
بەخێر بێنەوە
1
60
miro retweeted
@JDVance: Who exactly are you negotiating with?
Mohammad Jafari, Assistent to the Secretary, Supreme National Security Council of Iran,
currently part of the Iranian delegation in #Islamabad, previously operated under the name Mohammad Djefar Sahraroudi. He led the team responsible for the assassination of Dr. Abdulrahman #Ghassemlou, leader of the Kurdistan Democratic Party of Iran (KDP-I), along with three of his associates during a so-called “negotiation meeting” in Vienna on July 13, 1989.
The document shown in the images, issued by the Landersgericht für Strafsachen Wien on July 19, 1989, provides further details about Mohammad Jafari’s background.
@marcorubio
@LindseyGrahamSC
@tparsi
#پاکستان
#Israël
#unitedstate
#Kurdistan
ئاخری مەبەستی لە دەورانی شکۆ و عظمت ئاشکرا کرد.
گەڕانەوە بۆ سەردەمی بەرد.
ئەی بژی ترامپ بۆ خۆت و پلان و بەرنامەت، هیوادارم پاشەکشە نەکەیت.
#فروپاشی_ایران
چەندین ڕۆژە علی جەوانمەردی ئەو سێ خاڵە گرینگە باس دەکات بەڵام کەمترین قسەی لەیەر کراوە.
1.دەورانی شکوە و عظمت کەی بووە؟
2. حفظ تمامیت ارضی.
3. هێزی ناوخۆی.
سێ بابەتی زۆر گرینگ کە کورد دەبێ شرۆڤەی بکات.
#کوردستان
58
miro retweeted
رشتو مهم
تجهیزات بقا و حفظ جان در شرایط اضطرار:
شهری که من توش زندگی می‌کنم تا امروز طعم جنگ و حمله مستقیم رو نچشیده. همین هم باعث شده خیلی از آدم‌های جنگ‌زده به اینجا پناه بیارن.
اما چند روزیه حسم میگه اینجا هم اینطوری نمی‌مونه.
خونه و محل کار من نزدیک مراکز نظامی و
miro retweeted
ئاگاداری وێبینار
بابەت: گۆڕانکارییەکانی ئێستای ڕۆژهەڵاتی نیوەڕاست و ڕۆڵی کورد
ڕۆژ و کات: سێشەممە 31ی مارس, کاتژمێر 6ی ئێوارێ بە کاتی هەولێر
لینکی بەشداری: shorturl.at/Fx11I
پێکهێنەر: ناوەندی ئاشتی و ئاسایشی مرۆیی
بەڕێوەبەر: دوکتور ژیار ئاغاپووی، زانکۆی ئەمریکایی کوردستان
پانێلیستەکان:
Dr. Khalid Khayati,
Prof. David Romano
Dr. Negar Partow
Dr. Serhun Al
linkedin.com/posts/khalid-kh…
تەنیا کلیلی هەڵتەکاندنی عەقڵێەتی ناوەندگەرای ایرانی نەوت و گازە.
نفت برابر خوراک
#فروپاشی_ایران
miro retweeted
پس از حملات نیروهای میلیشایی شیعی به مقر احزاب کوردستان ایران و همچنین نیروهای وزارت پیشمرگه اقلیم کوردستان، این وزارت طی بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد که این حملات بدون جواب نخواهد ماند.
عراق نیز طی روزهای آینده آبستن حوادث بزرگی خواهد بود.
miro retweeted
ڕۆحی تۆی ئازیز و سەرجەم شەهیدانی کوردستان شاد بێت.
ئەوەی ما کوردستان بوو
ئەوەی مرد و نەما دوژمنان بوون
#فروپاشی_ایران
#kurdistan
لەوەتەی شتێک بەناو ئێران هەیە، عەقڵیەتی ئێرانی بێجگە کوشتار شتێکی دیکەی تێدا نەبووە.
کێشەی ئێمە عەقڵی گشتی ایرانە نەک سیستەمەکان.
#فروپاشی_ایران
#کوردستان
#نا_بۆ_ئێران
بەهیوای بەردەوامبوون و کردەوەی زۆرتر.
#فروپاشی_ایران
هەر چەند ئێستاش باوەڕم وایە ئەبێ کۆی عەقڵیەتی ناوەند تێک بڕووخێت و بە گۆڕینی دەم و چاوەکان باروودۆخی ئێمەی کوردستانی گۆڕانکاریەکی ئەوتۆی تێدا ناکرێت.
#کوردستان
#نا_بۆ_ئێران
6
182
miro retweeted
آیا غایت تأسیس پ.ک.ک، تحقق «ترک‌بودگی آپوئیستی» بود؟
اظهارات صریح هلن امید، از فرماندهان پ.ک.ک، حکم یک اعتراف تکان‌دهنده را دارد: «ترک‌بودگی‌ای که جمهوری ترکیه در پی خلق آن بود، ساخته شد؛ اما ترک‌بودگی آپوئیستی نیز متولد گشت.» این سخن، اقراری آشکار بر این واقعیت است که خط سیر ایدئولوژیک نیم‌قرن گذشته پ.ک.ک، عملا به پروژه‌ای برای استحاله ذهنی، سیاسی، فرهنگی و در نهایت هضمِ وجودی ملت کورد تغییر ماهیت داده است.
این گزاره چیزی جز خط بطلان کشیدن بر ادعای نیم‌قرن مبارزه پ.ک.ک علیه ترکسازی و سیاست انکار نیست. این بازتعریف پ.ک.ک از خویشتن، آشکار می‌سازد که این سازمان یا از بدو امر، استراتژی کانالیزه کردن ملت کورد به سوی «ترک‌بودگی آپوئیستی» و بازتولید عملی سیاست‌های انکارگرایانه دولت را در دستور کار داشته، و یا در بستر زمان دچار استحاله شده و به این مسیر لغزیده است. صحت هر یک از این دو سناریو را که بپذیریم، نمی‌توان این پدیده را به یک «انحراف تاکتیکی» یا خطای سیاسی ساده فروکاست. آنچه در موضع‌گیری هلن امید به چالش کشیده میشود، اساس فلسفه وجودی و ادعای بنیادین تاسیس پ.ک.ک است.
اگر فرض کنیم دولت ترکیه و پ.ک.ک از نقطه صفر، عامدانه پروژه‌ای مشترک با عنوان «ترک‌بودگی آپوئیستی» را پیش نمی‌بردند، آیا از همان آغاز نوعی همگرایی یا توافق نانوشته استراتژیک میان آنان برقرار بوده است؟ و اگر این دگردیسی امری متأخر است، پس داعیه تقویت سوژه سیاسی کورد، دفاع از حقوق کوردها و نبرد با هویت تحمیلی، دقیقا در چه زمانی به محاق رفت؟ در کدام آستانه تاریخی بود که ریل‌گذاری مبارزه به سوی برساختن هویت «ترک‌بودگی آپوئیستی» تغییر جهت داد؟ به بیان دیگر، در کدام بزنگاه تاریخی، «ترک‌بودگی آپوئی» از یک تابو به دکترینی پذیرفته‌شده و علنی بدل گشت و جایگزین مبارزه با انکار هویت کوردی شد؟
مسئله بنیادین در اینجا، فراتر از یک تغییر رویه ساده، بلکه دگردیسی ماهوی سیاسی و اخلاقی در پ.ک.ک است. این دگرگونی از سطح واکنش‌های هیجانی یا عادی‌سازی پروژه تولید ترک‌بودگی آپوئیستی فراتر می‌رود. آنچه اکنون محل نزاع است، نه صرفا شکست یک مطالبه سیاسی یا ناکامی در اجرای یک تئوری، بلکه ذات جهت‌گیری ایدئولوژیک این جریان از نقطه صفر است. پرسش کلیدی این است: آیا دستگاه ایدئولوژیکی که بنا نهاده شد، حقیقتا کوردها و کوردایتی را کانون استراتژی خود می‌دانست، یا آن را تنها ابزاری تبلیغاتی می‌پنداشت که سرنوشتی جز استحاله در افق ترک‌بودگی نداشت؟ آیا مبارزه پ.ک.ک، آن‌چنان که در آغاز ادعا می‌شد، برای درهم‌شکستن ساختار استعمار در کوردستان بود، یا آنکه رهبری سازمان در چشم‌اندازی درازمدت، از کوردایتی همچون ابزاری برای ترکسازی کوردها از درون بهره می‌جست؟
در این میان با دو سناریوی تعیین‌کننده روبه‌رو هستیم. نخست آنکه اگر این جهت‌گیری از نقطه صفر مهندسی شده باشد، آنگاه ادعاهای چهره‌هایی نظیر دوغو پرینچک (یار دیرین اوجلان)، عبدالرحمان دیلیپاک نزدیک بە حزب حاکم و محافل امنیتی ترکیه که سال‌ها با برچسب «تئوری توطئه» به حاشیه رانده می‌شدند، اکنون نیازمند بازخوانی انتقادی و جدی است. دوم، اگر این دگردیسی محصول گذر زمان و مشخصا پیامد دوران پس از دستگیری اوجلان و تاسیس «ک.ج.ک» (کوما جڤاکین کوردستان) باشد، با واقعیتی گریزناپذیر مواجهیم: «ترکیه‌ای‌شدن آپوئی» همان نسخه به‌روزرسانی‌شده و مدرن سیاست ترکسازی است. درست در نقطه‌ای که ترک‌گرایی کلاسیک جمهوری ترکیە در هضم و استحاله ملت کورد به بن‌بست می رسد، دولت ترکیه فرصت را مغتنم شمرد تا با بهره‌گیری از هژمونی تازه‌ای در پوستین کوردی، پروژه‌ی ناتمام خود را تکمیل کند. بدین‌سان، ساختاری که در ظاهر منعطف و فراگیر نمایان میشود اما در باطن همان هسته سخت ترکسازی است تا ملت کورد را به مسلخ «ادغام دموکراتیک» یا به تعبیر دقیق هلن امید، «ترک‌بودگی آپوئی» بکشاند.
پرسش بنیادین و گریزناپذیر این است: دایره آگاهان از این مهندسی ایدئولوژیک چه کسانی بودند؟ فارغ از شخص اوجالان، چه کسانی به کُنه این خط فکری واقف بودند؟ آیا کادرهای رهبری پژاک (PJAK) یا فرماندهی ی.پ.گ (YPG) از ماهیت واقعی این پروژه مطلع بودندەاند؟ بسیج و سازمان‌دهی کوردهای سایر بخشهای کوردستان پس از سال ۲۰۰۵ در ساختار «ک.ج.ک»، با چه هدف پنهانی صورت گرفتە است؟ و اگر در بی‌خبری نگاه داشته شدند، ماهیت ترک‌سازانه این جهت‌گیری دقیقا چه زمانی بر آنان آشکار شد؟ این ابهامات نیازمند پاسخ‌هایی صریح و بی‌پرده است. اگر فرض را بر این بگذاریم که در خشت اول تأسیس پ.ک.ک، معماری «ترک‌بودگی آپوئیستی» لحاظ نشده بود، این چرخش استراتژیک در کدام پیچ تاریخی رقم خورد؟ کدام سال، کدام کنگره حزبی و کدام سند مکتوب، نقطه آغاز رسمی این استحاله ایدئولوژیک است؟
همان‌گونه که پیش‌تر تصریح شد، اظهارات هلین امید فراتر از یک منازعه سیاسی متعارف است. گزاره ایجاد « ترک‌بودگی آپوئیستی» تیر خلاصی است بر قلب ادعای بنیادین و مشروعیت نیم‌قرن مبارزه این جریان. این نه یک مبالغه گفتمانی، بلکه یک پرسش هستی‌شناسانه است. هنگامی که در هیچ تبیینی، تقویم مشخصی برای این دگردیسی ارائه نمی‌شود و نقطه گسست تاریخی در هاله‌ای از ابهام باقی می‌ماند، فرضیه «مهندسی این جهت‌گیری از نقطه صفر» قوت می‌گیرد و هرگز نمی‌توان احتمال وجود این استراتژی از روز نخست را منتفی دانست. از همین رو، پارادایم «ک.ج.ک» که در سال ۲۰۰۵ رونمایی شد، نیازمند کالبدشکافی مستقل و انتقادی است. فلسفه تأسیس ساختاری که هر چهار بخش کوردستان را در بر می‌گرفت، چیست؟ اگر غایت «ترکسازی اپویی» محدود به شمال کوردستان است، چه ضرورتی برای طراحی یک منظومه متمرکز و فراگیر برای همە بخشهای کوردستان وجود داشت؟ آیا این معماری تلاشی بود برای زنجیر کردن تمام پتانسیل‌های ژئوپلیتیک کوردستان به یک لنگرگاه ایدئولوژیک واحد؟
مسئله در اینجا، یک تاکتیک سازمانی نیست؛ بلکه سخن از استراتژی کلانِ «ترکسازی» است. تصور کنید رهبری یکی از احزاب کوردی در رۆژهلات، هدف غایی خود را «فارس‌سازی» (فارس‌سازیِ خودِ کوردها) اعلام کند؛ فاجعه‌ای که به مراتب از ایرانی‌سازی یا ترکیه‌سازیِ کلاسیک دولتی فراتر می‌رود و هولناک‌تر است. آیا پژاک و پ.ک.ک جسارت آن را دارند که اظهارات هلن امید را تکذیب کنند؟ یا همچنان با سکوتی معنادار از کنار آن عبور خواهند کرد؟ این سکوت تاکنون معنایی جز تأیید ضمنی این دگردیسی از سوی «اوجالان‌گرایان» نداشته است. از این پس، این جریان چگونه می‌خواهد از «کورد» سخن بگوید، در حالی که رهبری که «زندگی بدون او را محال می‌دانند»، اکنون به تعبیر خودِ فرمانده پ.ک.ک، معمارِ «ترک‌سازیِ نوین یا اپوئیستی» از کالبد زخمی کورد است؟ همگان بر این نکته واقف‌اند که ترک‌ها نیازی به ترک‌شدن یا ادغام از طریق این تئوری نمی بینند؛ چرا که آنان هویت مسلط خود را دارند و اغلبشان اوجالان را با القابی چون «قاتل کودکان» می‌شناسند؛ پس این نسخه تنها برای کوردها پیچیده شده است.
پرسش گزنده‌تر متوجه آن دسته از دانشگاهیان کورد است که سال‌هاست پروژه ترکسازی اوجالان را تحت عناوینی چون «پارادایم غیردولتی» و «سیاست رهایی‌بخش» تئوری‌پردازی می‌کردند؛ آنان امروز چه پاسخی دارند؟ روشنفکرانی که «پروسه راە حل» را با برچسب عمل‌گرایی و پراگماتیسمِ مینیمالیستی اوجالان توجیه می‌کردند، آیا اکنون آماده‌اند حقیقتِ عریانِ گفته‌های هلن امید را بپذیرند و شرافتِ دست کشیدن از عوام‌فریبی را از خود نشان دهند؟ آیا چهره‌های آکادمیک نظیر «مهمد گورسس» (استاد کرسی کوردشناسی جلال طالبانی در دانشگاه فلوریدای جنوبی) هنوز بر این باورند که باید به «دولت باغچلی» جایزه صلح اعطا شود؟ آن هم تنها بدین سبب که باغچلی در پروژه «ترک‌بودگی»، با اوجالان نقشی ایفا کرده است؟
جانسوزترین پرسش این است: ده‌ها هزار جان‌باخته، روستاهای خاکسترشده و آوارگی میلیونی ملت کورد... اگر همه این‌ها برای غایت «ترک‌بودگی اپویی» بوده، این هزینه گزاف با کدامین منطق توجیه خواهد شد؟
این‌ها دیگر در دایره جدل‌های سیاسی نمی‌گنجند. پ.ک.ک پنجاه سال تمام، دولت ترکیه را نیرویی «استعمارگر» می‌خواند. تا همین یک سال پیش، یعنی ۲۷ فوریه ۲۰۲۵، ادبیات رسمی این حزب مملو از تعابیری چون «ارتش اشغالگر ترک» و «دولت فاشیست ترک» بود و مدام بر سیاست‌های «امحا و انکار» دولت می‌تاخت. آیا نباید توضیح داد که چرا سیاست امحای کورد توسط دولت ترک، اکنون از مجرای مدرن «ترکسازی آپوئیستی» مشروعیت یافته و چه تفاوتی با ترکسازی «کلاسیک» دارد؟ اگر امروز ورق برگشته و روایت تغییر کرده، معنای آن روشن است: گفتمانی که دهه‌ها به افکار عمومی تزریق می‌شد، یا از اساس باطل بوده و یا آگاهانه «مهندسی فریب» بوده است.
طی دهه‌ها، ملت کورد بر مدار همین ادبیات و آرمان بسیج شدند. هزاران نفر با ایمان به این روایت جان باختند، با این پندار که در یک نبرد مقدس «ضد استعماری» مشارکت دارند. با همین باور بود که شهرها و روستاهایشان را فدا کردند. فاجعه ویرانی کامل شهرهای کوردستان در «جنگ خندق‌ها» (۲۰۱۵–۲۰۱۶) هنوز از یادها نرفته است.
آیا فراخوان آن زمان اوجالان برای «اعلام خودمدیریتی» ـ که منجر به ویرانی ۱۰ تا ۱۲ شهر کوردی شد ـ بر پایه‌های همین پروژه استوار بود که امروز بی‌شرمانه «ترک‌بودگی آپوئیستی» نامیده میشود؟ اگر چنین باشد، آیا با یکی از سهمگین‌ترین اشکال «خیانت تاریخی» و فریب عمومی روبه‌رو نیستیم؟ آیا این واقعیت، اوجالان را در جایگاه «باش یودنرات» (همکار سیستم سرکوب نازیسیستی) قرار نمی‌دهد؟
من وەکوو تاکێک ئەم ئێتلافە بە خاڵێکی وەرچەرخانی گرنگ و چارەنووس‌ساز ئەزانم و بە هەموو توانامەوە پاڵپشتیی ئەکەم و ئامادەیی خۆم ڕادەگەیەنم بۆ ئەوەی لە دەستم دێت.
بژی #کوردستان
بژی #کوردستانیان
وەک لەو پۆستەدا نووسیومە، موهتەدی دەمێک ساڵە ڕێگای خۆی جیا کردۆتەوە و هەوڵ سیاسەت و دنیا بینی ئەو بەڕێزە کوردستانی نین و هەمیشە بە حەسرەتەوە لام پرسیار بوو کە بۆچی هێزێکی مێژوویی وەک دێموکرات خۆی بەستۆتەوە بەم بەڕێزەوە!؟
من وەکوو تاکێک ئەم ئێتلافە بە خاڵێکی وەرچەرخانی گرنگ و چارەنووس‌ساز ئەزانم و بە هەموو توانامەوە پاڵپشتیی ئەکەم و ئامادەیی خۆم ڕادەگەیەنم بۆ ئەوەی لە دەستم دێت.
بژی کوردستان
بژی کوردستانیان
6
188
ڕوانگەی خۆم کە تازەش نیە و هەر لەم پلاتفورمە ئەوانەی دەمناسن دەزانن کە پێشتر وتووە.
بەباوەڕی من دووهەم کەس کە ئەو وەسفەی بەکار برد دەبوایە لەدەمی درابا تا کەسی سێهەم بوونی نەبایە.
قاسملوو پێغەمبەری ئاشتی نەبوو چوون دەیزانی گەلی ئازاد دەبێ نرخی ئازادیەکەی بدات
بەچی؟
بەشەڕ
1/4
خەباتی لەو چەشنەیان بە ١٠ ڕۆژ ئاشکرا بوو
دەیانویست ئەو خەباتە بۆ دەیان ساڵ بەردەوام کەن
لە خەباتێکدا کە قازی میژووی بەلا ڕێدا بردووت
قاسملو ……
2
6
412
د.قاسملوو لەپێناو ئەو باوەڕە قووڵەی بە چەک و بە خەباتی چەکداری توانی دەیان کادر و نوخبەی وەک خەلیل خەلەبان، سەرگورد عەلیار، سەروان حاتەم و ... پەیوەستی ڕیزەکانی هێزی پێشمەرگە بکات و بەهۆی ئەزموونەکانی ئەوانەوە شەڕی بەرەیی(جبهەای) لەگەل دوژمنی کوردستان بکات.
3/4
1
5
101