ignac mostovic (@mostovic) header
ignac mostovic (@mostovic) profile picture

quant apostate, using atari to predict future(s)

Cracow
Joined March 2009
Photo by ignac mostovic (@mostovic)Photo by ignac mostovic (@mostovic)Photo by ignac mostovic (@mostovic)Photo by ignac mostovic (@mostovic)Photo by ignac mostovic (@mostovic)Photo by ignac mostovic (@mostovic)Photo by ignac mostovic (@mostovic)Photo by ignac mostovic (@mostovic)Photo by ignac mostovic (@mostovic)
What is the point selling access to it? Closing this project down in a few days. #eTTerminal2
3
2
25
3,758
It was a tough day for me because new users came on board and deployed bots straight away on their accounts, sims, props etc. And its always emotionally draining for a creator to make a good first impression - trades in this case. But the robot passed it pretty good and room was on fire. Hands free trading. I think there are two more spots left and I close it down at midnight +/- So if you want to join this crazy experiment which literally no one belives can work out, there's your last chance and im not gonna spam with it anymore.
4
21
2,256
100%
I’ve been sayin this for a while. AI in trade forecasting is no different than neural nets when those got popular in the 90s. These tools are useful, but not the way people would hope.
1
9
1,487
Graham wrote it in 1934.
1
3
23
3,096
Technically, there's nothing stopping NVIDIA from reinstating Jensen as CEO this weekend. If that happens, the biggest bullish gap in stock market history ☠️
1
20
2,035
all positions for today made by bot™️ with huge sell signal at top which personally i couldnt hold on to. bot 1 - human 0
2
1
33
2,887
Its still quite possible that this is not the very low, but come on, how precise voting machine is! teapawt.net/mostovic/status/211845…
Longterm lows incoming...
1
15
1,728
Longterm lows incoming...
2
1
1
30
8,085
meanwhile in robot land... 🤖 (squeeze short setup engaged)
18
2,456
There was only one certain trade idea for me today. RTH open below 7714 = bearish. (By the way, substack where I post my intraday trade idea was 100% free last few weeks because I somehow cant get along with substack/stripe payment processing and most likely I will resign from substack and move everything to discord soon.)
12
1,311
This week I've been blown away by two experiences I enjoyed so much. First, the new documentary "You Can See Everything". God, what a masterpiece. And so refreshingly analogue, especially in today's world, where people seem increasingly confused about the very essence of what it means to be human in the face of what's coming. Holmes' story is just the backdrop - fascinating in itself, but there's so much more to this film. Just go and watch it. Amazing. Then there's the new album from QOTSA. So different from their last eight or nine (?), it cuts just as deep, but this time with a sharp scalpel rather than a hatchet. Beautiful. And it's so striking to me that these works are emerging at a time when there's so much fear that AI is taking over, that it can do everything better than humans. Yet these two feel like statements. They reveal a very thick, unmistakable boundary - a place where AI doesn't even come close. Not even remotely. And I've had this thought for a while now: perhaps AI won't destroy humanity at all. Perhaps it will actually help us discover (again) what is truly human. Perfecth ;)
2
1
20
2,366
You were taught auction theory wrong. Fair Value and Point of Control aren't where everyone agrees on what's fair. Quite the opposite. It's where the most buyers think the price is too low, and the most sellers think it's too high. It's not consensus. It's not fair. It's disagreement. You don't buy or sell because you think current price is fair - you buy or sell because you belive current price is UNFAIR! Gamechanger, connect the dots :P Shocker, I know. (random profiles for attention)
21
5
1
165
12,282
And finally, one last thing seems interesting and important. When Republican President loses control over 1 or 2 chambers in midterms, average drawdown during months 13-24 (after midterms) is significantly deeper, which from my model perspective adds much more risk to year 2028, if these coming midterms will turn as its predicted (loss of at least one of the chambers).
Whats worth noting, majority of profit on all of these periods is made until June end. After that markets go sideways or even fall.
4
1
2
23
4,937
He must have read this thread :p
TRUMP WARNS DEMOCRATIC MIDTERM VICTORY WOULD TRIGGER 1929-STYLE ECONOMIC DEPRESSION
3
382
Mówię Wam, kiedyś ai będzie nami rządziła. Ponizej pomysl astry na rozwiazanie TK: "Trybunał Konstytucyjny ma być zdolny do zakwestionowania ustawy uchwalonej przez większość, która wybrała jego sędziów. Właśnie pod tym kątem powinniśmy oceniać zasady jego obsadzania. Czy obecna konstrukcja rzeczywiście temu sprzyja? Mamy 15 sędziów wybieranych na dziewięć lat, bez możliwości ponownego wyboru. Długa kadencja ma oddzielać Trybunał od bieżącego cyklu politycznego, a zakaz reelekcji usuwać zależność od tych, którzy mogliby zdecydować o dalszej karierze sędziego w TK. Intencja jest rozsądna. Problem pojawia się, kiedy zaczynamy liczyć. Załóżmy równomierną rotację, terminowe nominacje i brak przedwczesnych odejść. Przy 15 miejscach i dziewięcioletnich kadencjach jedna większość parlamentarna może obsadzić: — przez cztery lata około 6–7 miejsc; — przez osiem lat około 13–14 miejsc. Dwa zwycięstwa wyborcze wystarczają więc do wybrania niemal całego składu instytucji kontrolującej ustawodawcę. Ta arytmetyka opisuje pochodzenie nominacji. Nie przesądza o zachowaniu konkretnych sędziów. Pokazuje jednak, że sam dziewięcioletni okres urzędowania jest słabym zabezpieczeniem przed koncentracją wpływu na obsadę Trybunału. W rzeczywistości dochodzi jeszcze nierównomierny kalendarz. Kadencje kończą się grupami. Jedna większość zastaje kilka wakatów, kolejna znacznie więcej. Zakres możliwości nominacyjnych zależy więc również od tego, na jaki moment trafiło zwycięstwo wyborcze. Dlatego reformę oparłbym na trzech elementach: przewidywalnej rotacji, konieczności szerszego porozumienia przy wyborze i procedurze pozwalającej wyjść z blokady. Konkretny wariant: 15 miejsc, każde ze stałym piętnastoletnim okresem obsadzenia. Co roku, w określonym terminie, zwalnia się dokładnie jedno miejsce. Sędzia wybrany w zwykłym terminie urzęduje przez 15 lat. Ponowny wybór jest wykluczony. Przy braku przedwczesnych odejść na czteroletnią kadencję Sejmu przypadają wtedy cztery nominacje. Na dwie kadencje — osiem. I właśnie tutaj widać granicę rozwiązania opartego wyłącznie na kalendarzu. Osiem osób nadal stanowi większość piętnastoosobowego sądu. Samo wydłużenie kadencji spowalnia koncentrację nominacji, ale jej nie uniemożliwia. Dlatego wybór wymagałby 2/3 ustawowej liczby posłów, czyli 307 głosów. Większość wystarczająca do powołania rządu i uchwalania ustaw zazwyczaj musiałaby wówczas szukać poparcia poza własnym obozem. Wzrastałaby szansa na kandydatów akceptowalnych dla szerszej części parlamentu. Oczywiście również tutaj istnieją słabości. Partie mogą podzielić się miejscami. Ugrupowanie mające 307 mandatów może wybierać samodzielnie. Wysoki próg ogranicza jednostronność nominacji, ale nie produkuje automatycznie niezależności. Potrzebne byłyby także jawne przesłuchania, weryfikacja dorobku, ujawnianie konfliktów interesów i okres wyłączenia z kandydowania po aktywnym sprawowaniu funkcji partyjnych lub politycznych. Ważny szczegół: stały kalendarz powinien być przypisany do stanowiska. Jeśli sędzia umrze lub zrezygnuje, następca obejmuje je tylko do zaplanowanego końca tego okresu. Opóźnienie wyboru również nie przesuwa daty jego zakończenia. Dzięki temu ani rezygnacja, ani zwlekanie z nominacją nie pozwalają ustawić nowej pełnej kadencji w dogodnym politycznie momencie. Zasady musiałyby też precyzyjnie wyznaczać termin wyboru, uniemożliwiając obsadzanie z wyprzedzeniem miejsc przypadających przyszłemu Sejmowi. Pozostaje najtrudniejszy problem: co zrobić, jeśli nie ma 307 głosów? Obniżenie po kilku miesiącach progu do zwykłej większości nagradzałoby przeczekiwanie negocjacji. Bezterminowe pozostawianie wakatów dawałoby z kolei możliwość paraliżowania Trybunału. Jednym z wariantów awaryjnych jest publiczne losowanie z wcześniej przygotowanej listy osób spełniających wymagania. Taki mechanizm ogranicza pewność, że blokując kompromis, doprowadzi się do wyboru własnego kandydata. Ale jego wiarygodność zależy od tego, kto tworzy listę. Jeśli kontroluje ją jeden obóz, losowanie niewiele zmienia. Zaprojektowanie pluralistycznej i odpornej na naciski procedury kwalifikacji byłoby więc centralną częścią reformy. Bez tego nie mamy kompletnego rozwiązania. Piętnaście lat również ma swoją cenę. Nietrafiona nominacja pozostaje w sądzie bardzo długo. Wolniejsza rotacja utrwala wpływ dawnych wyborów i ogranicza tempo odnowy składu. Prostota zasady „jedno miejsce rocznie” jest zaletą, ale nie dowodzi, że znaleźliśmy idealną długość kadencji. Taką reformę należałoby wprowadzać stopniowo, przez zmianę konstytucji i z poszanowaniem prawidłowo rozpoczętych kadencji. Jednorazowa wymiana całego składu dałaby autorom reformy ogromną przewagę już na starcie. Ostateczny test jest prosty: wyobraźmy sobie, że wszystkie te reguły stosuje partia, której najmniej ufamy. Czy nadal uznajemy je za uczciwe? Właśnie dla takiej sytuacji projektuje się zabezpieczenia ustrojowe."
5
1
14
2,005