เมื่อคืน ก่อนไปปั่นจักรยาน เจอลุงคนนึงอยู่mrtห้วยขวาง เขามาทักจะขอยืมโทรศัพท์โทรหาลูกบอกจะโทรให้ลูกโอนเงินมาให้ตอนนี้กลับที่พักไม่ได้ โทรศัพท์ก็แบตหมด ไม่มีเงินติดตัว นี่เลยบอกว่าได้ก็เลยโทรให้ พอโทรไปโทรไม่ติด ลุงบอกว่าปกติโทรแล้วรับตลอด ที่ไม่รับน่าจะเบอร์แปลกโทรไป นี่ก็สงสารลุงเลยถามว่าพักที่ไหนเขาบอกพักอยู่ใกล้โรงบาลวิชัยยุทธ ตอนนี้จะกลับห้องแต่มีไม่มีเงินติดตัว กุก็สงสารคนแก่อีกเพราะตอนนั้นมันจะ4ทุ่มครึ่งแล้วอ่ะ คนแก่ไม่ได้กลับบ้าน กุเลยบอกว่าจะเรียกแกร็ปแล้วจ่ายเงินให้ ลุงแกบอกว่ามันแพงเดี๋ยวลุงนั่งรถเมล์ไป ลุงเขาถามหาเงินสด100กุบอกไม่มีเงินสด ลุงบอกว่าโอนให้ลุงก็ได้เดี๋ยวลุงไปกดก็เลยโอนให้ลุงไป100 แล้วลุงก็พูดอะไรไม่รู้จำไม่ได้ประมาณว่าโอนให้ลุงเพิ่มอีก100 ลุงถึงห้องแล้วจะให้ลูกเขาโอนคืนให้ กุก็เออสงสารเนอะพ่อใครไม่รู้ ไม่ได้กลับบ้านสักทีเลย โทรหาลูกก็ไม่ติด โอนเพิ่ม100 รวมเป็น200 โอนเข้าธนาคารลุง กุก็เดินตามลุงลงไปMrtห้วยขวาง ไปกดเงิน เสร็จก็เลยแยกกันตรงนั้น พอถึงเที่ยงคืนก็เลยโทรหาเบอร์ที่ลุงให้ไว้ จะถามว่าถึงที่พักยังแต่โทรไม่ติดก็เลยไม่โทรซ้ำ วันนี้ตอนเที่ยงมีอีกเบอร์โทรมา ไม่รู้เบอร์ใคร ลุงคนนั้นแหละ บอกโทรศัพท์หน้าจอลุงแตก พอมีเงินโอนให้ลุงยืมเอาเงินไปซ่อมหน้าจอมั้ย กุบอกไม่มี เขาถามกุมีกี่ร้อย เผื่อลูกโทรมาลุงจะรวมเงินไปเอาโทรศัพท์ กุก็ปฏิเสธว่าไม่มี เมื่อวานตอนกุจดเลขบัญชี เบอร์ใส่กระดาษของลุงให้ไว้ ตอนเขาบอกจะโอนคืน(ตอนนี้กุกลัวกุเป็นบัญชีม้ามากอ่ะ กลัวว่าถ้าลุงแกเคยทำแบบนี้มาก่อน แล้วไปหลอกคนอื่นให้โอนเงินคืนเข้าบัญชีกุ) เพราะพึ่งกลับมาคิดได้ทีหลัง กระดาษมันมีรอยเขียนเลขเยอะอยู่นะ แต่ถ้าลุงไม่ได้หลอกจริง ก็โอเค กุไม่เอาคืนก็ได้200อ่ะ ตอนนั้นกุให้เพราะสงสารจริงๆคนแก่อ่ะ