ผู้ชายแม่งโคตรสแกรมเมอร์
อันนี้น่าเกลียดไปไหม ชวนแฟนไปเพราะจะให้เลี้ยง แล้วไม่มีเงินแต่ก็ยังจะไป อ้างเหตุผลว่า “เป็นแฟนก็ต้องช่วยกัน” แล้วใช้คำพูดแต่ละอันแย่มาก ไม่พอยังมาแอบดูเงินในบัญชีธนาคารทั้งที่เป็นของส่วนตัว ความเกรงใจไม่มีเลย ที่แย่สุดคือพิมพ์บอกแฟนตัวเองว่า ”ก็จ้างให้เลิกสิ“ ถ้าทุกคนเจอเหตุการณ์แบบนี้จะจัดการยังไงคะ
5
หาหมอสิวที่สยาม
ที่นี่ไม่ขายคอร์สเลย แบบเลยยยย
ถามหมอว่ามีคอร์สอื่น ที่ควรทำอีกมั้ย
หมอบอกพอแล้ว ยาก็ไม่ขายเพิ่ม ให้ใช้ตัวที่ซื้อใช้เองต่อไป
15
การจัดการของ AirAsia X รอบนี้คือแย่จริง พังยับตั้งแต่การจัดการหน้างาน ไปจนถึงการสื่อสาร การชดเชยความเสียหาย ดูไม่มีอะไรเป็นระบบ แถมดูไม่จริงใจด้วย
เอาแค่เอกสารที่จะใช้เคลมประกัน ในกลุ่มคนไทยที่เป็นผู้ประสบภัย ต้องมาตามหากันเอง แชร์กันเอง ทั้งๆที่สายการบินควรออกเอกสารให้ทุกคนได้เลย
ในบรรดา low cost นี่เรามี brand perception ว่าหางแดงน่าเชื่อถือสุดมาตลอด ดูดีกว่าค่ายเวียด ค่ายสิงโต แต่เจอเคสนี้เข้าไป เปลี่ยนความคิดเลยแหะ
นี่ไม่ก้าวล่วงความชอบเค้าเลยอ่ะ
นับถือความมีวินัยมากๆ
เค้าเต็มที่กับความชอบ และรับผิดชอบกับหน้าที่มาก ไม่เอาเรื่องส่วนตัวไปเบียดเบียนเวลางานเลยอ่ะ
แอรี่พิงค์คือราชการแบบที่ไม่ควรโดนด่า ชีมาทำงานเช้าที่สุด ได้เปิดห้องตลอด วันก่อนเห็นด่าราชการมาทำงาน 8:30 ไม่ทันเพราะมัวแต่เล่นกับแมวอะไรนั่น.. นี่ไงงง ราชการที่มาก่อนเวลา มาให้อาหารแมวที่ออฟฟิศ
ละชีชัดเจนกะความชอบชีนะ พอกผิว แต่งหน้าหนัก ทุกอย่างสีชมพู ละชีทำละมีความสุขอ่ะ
185
we only see half, retweeted
เจอประโยคนึงมา อ่านจบผมซึมเลย…
รู้จักกันเกินกว่าที่จะเป็นคนไม่รู้จัก
รักกันเกินกว่าจะเป็นเพื่อน
ความทรงจำมีมากกว่าที่จะเป็นคนแปลกหน้า
ทำร้ายกันเยอะเกิน กว่าจะเป็นคนที่รักกันได้
we only see half, retweeted
ครั้งหนึ่ง นักบำบัดเคยบอกเราว่า
“ความโกรธคือส่วนหนึ่งในตัวคุณที่รักและอยากปกป้องคุณมากที่สุด มันจะปรากฏขึ้นเมื่อคุณถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม ถูกเมินเฉย หรือถูกดูหมิ่น
ความโกรธคือสัญญาณเตือนที่กำลังบอกให้คุณถอยออกมาจากสิ่งที่กำลังทำร้ายคุณ ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ทำงาน ความสัมพันธ์ หรือแม้แต่ตัวคุณในเวอร์ชันเก่า ๆ มันกำลังบอกคุณว่าถึงเวลาแล้วที่จะเดินจากไป
ถ้าคุณเรียนรู้ที่จะรับฟัง เชื่อใจมัน และยอมให้มันเป็นพวกเดียวกับคุณ ความโกรธก็จะไม่จำเป็นต้องตะโกนเสียงดังเพื่อให้คุณได้ยินอีกต่อไป”
บทสนทนาครั้งนั้นยังคงอยู่ในความทรงจำของเราเสมอ เพราะมันเปลี่ยนมุมมองที่เรามีต่อตัวเองไปอย่างสิ้นเชิง
กลัวละ บินตปทเลิกขาดแอร์เอเชีย
22.45 ตกค้าง 2 ไฟล์ทเป็นที่เรียบร้อย แจกผ้านอนล่ะ นี่กุอยากนอนสนามบินหรอ ให้การไม่ตรงกันซักเคาน์เตอร์ว่าจะได้บินกี่โมง กุจะบ้า อย่าหาบิน #แอร์เอเชีย #โหนกระแส @airasia @airasiaTH
566
ชอบจังหวัดที่ตูหันมาพูดว่า ฮีลใจ
แล้วโฟ้ดเหมือนพอจะเดาได้อ่ะ ฮียิ้มเอ็นดูรอแล้วอ่ะ
ทำคนต่างเคยโดนฮีลใจจากหลานๆ 🥹
อาตูเล่าว่าตอนถ่ายรายการสอนแปรงฟัน ต้องถ่ายทุกอีพีในวันเดียวแล้วเหนื่อยมากๆ อีพีสุดท้ายถ่ายกับพี่เพิ่ม แล้วพี่เพิ่มน่าจะดูออกว่าอาตูเหนื่อยมากๆ ก็เลยไปช่วยฮีลใจ บอกว่า “อาตูเก่งมากๆ แล้วน้า อีกนิดเดียว” อาตูบอกรู้สึกดีมาก แงงง หลานเป็นเด็กดีจังเลย 😭🫳🏻
341
แปกอะ เหมือนไปเหมาเสื้อผ้ามือสองมาแล้วกองๆทิ้งไว้ มันไม่มีขยะของกินของใช้ทั่วไปเลย
เห็นคนพูดถึงบ้านนี้มาสักพักละ วันนี้มีคนถ่ายคลิปมาลงแฮะ สรุปคือที่เห็นเป็นบ้านขยะที่ตั้งอยู่กลางย่านที่หรูที่สุดแห่งนึงของโตเกียวคือย่านมินาโตะ(ที่คนนอกไม่เคยเห็น) อารมประมาณทองหล่อบวกสาทรที่อัปเลเวลความไฮโซขึ้นไปอีก จนมีชื่อเรียกสาวไฮโซย่านนี้ว่าสาวมินาโตะ ปี 2018 บ้านนี้ยังดูเรียบร้อยอยู่เลยแต่อยู่ๆ ก็เริ่มมีกองขยะมากขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้เป็นภูเขาขยะ จนคนสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับบ้านนี้
เกิดอะไรขึ้นกับแอร์เอเชียวะ
ทำไมมันเละเทะงี้อ่ะ
เจองี้คือไม่กล้าซื้อแล้วอ่ะ กลัว
หน้าเกทเจ้าหน้าที่แจ้งเราเช่นนี้เหมือนกันครับว่าจะเคลียผู้โดยสารตกค้างให้หมดก่อนและเลื่อน flight ของวันนี้ไปก่อน แต่ยังไม่อยากให้ใครรู้ เหมือนเป็นลูกโซ่ต่อๆกันคนวันนี้คือแพะรับบาปของเมื่อวาน มันใช่หรอ @airasia @airasiaTH อยากให้คนที่รออยู่หา ที่พัก หรือไปหาที่อยู่ก่อนรถไฟหมดเลยครับดูทรงแล้ว ไม่ต่างจากผมเมื่อวานแน่ๆ ก่อนเขาจะไล่ ให้ไปนอนกับพื้นอีก หาที่นอนดีดี ดีกว่าครับพื้นมันเย็นมากจริงๆ สกปรกด้วย ของผมได้ยินมาว่าที่ผมโดนแคนเพราะเคลียคนตกค้างรอบก่อนๆเหมือนกัน
252
we only see half, retweeted
แต่นสดรุ่นนี้ถูกเทรนมาแบบนี้ คือไม่ได้ถูกโอ๋ ทีมงานเขารออยู่ คนทั้งกองเขารออยู่ จะมาไม่เตรียมพร้อมอะไร ต้องพร้อม ไม่งั้นทุกคนก็ไม่ได้กลับบ้าน
we only see half, retweeted
はじまりましたー!!
オープニングぅ⤴︎✨
#はにゅはにゅ
#世界キャラクターさみっとin羽生
เออ อันนี้น่ารักอ่ะ
พ่อกับแม่ฉันทะเลาะกันแทบทุกวันค่ะ แต่พอถึงสามทุ่ม ทั้งคู่กลับเดินไปอาบน้ำด้วยกันเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
อย่างเมื่อคืนก่อน เพิ่งเถียงกันเรื่องพ่อซื้อทุเรียนมากินทั้งที่น้ำตาลในเลือดสูง
แม่บอกว่าอยากตายก็เชิญ พ่อบอกว่ากินแค่พูเดียวจะตายได้ยังไง
ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที พ่อเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวสองผืน
“แม่ ไปอาบน้ำกัน”
“เออ มาแล้ว”
ฉันนั่งมองทั้งคู่แล้วก็สงสัยค่ะ
ตกลงเมื่อกี้ทะเลาะกันจริง ๆ หรือซ้อมบทละครให้ลูกดู
ที่สำคัญ พ่อกับแม่อาบน้ำด้วยกันแบบนี้มา 28 ปีแล้วค่ะ
เป็นอย่างนี้ทุกคืน ตั้งแต่ฉันจำความได้
ตอนเด็กก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอโตขึ้น ฉันเริ่มรู้สึกว่าพ่อกับแม่เป็นคู่สามีภรรยาที่แปลกกว่าชาวบ้านเขานิดหน่อย
เคยมีเพื่อนมานอนค้างที่บ้านสมัยเรียนมหาวิทยาลัย พอเห็นพ่อกับแม่เดินเข้าห้องน้ำด้วยกัน เพื่อนก็หันมากระซิบถาม
“พ่อแม่แกยังสวีตกันขนาดนี้เลยเหรอวะ”
“ไม่รู้ อย่าไปถามเลย ฉันก็อายเหมือนกัน”
ที่ตลกคือพอออกจากห้องน้ำมา ทั้งคู่ก็มานั่งเถียงกันเรื่องค่าไฟต่อค่ะ
ไม่ได้ดูเป็นคู่รักหวานแหววอะไรขนาดนั้น
จนวันหนึ่งฉันถามพ่อขึ้นมาตรง ๆ
“พ่อ อาบน้ำคนเดียวไม่เป็นเหรอ”
พ่อหันมามอง
“เป็นสิ”
“แล้วทำไมต้องรอแม่ทุกวัน”
“ก็อาบด้วยกันมาตั้งนานแล้ว”
“ไม่เบื่อเหรอ”
พ่อกำลังจะตอบ แต่แม่พูดแทรกขึ้นมาก่อน
“ถ้าเบื่อก็ให้มันไปอาบหลังบ้านกับหมา”
พ่อหัวเราะ ส่วนฉันก็ไม่ได้คำตอบอะไรเหมือนเดิมค่ะ
จนกระทั่งปีที่แล้ว แม่ต้องเข้าโรงพยาบาลเพื่อผ่าตัดถุงน้ำดี
ฉันลางานไปเฝ้าแม่ ส่วนพ่อกลับบ้านไปเอาของใช้มาเพิ่ม
ระหว่างที่ช่วยแม่เปลี่ยนเสื้อ ฉันเห็นรอยแผลเป็นขนาดใหญ่บนแผ่นหลังของแม่เป็นครั้งแรก
มันยาวตั้งแต่บริเวณหัวไหล่ลงมาเกือบถึงเอว
“แม่ ไปโดนอะไรมาเนี่ย”
แม่หันมามองฉัน
“อ้าว ไม่เคยเห็นเหรอ”
“ไม่เคยสิ แม่ไม่เคยเล่าเลย”
แม่บอกว่าสมัยที่เพิ่งแต่งงานกับพ่อได้ไม่นาน แม่ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ต้องผ่าตัดและพักรักษาตัวอยู่หลายเดือน
หลังจากกลับบ้าน แม่แทบไม่ยอมให้พ่อเห็นแผ่นหลังตัวเองเลย
“ตอนนั้นแม่ยังสาวอยู่เลยนะลูก เสื้อสวย ๆ ที่ซื้อไว้ก็ไม่กล้าใส่”
“แล้วพ่อว่าไง”
“มันจะว่าอะไร วัน ๆ เอาแต่ถามว่าเมื่อไรจะกินข้าว”
แม่หัวเราะ ก่อนจะเล่าต่อว่า ช่วงแรกแม่ล้างแผลและอาบน้ำเองลำบากมาก แต่ก็ไม่ยอมให้พ่อช่วย
จนคืนหนึ่ง พ่อได้ยินแม่ร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ
“แม่เอื้อมมือไปถูหลังไม่ได้ เจ็บด้วย หงุดหงิดด้วย”
พ่อเคาะประตูอยู่พักใหญ่กว่าแม่จะยอมเปิดให้เข้าไป
“แล้วพ่อพูดอะไรกับแม่”
“มันถามว่าแต่งงานกับมันทำไม ถ้ามีอะไรแล้วไม่ยอมให้ช่วย”
ฉันหลุดหัวเราะ
สมกับเป็นพ่อจริง ๆ ค่ะ
คืนนั้นพ่อช่วยแม่อาบน้ำเป็นครั้งแรกหลังออกจากโรงพยาบาล
ก่อนออกจากห้องน้ำ แม่ถามพ่อว่าเห็นแผลแล้วรู้สึกกลัวไหม
พ่อบอกว่า
“ตอนแกอยู่ในห้องผ่าตัดน่ะ ฉันกลัวกว่านี้เยอะ”
จากนั้นพ่อก็บอกให้แม่รออาบน้ำพร้อมกันทุกคืน จะได้ช่วยถูหลังให้
“แล้วพอแผลหายล่ะ”
“ก็อาบด้วยกันจนชินแล้วนี่”
แม่ตอบเหมือนเป็นเรื่องธรรมดามาก
คืนนั้นพ่อกลับมาถึงโรงพยาบาลเกือบสามทุ่ม หอบของมาเต็มสองมือ ทั้งเสื้อผ้า ขนม ผลไม้ และสบู่ที่แม่ใช้ประจำ
พอเห็นฉันนั่งอยู่ข้างเตียง พ่อก็ถามทันที
“แม่เช็ดตัวหรือยัง”
“ยังค่ะ”
“งั้นไปหาอะไรกินเถอะ เดี๋ยวพ่อจัดการเอง”
ฉันกำลังจะเดินออกจากห้อง แต่ได้ยินแม่บ่นพ่อเสียก่อน
“เอาเก้าอี้มานั่งด้วย ยืนนาน ๆ เดี๋ยวก็หน้ามืดอีก”
ฉันหันกลับไปมอง
“พ่อเป็นอะไร”
“เปล่า ไม่มีอะไร”
พ่อรีบตอบ ส่วนแม่ทำหน้าเหมือนอยากจะเถียง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร
วันรุ่งขึ้น พอพ่อไม่อยู่ ฉันเลยถามแม่อีกครั้ง
แม่เล่าว่าเมื่อหลายเดือนก่อน พ่อเคยหน้ามืดตอนอาบน้ำจนเกือบล้ม คุณหมอให้ปรับยาและระวังเรื่องการลื่นล้มในห้องน้ำ
ตั้งแต่นั้นมา แม่ก็ไม่ยอมให้พ่อเข้าไปอาบน้ำคนเดียวอีกเลย
“แล้วพ่อรู้ไหมว่าแม่เป็นห่วง”
“ถ้ารู้มันก็จะทำเป็นเก่งอีกสิ”
“แสดงว่าตอนนี้แม่ไม่ได้รอให้พ่อถูหลังแล้วเหรอ”
แม่ยิ้ม
“หลังแม่น่ะ ถูเองได้ตั้งยี่สิบกว่าปีแล้วลูก”
ฉันนั่งมองแม่อยู่พักหนึ่ง
ก่อนจะนึกถึงหลายครั้งที่เห็นแม่เร่งพ่อให้ไปอาบน้ำด้วยกัน ทั้งที่พ่อยังดูฟุตบอลไม่จบ
หรือวันที่พ่อกลับบ้านดึก แม่ก็ยังนั่งดูละครรออยู่ที่โซฟา ทั้งที่ปกติเป็นคนนอนเร็ว
ตอนนั้นฉันคิดว่าแม่ติดพ่อมากค่ะ
พ่อเองก็คงคิดอย่างนั้นเหมือนกัน
หลังแม่กลับจากโรงพยาบาล ฉันจ้างช่างมาติดราวจับและซื้อเก้าอี้อาบน้ำมาไว้ให้ที่บ้าน
พ่อเห็นเก้าอี้ก็รีบบอกว่า
“ดีเลย แม่แกจะได้นั่งอาบสบาย ๆ”
ส่วนแม่เดินไปลองจับราวที่ผนัง แล้วหันมากระซิบกับฉัน
“ติดแน่นดีนะลูก พ่อแกตัวหนัก”
เย็นวันนั้นฉันอยู่กินข้าวกับทั้งคู่จนเกือบสามทุ่ม
พ่อเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวสองผืนเหมือนทุกวัน
“แม่ ไปอาบน้ำกัน”
“เออ มาแล้ว”
แม่ลุกจากโซฟา เดินไปเก็บแว่นตาให้พ่อ แล้วทั้งคู่ก็เดินเข้าห้องน้ำไปด้วยกัน
สักพักฉันได้ยินเสียงพ่อดังออกมา
“มา เดี๋ยวถูหลังให้”
ตามด้วยเสียงแม่
“เอ็งนั่งลงก่อนเถอะ เดี๋ยวข้าสระผมให้”
ฉันนั่งดูโทรทัศน์ต่อจนทั้งคู่อาบน้ำเสร็จค่ะ
คืนนั้นแม่ออกมาก่อน แล้วเดินมาบอกฉันเบา ๆ ว่า
“เก้าอี้ที่ซื้อมาดีมากเลยนะลูก พ่อแกยอมนั่งแล้ว”
ส่วนพ่อเดินตามออกมาอีกที
“แม่แกชอบเก้าอี้มากเลย ขอบใจนะลูก”
ฉันบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ
แล้วก็ไม่ได้บอกใครว่าอีกคนพูดอะไรไว้บ้าง
1
1,532
เนื้อหามันเหมาะกับช่วงวัยนึงจริงๆอะเนอะ
พอโตขึ้นแล้วเอ๊ะกับวิธีการให้คะแนนของดัมเบอดอร์ ก็เลยไม่ค่อยอินกับเล่มแรกๆไปเลย
ยังชอบเล่มหลังๆ ชอบช่วงที่ใช้ชีวิตนอกรร.แล้วมากกว่า
อยากเอาไปตั้งปลุกอ่ะ 🤣
Please-jasper ver.ลูน่า
ตรายยยย ถูกใจมาก เสียทรงด้วยซ้ำเขินจนโดนหูฟังพี่เพิ่มเลย ชีเป้ะมากอะ ยัยบ๊องของท่านปอนด์ตัวจริง55555555555555555
#GFMegaGaleถูกกว่าชัวร์xPond
50
we only see half, retweeted
Please-jasper ver.ลูน่า
ตรายยยย ถูกใจมาก เสียทรงด้วยซ้ำเขินจนโดนหูฟังพี่เพิ่มเลย ชีเป้ะมากอะ ยัยบ๊องของท่านปอนด์ตัวจริง55555555555555555
#GFMegaGaleถูกกว่าชัวร์xPond















































