Ercüment

bazen vazgeçmek zor olsa da yapmak zorundasın ve kimse ikinci şansı hakketmiyormuş bunu da dibine kadar öğrendiğin andasın.

Ben sadece birinin bir şeye ihtiyacı olduğunda mı varım, yoksa canları sıkıldığında mı..

hepimizin travması olan o meşhur ve asla unutulmayacak sahne..

karşılaştırdı ama kavuşturmadı ve bu ömürlerinin en güzel karşılaşması olarak kalacaktı.

artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağı bir evreye girmenin hissettirdiği boşluk ve yorgunluk.

seni sevmekten korkmayan ve her yerde sevgisini belli eden kişiyle karşılaşana kadar bizim soyutlanış.

veda etmek üzereyim ve her zamanki gibi en zor anımda yine yoksun.

vazgeçmemek için direndiğim günlerin keşkelerindeyim..

dünyadaki en güzel hislerden birisi de sarıldığın insanın sana senden daha sıkı sarılması

çok şey istemiyorum.

birini unutmak için uğraşmak da bir tür bağlılıkmış..